نتیجه ی مذاکرات هسته ای برد – برد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از سایت مشهد پیام، آنچه که در بیرون مرزها برای این توافق شاهدیم، این بوده که توافق علی رغم تمام مقاومت های جبهه ی عبری – عربی بدست آمده است. در ژنو نیز نظاره گر رسیدن کشورمان به مقاصد از پیش تعیین شده ای بودیم که ظاهرا برداشته شدن گزینه ی نظامی امریکا از روی میز مذاکرات جزئی از آن بوده است. گرچه حاجت به گفتن نیست که اگر امریکا می توانست در خصوص این پرونده مداخله ی نظامی داشته باشد لحظه ای دریغ نمی کرد.

با این همه اما اکنون جهان در مرحله ای جدیدتر از ماههای نه چندان دور قرار دارد و دیگر ایران را اهل گفتگو می شناسند. این هم بماند که ما همواره بر گفتگو و روند سیاسی حل مسائل تاکید داشته و داریم.

اما در ژنو نتیجه ای جالب و مورد توافق همه ی کشورهای عضو بدست آمد که به دنبال این توافق بحث هایی مبنی بر کاهش قیمت نفت در جهان جاری شده ؛ این واکنشی بود که بازارهای سهام نسبت به نتیجه ی کنفرانس ژنو نشان دادند و گشودگی حاصله در بازارهای سهام تحت تاثیر همین کنفرانس ژنو بوده است. این قبیل موارد هم نشانگر این است که کشورها علاوه بر مباحث هسته ای به دنبال سایر وجوه این مذاکرات اعم از اقتصادی و سیاسی نیز بوده و هستند.

توافقی که رضایت ایران و 6 کشور امضا کننده ی آن را به همراه داشته از دیدگاه مخالفین مذاکرات نظیر اسرائیل یک اشتباه است. اما از طرف دیگر رسانه های غربی این توافق را گام اولیه برای حل یک دهه اختلاف و حاصل چهار روز مذاکره فشرده در عالی ترین سطح دیپلماتیک دانسته اند. برخی دیگر از رسانه ها به نقل از رئیس جمهور محترم خروجی این مذاکرات را به رسمیت شناختن حق غنی سازی ایران می دانند.

همچنین در برخی رسانه ها، بخصوص رسانه های غربی به نگرانی نتانیاهو از نتیجه ی مذاکرات تاکید شده و گفتگوی مفصل رئیس جمهور امریکا با نخست وزیر رژیم صهیونیستی در همین راستا قابل تحلیل بوده؛ به نحوی که بتواند به آرام سازی بیشتر فضای سیاسی کمک کند. حتی اگر بخواهیم کمی خوشبینانه تر به مسئله نگاه کنیم می شود به اظهارات لوران فابیوس اشاره داشت که در جایی گفته بود اتحادیه اروپا تا یک ماه دیگر اقدام به لغو عملی تحریم ها خواهد کرد.

البته در برخی دیگر از رسانه ها انعکاس این توافقات در میان مردم اروپا و امریکا را شاهد بودیم که به نوعی از آن ابراز رضایت داشته و معتقد بودند این اتفاق از نظر تامین منابع نفتی به نفع کشورهای غربی است. چرا که به دنبال این توافق سهم نفت بیشتری وارد بازار مصرف غرب خواهد شد که ایران نیز یکی از پایه های تامین این انرژی حیاتی به شمار می رود.

برخی نخبگان جوامع غربی هم که گرایشات منطقی و نزدیک تری به ایران دارند این توافقات را دستاوردی بزرگ دانسته اند که می تواند به تمامی طرفین مذاکره اعتماد خوبی ببخشد. این اعتماد البته از ناحیه ی تیم مذاکره کننده ی ایران و امریکا حائز اهمیت بیشتری است. چرا که هر دو کشور از منظر خودشان فشارهای زیادی را تحمل میکردند و هر دو طرف مجبور به اتخاذ سخت ترین تصمیم در خصوص اختلافات بوده اند تا به یک تفاهم دست پیدا کنند.

از طرفی دیگر اگر نگاهی به توافق ایران با سه کشور اروپایی در سال 2004 – 2003 داشته باشیم شاهد پیشرفت در توافقات اخیر هستیم. چرا که ایالات متحده اکنون بخشی از مذاکرات بوده اما در توافق سال 2004 – 2003 این کشور علاوه بر ابراز نارضایتی از توافق صورت گرفته همواره به سه کشور اروپایی فشار می آورد تا توافق خود را نادیده بگیرند.

ماحصل کلام اینکه این توافق در یک بازه ی زمانی میان مدت 6 ماهه قرار دارد که مرحله ای بسیار حساس است. اینک طرفین مذاکره بطور جداگانه ادعا می کنند که امتیازهای بهتری گرفته اند و وقتی این اظهارات را در کنار نظر کارشناسان می گذاریم که اوضاع را مساعد ارزیابی می کنند؛ نتیجه ی برد – برد به گونه ای عینی و ملموس تر در ذهنمان نقش می بندد؛ گرچه بازی هنوز تمام نشده...

انتهای پیام/