به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پایگاه اطلاع رسانی بوتیا ؛ برای راهنمایی و برگزاری یادواره یکی از شهدا به معاونت فرهنگی بنیاد شهید شهرستان مراجعه کردم. قبل از رفتن با معاونت فرهنگی هماهنگی کردم، حین رسیدن همزمان با من ایشان از اتاقشان بیرون رفتند و چون من ایشان را قبلا ندیده بودم و نمی شناختم از خانمی که داخل اتاق بود پرسیدم آقای “ح “کجاست، گفتند: همین الآن جلوی پای شما از اتاق بیرون رفتند، گفتم بر می گردند ، گفت :نمی دانم رفتند طبقه بالا، من هم رفتم طبقه بالا تا ایشان را ملاقات کرده و سریع کارم را انجام دهم، ولی هر چه داخل اتاقهای دیگر را گشتم ایشان را نیافتم.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, پایگاه اطلاع رسانی بوتیا ,مجددا به اتاق ایشان در طبقه همکف برگشتم و به خانم گفتم ایشان را نیافتم. بعد از مدتی تامل با همراهشان تماس گرفتم و گفتم که من اینجا هستم، گفت بنشینید تا من بیایم.
,مدتی گذشت دیدم نیامد چون می بایست سریع برگردم محل کارم، مجددا به طبقه بالا رفتم دیدم در اتاقی کنار اتاق رئیس با یکی از کارمندان مشغول صحبت کردن است.
,به او سلام و عرض ادب کردم و گفتم که آمدنتان خیلی طول کشید مجبور شدم بیایم دنبالتان ، گفت بفرمایید همین جا بنشنید و صحبتتان را بکنید.
,گفتم غرض از مزاحمت ، می خواهیم روز یازده اردیبهشت یک یادواره کوچک برای شهیدمان بگیریم از شما راهنمایی می خواهم ، بعد از کمی صحبت گفت شما چکاره شهید می شوید گفتم چطور مگه ….، گفت ما روزانه چندین مراجعه کننده در این رابطه داریم ، گفتم شهید برادر شوهرم است ، گفت قبول نیست باید بروید و تقاضانامه از طرف والدین شهید بیاورید، با گفتن این حرف بسیار ناراحت شدم و دلم شکست ، با خود گفتم مگر من چه می خواستم ، آیا شهیدان ما تنها بخاطر خانواده اشان جنگیدند و از جان خود گذشتند، بغض گلویم را می فشرد با راهنمایی تلفنی روابط عمومی بنیاد شهید کل به اتاق رئیس بنیاد شهید شهرستان مراجعه کردم و با چشم گریان از ایشان بخاطر برخورد بد کارمندشان گلایه کردم ایشان عذرخواهی کرد و گفت خوب است که یادواره را در منزل شهید بگیرید و این کافی است لازم نیست در مزار و در جلو عوام باشد.
,هضمش برایم صقیل بود ، بیرون آمدم و سریع با سردار حسنی رئیس بنیاد شهید تماس گرفتم ، گفتم شهدای ما بخاطر خانواده شان شهید نشدند آنها از خون خود گذشتند بخاطر همه ما و همه کشور.
,من به عنوان یک خادم می خواهم کاری کنم که دل شهید شاد شود و از همه مهمتر خودم به این امر نیاز دارم. ایشان گفتند من فعلا منوجان در خانه جانباز هستم و امروز نمی توانم کرمان بیایم ، از طرف کارمندش نیز عذرخواهی کرد.
,می خواهم بگویم چرا ، آخه چرا؟ یقه هایمان را تا زیر گلویمان گیپ می کنیم هر دم در سخنرانیهایمان دم از خون شهیدان می زنیم البته با چه قیمتی؟
,فقط شعار و شعار … ولی وقت عمل می توانی بشناسی چه کسانی واقعا رهرو راه شهیدان هستند.
,مگر گرفتن یک یادواره کوچک چقدر هزینه بر است اصلا مگر…. بگذارید نگویم چون دیگر اشک امانم نمی دهد که ادامه دهم.
,چرا مسئولین اجازه می دهند، کارمندانشان اینطور با ارباب رجوع برخورد داشته باشند، آن هم کارمند بنیاد شهید شهرستان کرمان.
,واقعا دلم می سوزد به حال کشورم، مردمم و از همه مهمتر برای شهیدان کشورم، که روحشان را آزار می دهیم با حرفهایی که فقط شعارند و بس.
,می دانم شهیدان اینقدر اجر و قربشان در نزد پروردگارشان زیاد است که نیاز به کارهای دنیوی من و شما ندارند .
,ولی باید بگویم آقای “ح” شما در قبال گفتن این حرف و شکستن دل یک ارباب رجوع در مقابل خون این شهید مسئولید.
,شاید روزانه با چندین نفر چنین برخورد می کنید که خدا می داند ، قبلا شنیده بودم که اکثر خانواده های شهدا از بنیاد شهید دل خوشی نداشتند ، بگو چرا؟ حال خود از نزدیک شاهد بودم.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه