دستفروشان کجا بروند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از  پهره،  دستفروش به افرادی گفته می شود که که فاقد مغازه  و  جواز کسب بوده  و وسایل خود را در یک فرغان، سه چرخ، گاری و یا ماشین  پهن و در یک مکان مشخص و یا به صورت دوره گرد می فروشند. هر چند دستفروشی مختص ایران نبوده و در کشورهای پیشرفته نیز وجود دارد اما در ایران  شدت بیشتری از این نوع درآمدزایی مشاهده می شود.خیابان کلات، سه راه گلشهر، اطراف قلعه و سایر نقاط شهرستان ایرانشهر شاهد دستفروشانی هستیم که اغلب بساط خود را در پیاده روها و حواشی خیابان های اصلی شهر پهن کرده و موجب ترافیک و گاهأ مزاحمت هایی را هم با اشغال پیاده روها که حق عبور و مرور عابرین پیاده است به وجود می آوردند.

البته هیچ آمار رسمی و دقیقی از تعداد دستفروشها وجود ندارد اما آنچه که به عینه شاهد آن هستیم افزایش رو به رشد این گونه فروشندگی در گوشه و کنار شهر است؛ به گونه ای که لحظه‌ای نمی توان به آسودگی در خیابان‌های شهر قدم زد یا حتی پشت چراغ‌های قرمز ایستاد.و شاهد این مدعا شلوغی های و ترافیک عصر گاهی در خیابان های اصلی است. البته در انواع دست فروشی که علاوه بر فروش مایحتاج اصلی زندگی که شامل مواد غذایی، میوه و تره بار، لباس و غیره هست متأسفانه شاهد فروش وسایل ضد ارزشی همچون سی دی های غیرمجاز، فروش موادمخدر و فروش محصولات بهداشتی فاقد مجوز و پوشاک بدون رعایت حدود شرعی نیز هستیم و این خود جای سوال دارد که آیا این نوع درآمد زایی موجب رونق اقتصاد شهر خواهد شد؟ دستفروشان چه محصولی از تولیدات منطقه خود را ارائه می دهند؟ آیا توانسته ایم فرهنگ خود را به شیوه ای صحیح به دیگر نقاط صادر نمایم؟و آیا نباید برای سر و سامان دادن به این وضعیت چاره ای پیش از این اندیشیده می شد؟

آنچه که جای تعجب است قانع نبودن برخی مغازه دارانی است که پیاده روی جلوی مغزه را نیز در حد اختیارات خود دانسته و بساط مغازه را نیز در پیاده رو پهن کرده و حتی دیده می شود فضای جلوی مغازه خود را به برخی دستفروشان اجاره می دهند و در این بین با خیال آسوده تنها با تفکر سود آوری برای خود مانع آسایش عابرین پیاده می شوند. واقعیت این است که بر خلاف اظهارات مدیران شهری در برخورد جدی با دستفروشان متأسفانه اقدام اساسی و موجزی در این زمینه صورت نگرفته است.

آنچه که مسلم است دستفروشی به نوبه خود آسیب های پنهان و آشکار  زیادی بدنبال دارد. از پیامدهای امنیتی گرفته تا اجتماعی و فرهنگی. بنابراین بایستی این موضوع به صورت علمی بررسی و راهکارهای منطقی برای حل این معضل اتخاذ شود. در برهه فعلی بدلیل وضعیت اقتصادی کشور  شاید امکان حذف این دستفروش ها مقدور نباشد. ولی می توان با ایجاد مکان های خاص در شهر این وضعیت به هم ریخته را سرو سامان داد.

ایوب یکی از فروشندگان میوه و تره بار در وانت اجاره ای خود است که در گفتگو با خبرنگار پهره می گوید: منبع در آمد زندگی شخصی خود و خانواده هفت نفره ام از همین راه به دست می آورم  و درآمد چندانی برای اجاره مغازه ندارم.

او می گوید: جواز کسب ندارم و همیشه جایم در بازار ثابت است و میوه و تره بار زمین کشاورزی خودم را می فروشم و تقریبا مشتریان ثابتی دارم و تا به حال کسی از قیمت و کیفیت محصولاتی که می فروشم گله ای نداشته است.

نوربی بی یکی دیگر از دست فروشانی است که در چها راه اصلی شهر نان می فروشد و به خبرنگار ما می گوید: بعد از فوت همسرم نزدیک به پنج سال است که مشغول فروش نان هستم و توانسته ام با سود حاصل از این درآمد دو فرزند خود را راهی دانشگاه کنم.

او می گوید: دوست دارم در جای امن و در هر ساعت از شبانه روز کار کنم اما متأسفانه با اینکه می دانم در شب به علت بسته بودن بیشتر نانوایی ها؛ فروش بیشتری دارم ولی به دلیل فراهم نبودن امنیت مجبورم سر شب کارم را تعطیل کنم.

درباره ضرورت ایجاد مکان مناسب برای دستفروشان در برخی از مناطق شهری در تماس های متعدد که این پایگاه خبری با مسئولین شهرداری ایرانشهر داشت کسی پاسخگو نبود.
پایگاه خبری پهره تا زمان پاسخ دهی مناسب از سوی مسئولین شهرداری همچنان پیگیر این موضوع می باشد.

انتهای پیام/گ