مافیای تنبلی اجتماعی فراگیر در کشور

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا  به نقل از خاورستان تا زمانی که تنبلی اجتماعی در کشور فراگیر است و می توانم از آن به عنوان مافیای تنبلی اجتماعی فراگیر نام ببرم نباید انتظار تحول بزرگی در اقتصاد داشته باشیم کما اینکه ما قبل از تحریم و در اوج درآمد های نفتی در زمان دولت های گذشته شاهد تورم، گرانی، بیکاری و ... بوده ایم و اگر سبک زندگی مردم و ساختار داخلی اصلاح نشود حتی اگر تمام تحریم های خارجی برداشته شود باز هم این معضلات اقتصادی وجود خواهد داشت.

دکتر محمد حسن قدیری ابیانه کارشناس مسائل سیاسی و اقتصادی درباره گزارش 100 روزه دولت گفت: طبیعتا گزارش هر دولتی باید با توجه به وضعیت مالی آن دولت انجام شود و ذکر بدهی هایی که از دولت گذشته باقی مانده از این جنبه اشکالی ندارد  اما بهتر بود به نکات مثبت دولت های گذشته هم اشاره می شد. نکته دیگر این است که نباید انتظار داشت که دولت ظرف 100 روز مشکلات را حل کند و حتی اگر شعاری در این رابطه در زمان انتخابات داده شده است صرفا باید آن را انتخاباتی و در حال حاضر منتفی تلقی کنیم.

 سفیر سابق ایران در مکزیک در تشریح منابع مالی دولت گفت: در بودجه سال 92 پیش بینی شده است که دولت روزانه یک میلیون بشکه نفت، کمتر از سال 91 یعنی روزانه یک میلیون و 300 هزار بشکه نفت صادر کند؛ هر چند همین مقدار هم محقق نشده است و متأسفانه نتوانسته ایم بخاطر تحریم پول بخشی از نفتی را که می فروشیم را وصول کنیم و دولت دچار مشکل مالی است لذا در چنین شرایطی دولت چاره ای ندارد جز اینکه هزینه های خود اولویت بندی کرده و به کاهش بخشی از هزینه ها و خدمات روی آورد. از طرفی دیگر دولت روزانه معادل 2 تن طلا فقط یارانه بنزین می دهد که بنزین به زیر قیمت فروخته شود یعنی هر شش ماه معادل کل ارزش معادن طلای شناخته شده کشور؛ یا به عبارتی معادب بیش از یک و نیم قرن تولید طلای کشور ظرف 6 ماه فقط برای عرضه ارزان بنزین هزینه می شود. این مقدار به اضافه یارانه سایر فرآورده های نفتی رقم بسیار بزرگی را تشکیل می دهد و نیاز است دولت فکری به حال اتلاف این سرمایه بزرگ کند هر چند دولت تصمیم گرفت روند کنونی و حتی عدم حذف سه دهک بالای درآمدی از دریافت یارانه نقدی تا پایان سال ادامه یابد و این یعنی تصمیم به تداوم اسراف سرمایه های ملی.

وی ضمن انتقاد از سبک زندگی کنونی در ایران خاطر نشان ساخت: خداوند می فرماید: ((إِنَّ اللَّهَ لا یُغَیِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّى یُغَیِّرُوا مَا بِأَنفُسِهِمْ))[الرعد:11] یعنی نمی گوید وضعیت مردم تغییر نمی کند تا  وضعیت مدیران آن ها تغییر نکند بلکه می گوید می گوید باید خود مردم تغیر کنند تا وضعیت آنان تغییر کند و تاریخ پر است از رویدادهایی که مردم مدیران خوبی همچون پیامبران و ائمه داشتند اما به وظیفه خود عمل نکردند و در نتیجه تحولی که باید ایجاد می شد ایجاد نشد.

((و ان لیس لِلأنسان ألاّ ما سَعی)) ؛ برای انسان بهره ای جز سعی و کوشش او نیست. [ 11النجم: 93] این در حالی است که متاسفانه در ایران همه منتظرند با کار و تلاش مسئولان و نه خودشان به خواسته هایشان برسند. و این یک انحراف فرهنگی است که تنبلی اجتماعی و مطالبه گری های بیش از اندازه را به دنبال داشته است.

لذا تغییر باید از خود مردم شروع شود تا زمانی که در کشور تعطیلات طولانی است و این با بین التعطیلین افزایش پیدا می کند، تا زمانی که ساعت مفید کاری در ادارات ما و در بخش خصوصی بسیار کم هست، اسراف در کشور بیداد می کند، تا زمانی که تنبلی اجتماعی در کشور فراگیر است و می توانم از آن به عنوان مافیای تنبلی اجتماعی فراگیر نام ببرم نباید انتظار تحول بزرگی در اقتصاد داشته باشیم

دکتر قدیری ابیانه ضمن ابراز ناامیدی از بهبود شرایط اقتصادی در صورت عدم اصلاح ساختار اقتصادی و تداوم تنبلی اجتماعی حتی در صورت رفع کل تحریم ها ابراز داشت: ما قبل از تحریم و در اوج درآمد های نفتی در زمان دولت های گذشته شاهد تورم، گرانی، بیکاری و ... بوده ایم و اگر سبک زندگی مردم و ساختار داخلی اصلاح نشود حتی اگر تمام تحریم های خارجی برداشته شود باز هم این معضلات اقتصادی وجود خواهد داشت. ای کاش رییس جمهور در کنار نقدهایی که به دولت گذشته وارد می کرد اشکالاتی که در سبک زندگی مردم وجود دارد هم بیان می کرد.

وی در ادامه راهکارهای خود را برای بهبود اوضاع اقتصادی برشمرد و افزود: مهمترین راه برون رفت از این مشکل اصلاح سبک زندگی مردم است. مثلا یکی از مهم ترین کارهایی که مردم می توانند انجام دهند تحریم در برابر تحریم است. مردم حتی المقدور از خرید کالای خارجی پرهیز کنند خصوصا کالاهای تولیدی کشورهایی که ما را تحریم کرده اند؛  لذا باید اهمیت این کار را برای مردم توضیح داد و مسؤلین، رسانه ها، صاحب نظران و ... رودربایستی با مردم را کنار بگذارند و به جای تعریف و تمجیدهای بی مورد اشکالات آن ها را نیز یادآور شوند. البته مردم ما هزاران حسن دارند ولی اشکالاتی هم دارند و باید این اشکالات را رفع کنیم. متاسفانه مردم فکر می کنند که وضعیت کلان کشور زندگی روزمره آن ها را دچار مشکل کرده است در حالی که سبک زندگی مردم و عملکرد آن هاست که به وضعیت کلان کشور شکل داده است. مردم نباید انتظار داشته باشند که کمترین ساعات مفید و بیشترین تعطیلات و بالاترین میزان مصرف و اسراف را داشته باشند و توقع داشته باشند که ارزش پول ملی حفظ شود. نباید انتظار داشته باشند که کالای خارجی مصرف کنند و مشکل اشتغال جوانان حفظ شود.