به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از بهارانه، کربلایی محمد سهرابی که مردم شهر بهار وی را به زبان ترکی کل ممد صدا می کنند، پیرمرد بازنشسته ای است که با عشق به خدا و ائمه اطهار(ع) در طول دوران بازنشستگی خود، قرآن کریم، نهج البلاغه و منتخب مفاتیح الجنان را کتابت نموده و علاوه بر این نیز با گردآوری ضرب المثل های ترکی و شرح آن ها به زبان فارسی کاری کرده است که انجام آن در حوصله کسی نمی گنجد.
, شبکه اطلاع رسانی دانا, بهارانه,زمانی که از وجود چنین فردی در شهر بهار با خبر شدیم، با پرس و جو از اهالی محل، مغازه اش را پیدا کردیم تا مصاحبه ای با وی در این خصوص داشته باشیم.
با ورود به مغازه و معرفی خود به عنوان خبرنگار، بسیار خوشحال شد و با استقبالی گرم، ما را به دیدن آثارش دعوت کرد.
کربلایی محمد که در سی امین روز از خرداد ماه ۱۳۳۰ به دنیا آمده است که تحصیلات خود را در سال ۱۳۴۲ تا مقطع ششم ابتدایی گذرانده است.
وی در ابتدا کتاب مفاتیح را، که نگارشش سه ماه طول کشیده، نوشته است و حاشیه های آن را به اشعاری عرفانی و مرتبط با آیات و دعاهای آن صفحه مزین کرده است. کربلائی محمد در این کتاب مجموعا ازهزار و ۳۰۰ بیت شعر برای تزئین حواشی صفحات استفاده کرده است که در آخر هم کتاب را با شعری از گلستان سعدی به پایان برده است.
یکی دیگر از کارهای جالب او، جمع آوری ضرب المثل های ترکی رایج در بهار است. به گفته خود او برای جمع آوری این ضرب المثل ها از کسی کمک نگرفته و تمام ضرب المثل هایی را که در ذهن داشته در این کتاب دست نویس گردآوری کرده است. کربلایی محمد با جمع آوری ۳۶۰ ضرب المثل، وجه تسمیه آنها را نیز در پایین هر ضرب المثل به زبان فارسی نگاشته است.
برای نمونه وجه تسمیه ضرب المثل ترکی ” گِدّین سَقَل گَتِرَین، بیغِ دَه قودین یِردَه ” به جنگ جهانی دوم مربوط می شود، زمانی که روسها به ایران حمله کرده و در زنجان مستقر می شوند. یکی از فرماندهان روس به یکی از نیروهای خود دستور می دهد تا به شهر بهار بیاید و ریش شیخ محمد باقر بهاری را برای او ببرد. اما وقتی این نیروی روسی برای انجام این کار به شیخ محمد باقر مراجعه می کند، نزدیکان او سبیل وی را می تراشند و او را راهی زنجان نزد فرمانده اش می کنند و از این زمان است که ضرب المثل ” گِدّین سَقَل گَتِرَین، بیغِ دَه قودین یِردَه ” با ترجمه رفتی ریش بیاری، سیبیلت رو هم جا گذاشتی، به وجود آمد.
از دیگر کارهای این مرد بهاری نگارش نهج البلاغه بوده است که در مدت هفت ماه به پایان رسانده است. وی نهج البلاغه را به صورت کامل و به زبان فارسی و عربی و با اشعاری که در وصف امام علی (ع) مزین نموده است در هزار و ۳۷۰ صفحه نگاشته است.
کربلایی محمد کتاب را در پایان با رجزخوانی هایی حضرت علی اکبر (ع) در روز عاشورا به زبان ترکی که در تعزیه های روز عاشورا در بهار خوانده می شود و همچنین با گردآوری خط سیاقی رومی که در زمان قدیم تاجران و مغازه داران از این خط برای حساب و کتاب استفاده می کردند به اتمام رسانده است.
نگارش قرآن کریم نیز یکی دیگر از کارهای وی می باشد که هفت ماه زمان برده است. کربلایی محمد که نمی تواند زبان عربی را به روانی بخواند برای حذف ایرادات احتمالی نگارش خود، قرآن کتابت شده را چهار مرتبه قرائت کرده و خطاهای نگارشی را اصلاح می کند.
وی که صبر، عشق به خدا و ائمه اطهار را تنها علت انجام این کار می داند، می گوید: روزانه به لطف خدا، ۱۰ساعت از روز را برای نگارش این کتب صرف می کردم که در مجموع می توان گفت، نگارش آنها پنج هزار ساعت زمان برده است.
کربلایی محمد خاطره سفر خود به کربلا را که در سال ۱۳۴۷ به همراه ۹ تن دیگر از دوستانش و به صورت قاچاقی انجام شده بود در پایان یکی از کتاب هایش نوشته است. وی این خاطره را اینگونه می گوید: در زمان حکومت پهلوی کسی نمی توانست به این سفر معنوی برود، بنابراین تصمیم گرفتیم با عبور از کوه ها و تحمل گرسنگی و تشنگی فراوان پس از ۱۰ روز به نجف اشرف و زیارت حرم پرنور امام علی (ع) مشرف شویم که این خاطره لذت بخش را در پایان مفاتیح الجنان آورده ام.
وی که شجره نامه خود را در پایان مفاتیج الجنان آورده است، اینگونه می گوید: حاج علی خان هفت نسل قبل تر از ما بوده که در قزاقستان زندگی می کرده است و به دلیل حمله روسها به آنجا به خمسه زنجان مهاجرت کردند و از آنجا به شهر بهار آمده اند.
زمانی که از وجود چنین فردی در شهر بهار با خبر شدیم، با پرس و جو از اهالی محل، مغازه اش را پیدا کردیم تا مصاحبه ای با وی در این خصوص داشته باشیم.
,با ورود به مغازه و معرفی خود به عنوان خبرنگار، بسیار خوشحال شد و با استقبالی گرم، ما را به دیدن آثارش دعوت کرد.
,کربلایی محمد که در سی امین روز از خرداد ماه ۱۳۳۰ به دنیا آمده است که تحصیلات خود را در سال ۱۳۴۲ تا مقطع ششم ابتدایی گذرانده است.
,
, , وی در ابتدا کتاب مفاتیح را، که نگارشش سه ماه طول کشیده، نوشته است و حاشیه های آن را به اشعاری عرفانی و مرتبط با آیات و دعاهای آن صفحه مزین کرده است. کربلائی محمد در این کتاب مجموعا ازهزار و ۳۰۰ بیت شعر برای تزئین حواشی صفحات استفاده کرده است که در آخر هم کتاب را با شعری از گلستان سعدی به پایان برده است.
,
, , یکی دیگر از کارهای جالب او، جمع آوری ضرب المثل های ترکی رایج در بهار است. به گفته خود او برای جمع آوری این ضرب المثل ها از کسی کمک نگرفته و تمام ضرب المثل هایی را که در ذهن داشته در این کتاب دست نویس گردآوری کرده است. کربلایی محمد با جمع آوری ۳۶۰ ضرب المثل، وجه تسمیه آنها را نیز در پایین هر ضرب المثل به زبان فارسی نگاشته است.
,برای نمونه وجه تسمیه ضرب المثل ترکی ” گِدّین سَقَل گَتِرَین، بیغِ دَه قودین یِردَه ” به جنگ جهانی دوم مربوط می شود، زمانی که روسها به ایران حمله کرده و در زنجان مستقر می شوند. یکی از فرماندهان روس به یکی از نیروهای خود دستور می دهد تا به شهر بهار بیاید و ریش شیخ محمد باقر بهاری را برای او ببرد. اما وقتی این نیروی روسی برای انجام این کار به شیخ محمد باقر مراجعه می کند، نزدیکان او سبیل وی را می تراشند و او را راهی زنجان نزد فرمانده اش می کنند و از این زمان است که ضرب المثل ” گِدّین سَقَل گَتِرَین، بیغِ دَه قودین یِردَه ” با ترجمه رفتی ریش بیاری، سیبیلت رو هم جا گذاشتی، به وجود آمد.
,
, , از دیگر کارهای این مرد بهاری نگارش نهج البلاغه بوده است که در مدت هفت ماه به پایان رسانده است. وی نهج البلاغه را به صورت کامل و به زبان فارسی و عربی و با اشعاری که در وصف امام علی (ع) مزین نموده است در هزار و ۳۷۰ صفحه نگاشته است.
,کربلایی محمد کتاب را در پایان با رجزخوانی هایی حضرت علی اکبر (ع) در روز عاشورا به زبان ترکی که در تعزیه های روز عاشورا در بهار خوانده می شود و همچنین با گردآوری خط سیاقی رومی که در زمان قدیم تاجران و مغازه داران از این خط برای حساب و کتاب استفاده می کردند به اتمام رسانده است.
,
, , نگارش قرآن کریم نیز یکی دیگر از کارهای وی می باشد که هفت ماه زمان برده است. کربلایی محمد که نمی تواند زبان عربی را به روانی بخواند برای حذف ایرادات احتمالی نگارش خود، قرآن کتابت شده را چهار مرتبه قرائت کرده و خطاهای نگارشی را اصلاح می کند.
,وی که صبر، عشق به خدا و ائمه اطهار را تنها علت انجام این کار می داند، می گوید: روزانه به لطف خدا، ۱۰ساعت از روز را برای نگارش این کتب صرف می کردم که در مجموع می توان گفت، نگارش آنها پنج هزار ساعت زمان برده است.
,
, , کربلایی محمد خاطره سفر خود به کربلا را که در سال ۱۳۴۷ به همراه ۹ تن دیگر از دوستانش و به صورت قاچاقی انجام شده بود در پایان یکی از کتاب هایش نوشته است. وی این خاطره را اینگونه می گوید: در زمان حکومت پهلوی کسی نمی توانست به این سفر معنوی برود، بنابراین تصمیم گرفتیم با عبور از کوه ها و تحمل گرسنگی و تشنگی فراوان پس از ۱۰ روز به نجف اشرف و زیارت حرم پرنور امام علی (ع) مشرف شویم که این خاطره لذت بخش را در پایان مفاتیح الجنان آورده ام.
,وی که شجره نامه خود را در پایان مفاتیج الجنان آورده است، اینگونه می گوید: حاج علی خان هفت نسل قبل تر از ما بوده که در قزاقستان زندگی می کرده است و به دلیل حمله روسها به آنجا به خمسه زنجان مهاجرت کردند و از آنجا به شهر بهار آمده اند.
,
, , انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه