زندگی هایی با چاشنی سختکوشی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آفتاب دل،  قرص آفتاب در پهنه آسمان ظاهر نشده است او از پنجره به روستا نگاه می کند کار خانه شروع می شود، شیر گاو و گوسفند دوشیده شده، نان تازه ای در تنور می پزد، همگام با مردان به مزرعه می رود. در کاشت، داشت و برداشت محصول در تلاش است و هنگامی که غروب از دشت و کوه به روستا بر می گردد، باز هم پختن غذا، نظافت خانه و سپس در فراغتی در انتهای شب به بافتن فرش و گلیم مشغول می شود، این داستان تلاشگر خستگی ناپذیر روستاست و این نتیجه به دست می‏آید که بخش عظیمی از جمعیت زنان درگیر بخش کشاورزی می‏باشند.

زنان روستایی محور اصلی چرخ تولید و سازندگی روستا هستند و دختران روستایی گمنامان تولید در عرصه های روستا می باشند، اینان از کودکی به فعالیت تولیدی و خدماتی می پردازند، در نوجوانی نقش مهمی در تولید کشاورزی دارند و در جوانی حتی در تصمیم گیری تولید موثر هستند، توجه به نقش و اثر بخشی این قشر کم توقع و پرکار در بخش های تولیدی روستا، ما را به ارائه رهیافت های نو در برنامه ریزی واقع گرایانه برای دختران و زنان روستایی رهنمون می کند.

دختران روستایی مادران فردا و مربیان آینده ساز جامعه هستند، این قشر از جمعیت جوان به طور مستقیم و غیر مستقیم در فعالیت های تولیدی و خدماتی اشتغال دارند. بنابراین مشارکت فعالتر آنها، شاخص مهمی برای رسیدن به توسعه روستایی است.

ارزش کار زنان در روستاها نه تنها از کار خدماتی مردان کم تر نیست، بلکه در بسیاری از موارد بیش تر است، زیرا انجام کار کشاورزی و دام پروری وابسته به آماده شدن شرایط زندگی به دست زنان روستایی است، کار این زنان مشکل تر از کارهای خدماتی زن شهری است، در کارهای خدماتی زن شهری (چه در خانه و چه در خارج آن) در مقایسه با زنان روستایی از وسایلی استفاده می کنند که زحمت کار آن ها را کم تر می سازد.

زنان، در این جوامع مسوول تولید همه یا قسمت اعظم مواد غذایی برای مصارف خانوادگی خود هستند. به علاوه آنان به کارهای زنانه‏ای همچون کشت گیاهان، غرس نهال، درو، وجین علف‏های هرز، برداشت محصول، هرس درختان، کوبیدن خرمن، پاک کردن و اندازه‏گیری محصول، دادن علوفه و مراقبت از حیوانات نیز می‏پردازند. با این تفاصیل معمولاً زمان کار زنان کمتر از زمان کار مردان ذکر می‏شود. اما آیا اهمیت کار زنان کمتر از کار مردان می‏باشد؟

باید توجه داشت که زنان در روستا همه به نوعی شاغل هستند. گرچه جنس کار خانگی آنان به قدری با شغل های غیررسمیشان مانند تولید لبنیات از شیر دام و قالیبافی در کنار کار خانگی آمیخته شده که مرز شاغل بودن یا نبودن آنها به اندازه زنان کارمند در شهرها مشخص و واضح نیست، اما باید توجه داشت این نوع اشتغال که اتفاقاً دارای حقوق و مزایای کمتر و آینده نا مطمئن تری است، احتیاج بیشتری به اختصاص بیمه و حقوق بازنشتگی دارند.

علاوه بر سهم مهمی که زنان روستایی در انجام امور مزرعه و دامداری دارند، آنان مدیران داخلی خانواده های خود هستند؛ به گونه ای که در مواردی زنان روستایی بخشی از مدیریت امور مزرعه و دامداری را نیز خود بر عهده دارند.

جایگاه و نقش زنان در توسعه کشاورزی و روستایی بر هیچ کس پوشیده نیست. آنان در زمینه کاشت، داشت و برداشت محصولات کشاورزی نقش عمده ای برعهده دارند و از زمانی که انسان آموخت برای زنده ماندن باید غذا تهیه کند، زنان به فکر جمع آوری و نگهداری محصولات کشاورزی بودند.

هنوز تبعیض هایی میان پسر و دختر در روستا وجود دارد و حقوق و دستمزد این قشر نامشخص است. در محیط روستا تفاوت های دختر و پسر زیاد است و پسر در اولویت اول است.

دختران روستایی بخش مهمی از ساختار جوانان کشور هستند، اما نقش تولیدی و توسعه ای آنها از طرف خانواده و جامعه مورد توجه جدی قرار نگرفته است.

اسلام هر اندازه که برای مردان ارزش قائل است به همان اندازه برای زنان نیز ارزش قائل است وارزش انسان ها طبق آیه شریفه ((ان اکرمکم عندالله اتقیکم)) و تمایز به تقوا و عمل آنهاست ما هم به برابری زنان ومردان براساس تقوا تأکید داشته وداریم.

توصیه می گردد برای بهبود وضعیت زنان روستایی سیاستگذاران، برنامه ریزان، کارشناسان، مجریان برنامه با جمع آوری اطلاعات دقیق درباره جمعیت وضع آموزش، سطح آگاهی، اشتغال، بهداشت، نیازهای آموزشی و ترویجی وخدمات حمایتی مورد نیاز اقدام به طراحی و اجرای برنامه های آموزشی در سطح روستا بنمایند.

انتهای پیام/پ