گرما و ترافیک سنگین در خیابان های باریک سنندج

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از نوای آبیدر، در سال 1850 چهار شهر با جمعیت بیش از یک میلیون نفر در جهان وجود داشت. در سال 1950، در حدود صد شهر با این جمعیت وجود داشته است ولی با نهایت تعجب در سال 2000 این تعداد به بیش از هزار شهر رسید. بدین ترتیب در دهه های اخیر، مهندسی ترافیک و بخصوص مهندسی ترافیک شهری ، اهمیت ویژه ای یافت.

تا همین چند سال قبل عبور و مرور با وسایل نقلیه در خیابان های اصلی شهر سنندج حتی در ساعات اوج رفت و آمدسهل می نمود یا به اصطلاح اگر ترافیکی هم بود روان بود و مشکل جدی برای رانندگان به وجود نمی آمد. اما در یکی دو سال اخیر خیابان های شهر سنندج حال و هوای ترافیک سنگین و طاقت فرسای شهرهای بزرگ را به خود گرفته است و این در حالی است که عبور و مرور عابرین پیاده از خیابانها مشکل را دوچندان کرده است.

یکی از گره های ترافیکی شهر سنندج بافت های قدیمی و فرسوده شهری می باشد که در مرکز شهر قرار گرفته و زمانی به لحاظ اقتصادی و تجاری رونق داشته است و هم اکنون این مراکز و بافت ها نیاز به احیاء و بازسازی به روش معماری مدرن دارند، که علاوه بر زیباسازی منظر شهری می تواند ترافیک را روانتر نماید .گرچه برخی بافت های شهری به لحاظ گردشگری قابل تغییر نیست.

از دیگر مسائل ترافیکی پارک خودروها در حاشیه خیابان ها و مراکز تجاری، پزشکی، آموزشی و ... کمبود فضای مناسب پارک برای خودروهای دیگر می باشد که این موضوع ضمن سر در گمی برای مردم باعث ایجاد ترافیک های سنگین و سرسام آور می شود.

اگرچه احداث پارکینگ طبقاتی عبدالعلی سنندجی و افتتاح آن تا پایان امسال می تواند بخشی از بار ترافیکی هسته اصلی شهر سنندج را مرتفع سازد اما مشکل ترافیک سنگین در خیابان های باریک سنندج با جمعیت 500 هزار نفری، با یک پارکینگ و آن هم با گنجایش 450 خودرو حل نخواهد شد.

کافی است در ساعات شلوغ مثلاً 2 ظهر یا 7 عصر کار مهمی برای شما پیش بیاید یا بخواهید با ماشین شخصی خود در خیابان های شهر تردد نمایید؛ اغراق است بگوییم نمی توانید در خیابان ها حرکت کنید اما تردد به حدی کند می شود که بعضاً برای عبور از مسیر میدان آزادی به سه راه ادب وبه ویژه مسیر خیابان پاسداران باید حداقل 45 دقیقه برای چنین مسیر کوتاهی در ترافیک سنگین وقت تلف کرد در حالی که که  با پای پیاده می توان نهایتاً در 10 دقیقه این خیابان را طی کرد.

یکی دیگر از طرح های شهری سنندج برای دور کردن ترافیک از هسته اصلی شهر تبدیل خیابان فردوسی سنندج به پیاده راهی بزرگ و ممنوعیت تردد خودرو به آن مسیر است که می تواند نقش بسزایی در دفع این حجم از ترافیک به هسته شهر باشد. اما به تبع ترافیک خیابان های اطراف نظیر خیابان امام، طالقانی، میدان آزادی و دیگر معابر دوچندان می شود که نیازمند برنامه ای اساسی است.

سوال از مسئولین شهری اسن است که آیا یک طرفه کردن خیابان ها  و انتقال بار ترافیکی از یک خیابان به خیابان دیگر راه حل مناسبی است؟ آیا پارک ممنوع در برخی از خیابان های اصلی مردم را در سرگردانی برای پیدا کردن جای پارک قرار نمی دهد؟

انتهای پیام/پ