آیا تجلیل از چند جوان به ظاهر برتر مشکل جوانان استان را حل میکند؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از کُرددانش؛ جوانی بهترین فصل زندگانی و سرآغاز ظهور استعدادهای انسانی است, جوانان سرمایه، اساس و بنیان هر جامعه ای به شمار می روند که کشورها برای توسعه چند بخشی، رشد و تعالی نیاز دارند از این موتور محرکه به خوبی بهره ببرند.

روز جوان, روز کسانی است که آرمان های بزرگی در سر دارند، آینده سازان جامعه هستند و فردا و فرداها با وجود فکر و اندیشه و بازی پرتوان آنها رقم می خورد.

در طول 365 روز سال، تنها یک روز (روز جوانان) برای بازگفت مسایل و مشکلات جوانان وجود دارد، در حالیکه مشکلات و کاستی های آنان همه روزه و هرلحظه برای دولت مردان و مسئولین محسوس می باشد.

اعلام یک روز به عنوان روز جوان فقط گریزی است برای خالی نبودن عریضه طولانی عنوان روزها. وگرنه چه روزی را به یاد دارید که روز جوان نباشد, کدام سازمان و نهاد و وزارتخانه ای را سراغ دارید که با جوان سروکار نداشته باشد, از سیاست و اقتصاد گرفته تا فرهنگ و اجتماع...

در حالیکه مسئله بیکاری در استان کردستان به عنوان اصلیترین مشکل استان مطرح است اما همواره با آمارهای ضد و نقیضی از سوی مدیران و مسئولان مواجه شده است و هر بار آماری در این خصوص ارائه می شود که در جدیدترین اظهار نظر بیاتیان نماینده مردم کُردستان در مجلس گفت: آمارهای دولت در خصوص میزان بیکاری در کردستان غیرقابل باور است، زیرا دولت میزان 8 تا 9 درصد را برای بیکاری در کردستان اعلام کرده اما طبق آمارهای مسئولان اجرایی کردستان نرخ بیکاری دراین استان نزدیک به 30 درصد است که متاسفانه این آمار بسیار وحشتناک است، بنابراین پیش بینی می شود که با این شرایط اقتصاد، آمار بیکاری در کردستان تا 35 درصد هم افزایش پیدا کند.

امسال نیز مانند سال های قبل به مناسبت روز و هفته جوان مراسمی به همت اداره ورزش و جوانان استان با حضور استاندار کردستان در سالن شهدای گمنام استانداری برگزار شد.

در این مراسم از 18 جوان برتر در حوزه های مختلف تجلیل شد, اما آیا تقدیر از چند جوان به ظاهر برتر می تواند مشکلات عموم جوانان را حل نماید ؟ آیا این چند جوان به ظاهر برتر همه جوانان فعال و با انگیزه ما را نمایندگی می کنند ؟ آیا فقط سخنرانی صرف میتواند دردی از جوانان را دوا کند؟

در طول چندیدن سال گذشته مسئولان ارشد استان مرتبا درباره بیکاری بزرگ، بحرانی شدن بیکاری جوانان جویای کار و لزوم پرداختن فوری به مسئله اشتغال به عنوان اصلیترین مشکل جوانان سخن گفته‌اند، اما راهکار عملی و روشنی برای حرکت در این مسیر ارائه نداده اند.

با توجه به اینکه معاون توسعه و نیروی انسانی استانداری کردستان خبر داد آمار بیکاری کردستان به مرز بحران رسیده است. آیا فکر نمیکنید امروز درد جوانان این استان با تجلیل از چند جوان برتر در روز جوان حل نمی شود.

بهتر نیست بجای برگزاری همایش و مراسم تجلیل و سخنرانی, خبرهایی درباره ایجاد شغل، ساخت مسکن مناسب، افتتاح کارخانه یا واحد تولیدی و یا .... میدادید نه فقط سخنرانی صرف.

نکته قابل توجه این است بیکاری در حالی به بحران عظیمی در کردستان تبدیل شده است که این استان ظرفیت و پتانسیل بالایی در بخش های مختلف از جمله صنعت، معدن، کشاورزی و... دارد, ظرفیت هایی در سایه بی برنامگی و عدم توجه مسئولان, هیچ بهره مناسبی از آنها در جهت حل مشکلات جوانان نمی شود.

امروزه ده ها هزار جوان تحصیل کرده در برزخ بیکاری دست و پازده و مایوس و ناامید از زندگی و آینده، رنج می کشد. کابوس پیداکردن شغل، به مهمترین و وحشتناک ترین دغدغه برای دانشجویان تبدیل گردیده و نگرانی از این مساله، تمام سال های تحصیل دانشجویان را تحت تاثیر خویش قرار داده است. بنابراین صرفا با بیان احساسات و ابلاغیه ها و اعلامیه های تبلیغاتی نمیتوان مشکل بیکاری و مسایل جوانان را حل کرد؛ بلکه این امر گام های عملی، برنامه های جدی و تعهد صداقتمندانه می طلبد.

جوانان از مسئولان توقع دارند به جای اظهارنظر‌هایی که کارشناسان بارها آنها را تکرار کرده‌اند، برای حل مشکلاتی که راهکارهایشان نیز مشخص شده قدم بردارند. 

در هر انتخاباتی جوانان نقش کلیدی و مهمی را بازی می کنند به همین منظور کاندیداها بخش وسیعی از برنامه‌ها و تمرکز را بر روی مسائل مربوط به جوانان می گذارند, در این میان یکی از مهمترین و در عین حال جذاب ترین وعده های دکتر حسن روحانی در زمان رقابت‌های انتخاباتی، حل مسئله بیکاری و اشتغال جوانان بوده است. وی در این زمینه معتقد بود دولت تدبیر و امید در صورت تشکیل می تواند گام‌های موثری را در این راستا بردارد, اما آنچه که از این اظهارات برمی‌آمد اینکه باید منتظر اجرای برنامه های متفاوت و موثر در زمینه اشتغال‌زایی باشیم، کاری که تا به امروز نشده و بیکاری همچنان در صدر مشکلات جوانان قرار دارد.

بیایید به واسطه روز جوان بار دیگر به این موضوع حیاتی نگاه کنیم که به عنوان جوان ترین جامعه جهان چقدر فرصت و امکان جوانی کردن در شهر و روستا پدید آورده ایم. چقدر روزنه و پنجره برای دیدن. چقدر راه و هدف برای رفتن و رسیدن و چقدر انگیزه و امکان برای ماندن و جوانی کردن به وجود آورده ایم. به خیابان ها و کوچه ها، به معابر و چهارراه ها، به لابه لای این جمعیت پیاده روها نگاه کنیم و فراموش نکنیم زندگی آن جوانی که امروز در تنگناهای آگاهانه و ناخودآگاه رنگ عصیان و یا هاشور بی خیالی می خورد، آینده سرزمینی است که دوستش داریم.

مهمترین خواسته جوانان عبور از مرزهای شعار و رسیدن به شعور درک و اجراست؛ وگرنه به صرف نامگذاری یک هفته به نام جوان اتفاق خاصی نخواهد افتاد.

انتهای پیام/پ