آقای رییس جمهور! چه کنیم تا داد درختان در آتش سوخته ایلام به گوش دولتتان برسد؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از ایلام پویا، حیدر حسین نیا در یادداشتی نوشت::

چند روز پیش بود که خبر آتش سوزی در جنگل های بلوط ایلام به تیتر اول رسانه ها تبدیل شد، آن هم در جنگل های کوه شلم ؛ حادثه ای دردناک و ناگوار که غیرت مردم ایلام را به خروش آورد و باز هم مردم قبل از هر ارگان دولتی به جنگ با آتش رفتند و البته مردمی که در سینه سپر کردن در برابر آتش شهره خاص و عام اند.
 آنچه از در آتش سوختن جنگل های ایلام بیشتر بر زخم ایلامیان نیشتر زد، اظهار نظر برخی مسئولین استانی و کشوری بود.
 معاون محیط زیست رئیس جمهور اینگونه توجیه کرد که این جنگل ها در محدوده حفاظت شده نبوده است، توجیه آسان است اما پاسخی قانع کننده نیست، چرا  که جنگل، جنگل است و جزئی از اکوسیستم، چه در محدوده حفاظت محیط زیست باشد و چه نباشد، این  سخنان ضمن اینکه رافع مسئولیت نیست بلکه توهین به شعور مخاطب است.
 دردناک اینکه برنامه ششم توسعه تدوین و اجرایی گردیده اما یک استان به نام ایلام که سهم بزرگی در انقلاب و دفاع مقدس داشته است هنوز یک بالگرد اطفاء حریق در اختیار ندارد و آقای استاندار این مشکل را به گردن دولت قبل احاله می نماید، شانه خالی کردن از زیر بار مسئولیت و احاله مسائل به گردن کسانی که دیگر مسئولیت اجرایی را  در دست ندارند ساده ترین راه برای فرار از پاسخ منطقی است.
ستاد بحران استان بعداز گذشت حدود 24 ساعت از وقوع حادثه تازه به این فکر افتاد که با پیامک مردم را فراخوان دهد، این در حالی بود که مردم در همان ساعات اولیه شروع آتش سوزی با دستان خالی به جنگ آتش سوزان رفتند و گویا مسئولین ستاد بحران از این امر بی خبر بودند. حال سؤال این است وظیفه ستاد بحران چیست؟ در موقع بروز یک بحران چه باید بکند؟ آیا صرفاً فرستادن یک پیامک کافیست؟! ظاهراً حضرات در خواب بودند و نسبت به حضور مردمی بی اطلاع و وقتی بیدار شدند تازه فهمیدند که مدرسه شان دیر شده است.
... و اما جناب آقای رئیس جمهور! اگر برای احیای دریاچه ارومیه 15  سال زمان نیاز دارید، برای احیای جنگل های در آتش سوخته این دیار به چند سال زمان نیاز است؟! شما که برای نتیجه یک بازی فوتبال به تبریز سفر نمودید، خود که نه، حداقل نماینده ویژه خود را جهت رسیدگی به ایلام می فرستادید تا ببینید چگونه دستهای خالی مردم به همدردی با درختان شلم در آتش سوخت و دولتتان برای تحویل یک  بیل  به مردم از آنها تعهد و کارت شناسایی طلب می کرد.
چه باید بکنیم که دولت با تدبیر جنابتان نظری نیز به ایلام محروم داشته باشد؟ شما خود بگویی که چه باید بکنیم تا داد درختان در آتش سوخته ایلام نیز مثل دریاچه ارومیه برای دولتتان با اهمیت گردد؟
 آقای رئیس جمهور! مسئولین اجرائیتان را بگویید که به جای توجیه، پاسخ دهند، خود را علامه دهر نپندارند و بدانند طرف مقابلشان نیز دارای قوه تعقل است و فراموش نکنید که قرار بود شما با تدبیرتان امیدوارمان کنید و البته می توانید بگذارید و بگذرید!!!
عروس زاگرس! مرگ جنگل های بلوطت تسلیت، بگذار بخوابند  که بیداریشان را کسی پاس نداشت، انگار نه انگار که سال ها برای ایران جنگیده ای، انگار نه انگار که توهم جزئی از این خاک بوده ای، به چتر سوخته گیسوان بلوط هایت سوگند و به طلوع غم انگیز خورشید از پس ستیغ قله تو، دلهایمان خونین است.
 قله سربلند آرزوهای ایلام! ای نسیمت مرهمی بر زخم های ایلام! ققنوس زیبای من! بخواب دردت به جان من!!

انتهای پیام/ر