دغدغه کار و فعالیت اجتماعی زنان، نشات گرفته از نگاه فمنیستی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا،به نقل از گوهرشادنیوز، زن و نقش او درکلام رهبری ازجایگاه ویژه ای برخوردار است . ایشان برای زن دونقش اساسی اساسی قائلند. نقش همسری و نقش مادری که در پی نقش اول برای یک زن رخ می دهد.

نقش زن درنگاه مقام رهبری
توجه به نقش همسری در سخنان ایشان تا جایی است که معتقدند حتی اگر زنی پس از ازدواج تمایلی به فرزند آوری نداشته یا امکان فرزند آوری برایش فراهم نباشد، بازهم رسیدگی به نقش مهمی به نام همسری برای او باقیست.

از نگاه ایشان شوهرداری با تمام توقعات، انتظارات، بد اخلاقی های بعضی مردان کاری بس دشوار است و البته درکنارهمه این سختی ها، بتوان محیط خانه را گرم وصمیمی و داری سکنه قرار داد، هنری بزرگ وجهاد است.

البته توجه به امر باعث خواهد شد، زنان خود و نقش شان را در خانواده کوچک نشمارند و درجهت انجام وظایف محوله تلاش فروان نمایند.

مادری وظیفه اساسی زنان
امابه نظرمی رسد، مهمترین وسخت ترین وظیفه زن، نقش مادری است و در جای، جای سخنان مقام والای ولایت برآن تاکید شده است. زیرا مهمترین وبهترین ثمره ازدواج وتشکیل کانون خانواده به دنیا آوردن فرزندان صالح و تربیت صحیح ودینی آنهاست.

مادری و تربیت فرزندان
البته تربیت، نباید ساده تلقی شود، بلکه وظیفه ای است، سخت ودشوارکه تنها ازعهده زن برمی آید وبه همین جهت نقش زن دراین مقوله نیز بسیارمهمتر و اساسی تراز مرد مطرح می شود. این زن است، که با تربیت صحیح ویا نادرست زمینه خوشبختی وعاقبت بخیری فرزندش و نهایتا اجتماع را رقم می زند.

زن وفعالیت اجتماعی
کار وفعالیت های اجتماعی یکی از دغدغه هایی است، که امروزه دامن گیر بسیاری از زنان و دختران جامعه ما شده است و به نظرمی رسد، نشات گرفته از نگاه فمنیستی زنانه، سوغات و ره آورد، فرهنگ غرب باشد. ره آوردی که بدون هیچ تفکر وت دبری از سوی بعضی متولیان فرهنگ پذیرفته شده و آرام و بی صدا به خورد زنان ما داده شده است. تقلیدی کورکورانه که تاثیرات منفی آن همین امروز هم قابل مشاهده می باشد.

نگاه مقام معظم رهبری به این مقوله نیز از اهمیت فراوانی برخوردار است. ایشان معتقدند زنانی که به خاطر فعالیت های اجتماعی خارج ازمنزل که متوقف به آنها نیست، فرزند آوری و تربیت فرزند وشیردادن به بچه و بزرگ کردن و درآغوش گرفتن بچه را رها می کنند، دچاراشتباهند و اسلام این را اجازه نمی دهد.

از کلام ایشان بر می آید که بهترین روش برای تربیت فرزند آغوش مادر است ، محبت و عشق سرشار مادرانه است نه مربیان مهد ها و نه پرستاران کودک، و البته کسانی که خود را ازاین موهبت الهی محروم کنند هم به خودشان، هم فرزندشان و نهایتا به جامعه ضرر رسانده اند.

نتیجه گیری
بنا براین مادری و تربیت فرزند به عنوان شغل اول زنان مطرح است واگر زنی توانست این کار را به نحوه احسن انجام دهد، می تواند به فعالیت های خارج ار منزل نیزمشغول شود. اما هرگز نباید نقش مادری و همسری خود را فدای فعالیت اجتماعی اش نماید.
یک زن باید بداند اگر فعالیت اجتماعی اش لطمه ای به زندگی زناشویی و نقش مادری او وارد می کند آن را رها کند و تنها به کاراصلی و ظیفه ذاتی خود بپردازد.

انتهای پیام/