کدام بانک ها مسئولیت پذیر و مشارکت جو هستند؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا، توجه به مسائل اجتماعی در نظام بانکداری باعث پدید آمدن پدیده‌ای به نام «بانکداری اجتماعی» شده است. گرچه برای بانکداری اجتماعی تعریف واحد و جامعی ارائه نشده است، اما بطور کل می‌توان اذعان نمود بانکداری اجتماعی نوعی از بانکداری است که هدف آن تهیه خدمات مالی و بانکی با تمرکز بر رضایتمندی جامعه جهت برآورده‌سازی نیازهای اقتصادی و اجتماعی موجود بوده در حالیکه به طور همزمان پایداری اجتماعی، فرهنگی، زیست‌محیطی و اقتصادی مورد توجه قرار گیرد. جای تردید نیست، بانک‌های اجتماعی بر مبنای ارزش‌هایی که از خدمات مالی جهت تاثیرگذاری مثبت بر جامعه و محیط‌زیست، استفاده می‌کنند، پایه‌گذاری شده‌اند.

از سوی دیگر بایستی دقت داشت که بانکداری اجتماعی یک حالت یا گونه پایدار نیست بلکه در واقع یک فرآیند است. بانکداری اجتماعی شناسایی راه‌های بهتر برای عملیات بانکی در رسیدن به اهداف خاص اجتماعی است. فعالیت این نوع بانکداری دایرمدار مسئولیت‌های اجتماعی همچون فراهم کردن فرصت‌ اشتغال و تولید برای محرومان، حفظ و صیانت از محیط‌زیست و رعایت اصول اخلاقی است. این نوع بانک‌ها تلاش دارند در فعالیت‌هایی سرمایه‌گذاری نمایند که علاوه بر سودآوری، موجب بهبود شرایط عمومی کل جامعه می‌گردد. سرمایه‌گذاری‌های باثبات و روش‌های ویژه اعطای وام‌ از جمله سیاست‌هایی هستند که این نوع بانک‌ها به کار می‌گیرند و به وسیله آن موجب ایجاد کیفیت بهتری از زندگی برای بیشترین افراد جامعه می‌شوند.

به گزارش شمانیوز، با توجه به اهداف متعالی نظام اقتصاد اسلامی و در راستای آن اهداف نظام بانکداری اسلامی، از تمامی بانک‌های اسلامی انتظار می‌رود که با توجه به تاکیدات و توصیه‌های دین مبین اسلام در بسترسازی امکانات رشد و کمال اجتماعی و فرهنگی جامعه، فراتر از تلاش جهت کسب جواز شرعی فعالیت‌های متداول بانکی خود، پذیرای مسئولیت‌های بیشتری در قبال مسایل اجتماعی باشند.

مردم برای مشارکت با بانک ها پول های خود را به صورت قرضا الحسنه در اختیار آنها قرار می دهند.همان گونه که مطلع هستید حساب سپرده قرض الحسنه پس انداز به حسابی اطلاق می شود که صاحب آن به قصد تعاون عمومی و کمک به نیازمندان و برخورداری از پاداش و اجر معنوی و برخورداری از انواع خدمات بانکی نزد بانک افتتاح می نمایدو به موجودی این حساب ها هیچگونه سودی تعلق نمی گیرد.

پرسشی که همواره در گوشه ذهن بسیاری از مردم جا دارد این است که بانک‌ها با سپرده‌گذاری‌هایی که در قالب قرض‌الحسنه توسط مردم پس‌انداز می‌شود چه می‌کند؟ مگر این سپرده‌ها برای پرداخت وام و تسهیلات به همان مردم نیست، پس چرا دریافت اینگونه تسهیلات بسیار سخت و در برخی واقع نیز غیرممکن به نظر می‌رسد؟ چرا بانک‌ها تاکنون حاضر نشده‌ند تا میزان سپرده‌گذاری‌های قرض‌الحسنه را اعلام نمایند و بگویند چه مقدار از این پول‌ها را به صورت وام در اختیار مردم قرار داده‌اند؟ به راستی سرنوشت این منبع عظیم مالی چه می‌شود؟
 
در بیشتر بانک های کشور در موارد خاص همچون تسهیلات قرض الحسنه برای ازدواج و تهیه جهیزیه، تامین و تعمیر مسکن، تامین هزینه درمان بیماری و یا رفع احتیاجات ضروری تبلیغات و اطلاع‌رسانی‌های دقیقی وجود دارد، اما زمانی که به این وام‌ها نیازمند می‌شود و افراد در کمال خوش‌بینی به بانک مورد نظر مراجعه می‌نمایند، متوجه می‌شوند دریافت اینگونه وام‌ها چیزی شبیه یک رویا است. به راستی اگر قرض‌الحسنه خوب است، چرا بانک‌ها خود چنین نمی‌کنند.
 
ساخت مدرسه یکی از مصارف سود پول های قرض الحسنه مردم است.طبق بررسی های انجام شده بانک تجارت پیش تاز عرصه ساخت مدرسه می باشد و بانک های ملی، صادرات و ملت نیز حضور فعالی در این عرصه دارند ولی سایر بانک ها حضور کم رنگی دارند.

شنیده شده است بانک پارسیان نیز با توجه به تغییر مدیریت در سیاست های خود تغییرات اساسی ایجاد کرده است و در راستای حمایت از صنعت و تولید ایرانی برنامه های خوبی جهت حمایت از شرکت های دانش بنیان دارد.

متاسفانه بعضی بانک ها نیز مسیر را اشتباه رفته اند به طور مثال در چند هفته اخیر یکی از بانک ها اقدام به ساخت یک مدرسه در مناطق محروم کشور کرده است و  حدود بیست برابر هزینه ساخت آن مدرسه تبلیغات تلویزیونی انجام داد. یعنی به جای این همه تبلیغات می توانست بیست و یک مدرسه بسازد! و یقینا اثر مادی و معنوی آن21 مدرسه بیشتر از یک مدرسه خواهد بود.
 
امروزه لازم است بانک ها تا حدی از رویکردهای صرفاً بازارمحور و متمرکز بر توسعه بازارهای مالی فاصله گرفته و خط­ مشی­ هایی با دغدغه‌های اجتماعی جایگزین آن  کنند و یقین داشته باشند که وقتی مردم ببینند پول های آنها به جای ریخت و پاش درعرصه تولید و خدمت به محرومان هزینه می شود بانک ها را تنها نخواهند گذاشت و پول های خود را به سمت سپرده های قرض الحسنه هدایت خواهند کرد و بانک ها نیز بدانندمسئولیت پذیری و مشارکت جو بودن در مسائل اجتماعی باعث افزایش محبوبیت در بین مردم شده که نتیجه آن افزایش اعتبار مادی و معنوی بانک خواهد بود.

انتهای پیام/ف