پاسدار شدن یک اعتقاد و ایمان عمیق می خواهد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از سفیرهراز، به مناسبت روز پاسدار با حسین نام نژاد رزمنده و جانباز ۸ سال دفاع مقدس گفت و گویی ترتیب دادیم که شما را به خواندن این گفتگو دعوت می کنیم.

حسین نام نژاد هستم و از سال ۶۰ پاسدار شدم. قبلا کارمند آموزش و پرورش بودم و به خاطر سابقه نظامی، خدمتم در ارتش و دفاع از انقلاب و ارزش های انقلاب پذیرفتم که در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی حضور پیدا کنم و چون افکار گرو ه های منحرف مانع ظهور انقلاب اسلامی می شد دفاع را سرلوحه کار خود قرار داده و به عضویت رسمی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در آمدم.

مبارزه با گروه های ضد انقلاب و حضور در جبهه های نبرد ادامه کار در سپاه بود که بنده افتخار حضور در این برهه از فعالیت سپاه را داشتم و هفتاد و چهار ماه در جبهه حضور داشتم.

در عملیات بدر بعد از چهار ماه اقدام اطلاعاتی و عملیاتی به سوی دشمن حرکت کردیم و تا حدود ۱۰ کیلومتری به عمق آب های حور العظیم پیش رفتیم؛ دشمن تسلیم دفاع مقدس شد و به محاصره ما در آمد بنده در آن عملیات مجروح شدم.

سال ۶۳ بود در عملیات کربلای ۴ برای حمله به جزیره ام الرصاص مجروح و به بیمارستان طالقانی آبادان منتقل شدم سپس به بیمارستان اهواز و بعد به بیمارستان شریعتی تهران و از آن به بیمارستان ۱۷ شهریور آمل انتقال پیدا کردم که به مدت ۷ ماه در بیمارستان به سر می بردم.

در عملیات کربلای ۴ و نصر ۴ برای تصرف شهر ماووت که مقر ضد انقلاب خارج نشین بود حمله کرده و شهر را به تصرف در آوردیم و در حین عملیات مجروح شدم و به بیمارستان صحرایی منتقل شدم و سپس به بیمارستان امام خمینی تبریز و بعد به تهران اعزام شدم.

سپس برای دفاع از خطوط مرزی به شلمچه رفتم و در ماه مبارک رمضان بود که با ضربه خمپاره بیش از ۲۰ ترکش به بیمارستان صحرایی مجروح شدم و با هواپیما به بیمارستان ۱۷ شهریور مشهد انتقال یافتم.

این را بگویم که با هر بار رفتن به جبهه بر ایمان مان افزوده می شد و رمز پیروزیمان توکل بر خدا بود و توسل به ائمه معصومین و اطاعت از ولایت مطلقه فقیه.

بعد از دفاع مقدس هم مسئول بنیاد جانبازان و مستضعفان آمل شدم و در حمله آمریکا به عراق (جنگ خلیج فارس) مجددا به جبهه برگشتم تا اینکه حضور آمریکایی ها در عراق و تحریک ضد انقلاب خطوط مرزی ما را در غرب کشور (کردستان) به خطر انداخت و در سالهای بین ۷۰ تا ۷۳ به مریوان رفته و به دفاع از خطوط مرزی  ومبارزه با ضد انقلاب پرداختم تا اینکه در یک مجروحیت به بیمارستان منتقل شدم و بعد از این مجروحیت از کار افتاده شدم و در سپاه شهرستان به عنوان فرمانده گردان عاشورا مشغول به خدمت شدم و اکنون هم کار ما روایتگری در مدارس و دانشگاه ها و یادواره شهدا است که تا به امروز ادامه دارد.

پاسدار شدن یک اعتقاد و ایمان عمیق می خواهد که در جوهره انسان باید نهفته باشد. آن هایی که علاقه مندند تا عاشورایی عمل کنند و آرزوی لقای شهادت دارند این راه میسر نیست مگر در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، چرا که سپاه هم از خود شخص و هم از ملت آن کشور حفاظت می کند و پاسداری زمانی محقق می شود که انسان ها در آزمون الهی قرار بگیرند.

طبق فرمایشات شهید بهشتی سپاه در مظلومیت شکل گرفت.

انتهای پیام/