کارهای عمرانی! یا کارهایی با عمر آنی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از دلفان امروز، اگر چندقدمی را با ما در شهر بردارید و از دریچۀ دیگری به شهر نگاه کنید، مسائل زیاد و پیچیده اما در عین حال ساده و قابل حل که نیاز به نگاه مدیریتی دارند، در سطح شهر جولان می­دهند. در همان هیاهو و صدای همیشگی شهر به کوچۀ شهید عباسی نرسیده به مسجد امام حسین(ع) می­رسیم، این معبر اگر چه نام کوچه را به یدک می کشد اما بار سنگین یک خیابان رابه دوش خود دارد.

این منطقه یکی از شریانهای اصلی است که دسترسی راحت تری را برای ساکنین، منطقۀ 24متری طالقانی، و سایر مناطق بالا دست فراهم آورده است. در این بین کانال آبی سر برآورده که خود حاشیه ­های فراوانی به دنبال دارد.

کانال انتقال آبهای سطحی کوچۀ شهید عباسی انگار نه تنها بستر انتقال آب بلکه  کوله­باری از گلایه­ های ساکنین است که گویی هیچگاه نمی شود آن را در عرض و ستون یک گزارش جای داد.

کانالی که چند سال پیش به همت شهرداری و سازمان آب و فاضلاب بعد از مدتها روباز بودن که داد اهالی را نیز بلند کرده بود، قرار شد به صورت سرپوشیده درآید تا هم عبور و مرور راحت ­تر شود و هم بوی نامطبوع و جانوران موذی برای همیشه محو شوند. اما غافل از این که همین کوچه خود یکی از شریانهای اصلی عبور و مرور بود و به تبع، کانال انتقال آب آن هم شریان اصلی انتقال آب مناطق بالادست و هدایت آن به کانال اصلی است و حتی فراتر از آن جریان انتقال آب تمامی زباله­ های سر راه را نیز به موقع بارندگی به داخل کانال انتقال می ­دهد.

اما کانال انتقال آب یک شبه و بر اساس تصمیمی عجولانه برای رفع مشکلات محله به وجود آمد که نه تنها هیچ مشکلی را حل نکرد بلکه خود دوباره به تولید و بازتولید مشکلات پرداخت. کانالی که حتی در طول مسیرش هیچ دریچه برای تخلیه ­زباله ­ها فراهم نشده بود که همین مسئلۀ به ظاهر ساده بلای جان دوبارۀ آن کانال انتقال آب شد به طوری که با صرف هزینه های گزاف برای تخریب و نوسازی آن به همراه می باشد .

دوباره چند روز سروصدای ماشین آلات ماننده خوره به جان ساکنین افتاد تا بالاخره پروژۀ نخست قربانی پروژۀ بعدی شود که فقط چند سال از عمرش گذشته بود. به نظر می­رسد صورت مسئلۀ پاک شدۀ چنین مسائلی یا به عبارت دیگر، ریشۀ شکل گیری آنها در این چند سؤال نهفته باشد. آیا این همه هزینه نباید سالهای طولانی برای مردم منفعت داشته باشد؟ آیا هزینۀ کار کارشناسی شده، کمتر از چند بار هزینه کردن برای یک کار عمرانی نیست؟ آیا نداشتن مسئولیت مسئولان حوزۀ شهری در قبال مسئولیتهای اجرایشان آفت چنین کارهای عمرانی است؟

در قبال این پدیدۀ تکراری یکی از ساکنان این منطقه معتقد بود: « حتی از همان جوی قدیمی برای راه اندازی کانال استفاده کرده­ اند که عرض آن 50 سانتی متر بود. به طوری که این عرض باریک به هنگام  بارندگی نیز جوابگوی میزان آب ورودی نبوده است». به نظرمی­رسد وقتی به هنگام روباز بودن جواب گوی آب ورودی نبوده است پس پوشاندن آن فقط سرپوش نهادن مسئله است.

اگر گذرتان به این منطقۀ پر تردد افتاده باشد و نظاره­ گر آن بوده باشید علاوه بر مشکلات مهمی مثل تردد بیش از حد وسایل نقلیه و موتورسیکلتها، هیاهوی افراد خسته از کارهای روزمره و ... که انگار لازمۀ بقای شهر است بگذریم مشکل کانال انتقال آبهای سطحی منطقه همچنان به قوت خود باقی مانده است به طوری که می­توان اضهار داشت: ساکنان این منطقه دیگر به این باور رسیده­اند که این مشکل همچنان باقی می­ماند.

از دیدگاه کارشناسان حوزۀ شهری مسائلی از این قبیل به آزار روحی و روانی شهروندان و آلودگی بصری منجر می­شود که بر روحیۀ تمام ساکنین یک منطقه اثرات دراز مدت و منفی می­گذارد. اما علاوه بر دیدگاه کارشناسان می توان اظهار داشت: مشکلات عدیده ای دیگری از جمله؛ مختل شدن عبور مرور، بوق زدن های مکرر، افتادن وسایل نقلیه در داخل کانال  و بیرون کشیدن آنها با داد و فریادهای شبانه روزی، آلودگی محیطی و بوی نامطبوع کانال همه دست به دست هم داده­اند تا آرامش نداشتۀ این منطقه را بیش از پیش از ساکنینش بگیرند.

به نظر می­رسد آنچه در این بین مانند حلقۀ گمشدۀ این مسئله می­باشد لازمۀ مدیریت شهری توسط ارگانهای مربوطه است به طوری که کارشناسان معتقدند: شهر خود یکی از پیچیده­ترین اجتماعات بشری در طی قرون بود است اما در یک قرن اخیر مسائل و مشکلات مهم شهری با مدیریت همه جانبۀ ارگانها و نهادهای مردمی رو به بهبودی نهاده است. پس آنچه در این جا نیاز به همت و تدابیر هوشمندانه دارد مدیریت همه جانبۀ این مسئله است تا از یک سو شریانهای اصلی شهر دوباره به چرخۀ شهر برگردند و از سوی دیگر مشکلات محیطی نیز به کمک نهادهای مربوطه و مشارکت شهروندان رفع گردد.

انتهای پیام/ر