گفتگوی خواندنی با فردی که هجده سال گرفتار مواد مخدر بوده است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از عطارنیوز،تصور بسیاری از مردم بر مفهوم بهبودی در روند درمان اعتیاد، بر صرف مصرف نکردن مواد است . باید به اعتیاد با یک دید واقع بینانه نگاه کرد و به خاطر داشت که اگر درارتباط با یک فرد معتاد در زندگی خود هستید، لازمه کمک به وی هدایت او به سمت کسانی است که در این مسیر می توانند زمینه های بهبودی او را تقویت کنند. اگر او به عنوان یک عضو مورد قبول خانواده و جامعه قرار گیرد، بدون شک، حرکت او به سوی بهبودی روانی و روحی در چرخه بهتری شکل می گیرد. گرچه در شروع، پذیرش و گام نهادن در این راه دشوار به نظر می رسد، اما باید به خاطر داشته باشیم که یک فرد بیمار وابسته به مواد مخدر یک روزه معتاد نشده است که با شتاب و از سر بی حوصلگی آن را کنار بگذارد.مصاحبه‌ای که پیش رو دارید،گفتگویی است با یک فردی که ۱۸ سال گرفتار مواد مخدر بوده است و در حال حاضر بیش از هفت سال پاکی دارد.

*در ابتدا خودتان را معرفی کنید؟
مجتبی هستم،۳۹ سال سن دارم،صاحب سه فرزند دختر و به کار آزاد مشغول هستم و در حال حاضر هفت سال و شش ماه و یازده روز پاکی دارم.

*از چه سنی شروع به کشیدن مواد کردید و چند سال اعتیاد داشتید؟
از سن ۱۵ تا ۱۶ سالگی شروع شد و تا ۳۳ سالگی اعتیاد داشتم یعنی چیزی حدود ۱۸ سال گرفتار مواد مخدر بودم.

*چه شد که به مصرف مواد روی آوردید؟
یک خلاء درونی در خودم احساس می‌کردم،به دنبال خودم می‌گشتم اما پیدا نمی‌کردم،می‌خواستم با مواد کمبودهایم ارضاء شود،سری اول با سیگار شروع شد،برای کار رفته بودم تهران ساعت ۱۲ شب با دوستم در خیابان قدم می‌زدیم که او دو عدد سیگار خرید و به من تعارف کرد و من هم قبول کردم و کشیدم.

*قبل از اینکه مواد مصرف کنید،آیا فکر می‌کردید روزی گرفتار آن شوید؟
نه اصلا به مخیله‌ام هم خطور نمی‌کرد،حتی زمانی که تفریحی مصرف می‌کردم فکر نمی‌کردم دچار سوء مصرف شوم،همیشه فکر می‌کنی با بقیه فرق داری،فکر می‌کنی تو می‌توانی خودت را نگه داری،با خودت می‌گویی من معتاد نمی‌شوم.

*پس چه شد که سوء مصرف پیش آمد؟
به مرور زمان که مصرف می‌کنی برایت کم کم عادی می‌شود،آنوقت اعصابت که خورد می‌شود به سراغش می‌روی،یا به هوای رفیقت می‎نشینی پای مواد،خلاصه به بهانه‌های مختلف به سراغش می‌روی و هر دفعه برای وجدانت دلیلی پیدا می‌کنی.

*مصارف دیگرتان چه بود؟
به غیر از تریاک،حشیش،گراس و شیشه هم مصرف می‌کردم.

*هیچگاه سعی کردید مصرف را کنار بگذارید؟
بله تلاش‌های مختلفی داشتم با قرص سعی کردم ترک کنم اما در ترک باقی نمی‌ماندم بعد از یک هفته یا ده روز دوباره شروع می‌کردم،با خودم می‌گفتم من که می‌توانم ترک کنم پس چون می‌توانم مصرف می‌کنم و بعدا در فرصت دیگری ترک می‌کنم و به این ترتیب خیلی راحت دوباره به سراغش می‌رفتم.

*چه شد که آن تصمیم نهایی را گرفتید و اراده کردید مواد را برای همیشه کنار بگذارید ؟
من در خانه و با اراده خودم ترک کردم ،یادم هست از تهران به هوای خستگی کار به سمت نیشابور راه افتادم و تصمیم این بود خودم را در ۳۳ سالگی بازنشست کنم،از طرفی بچه‌ها داشتن بزرگ می‌شدن و خانواده‌ام داشت از هم می‌پاشید،سیستم عصبیم بهم ریخته بود،فشار زیادی را آن روزها تحمل می‌کردم،همه چیز دست به دست هم داده بود که من ترک کنم و با کمک خداوند و خانواده‌ام بالاخره ترک کردم.

*بعد از ترک انگیزه مصرف دوباره در شما پیدا نشد؟
هرکسی که ترک می‌کند خود به خود میل به مصرف سراغ او می‌آید،هوس می‌کنی به سمتش بروی ولی می‌روی یک گشتی می‌زنی،به گذشته‌ات فکر می‌کنی،با دوستان بهبودی مشارکت می‌کنی و تلاش می‌کنی که به سراغش نروی.

*در زمان مصرف خانواده‌تان چه واکنشی نسبت به شما داشتند؟
تا زمانی که مصرف می‌کردم و کار می‌کردم،کاری به کار آنها نداشتم،آنها هم زندگی‌شان را می‌کردند اما زمانی که سوء مصرف پیدا می‌کردم خانواده‌ام را اذیت می‌کردم و خودم هم آزار روحی می‌دیدم.

*نگاه شما نسبت به زندگی در زمانی که اعتیاد داشتید با هم اکنون که هفت سال پاکی دارید،چه تغییری کرده است؟
در زمان اعتیاد به هیچ چیز جز مواد فکر نمی‌کردم،یعنی چه در مسافرت چه در خانه فقط به فکر مصرف بودم،اما الان مصرف کنار رفته است و چون مصرف کنار رفته است،برای خانواده‌ام بیشتر وقت می‌گذارم،با فامیل بیشتر رفت و آمد می‌کنم و به دنبال پیشرفت در زندگی هستم.

*به نظر شما چرا بعضی معتادان از ترک کردن گریزان هستند؟
بعضی‌ها خوشگذران هستند و خوشی را در مصرف مواد و دور هم جمع شدن می‌دانند،بعضی ترس از درد کشیدن دارند،بعضی می‌ترسند بعد از ترک دوستان خود را از دست بدهند اما نمی‌دانند با ترک کردن رفقای جدیدی پیدا می‌کنند.

*صحبت شما با خانواده‌هایی که فرزند یا همسر آنها در حال ترک هست،چیست؟
به یک فرد معتاد باید به چشم یک بیمار نگاه کرد،معتادی که در حال ترک است یک جورایی مثل یک بچه حساب می‌شود باید بیشتر ناز او را کشید،بیشتر از او نگهداری کرد،باید با او مدارا کرد،صبوری کرد تا او بهبود یابد.بدبینی و بی‌اعتمادی باعث تحریک او می‌شود،باید به او اعتماد کرد،فرصت داد و او را تشویق کرد.

*با کسانی که در حال حاضر گرفتار مواد مخدر هستند چه صحبتی دارید؟
صحبت من با آنها این است که می‌شود بهتر زندگی کرد و به جامعه،خانواده‌ات خسارت نزد،سالم زندگی کردن چیز دیگری است،نگاه مردم نسبت به تو بعد از ترک زمین تا آسمان فرق می‌کند البته بعضی این درک را ندارند، اما مهم خانواده‌ات و فرزندانت هستند،که می‌توانند به تو افتخار کنند.من امیدوارم روزی برسد که دیگر هیچ کس در دام اعتیاد گرفتار نشود.

*در پایان اگر صحبتی با خوانندگان دارید،بفرمایید؟
خدارو شکر می‌کنم که پاک شدم و با دوستان بهبودی و انجمن آشنا شدم،از خداوند متعال متشکرم که فرصتی به من داد تا پاک و خوب زندگی کردن را تجربه کنم و از آن لذت ببرم.

*ممنون که وقتتان را به ما دادید.
انتهای پیام/ص