خدیجه بانوی نمونه و تسلیم محض خدا و رسولش بود

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پایگاه تحلیلی خبری حیا، دهم ماه رمضان یاد آور رحلت جانسوز بانوی بزرگ اسلام حضرت خدیجه کبری و مادرحبیبه ی خدا فاطمه ی زهرا «سلام الله علیها» است. بانویی که مصیبت در گذشت او به قدری پیامبر خدا را متأثر ساخت که سال وفات آن حضرت را «عام الحزن» نامید.

پیامبر خدا«صلی الله علیه واله» در زمانی یار با وفای خود را از دست داد که مسلمانان به تازگی از محاصره در شعب ابی طالب به مکه بازگشته بودند و این درحالی بود که در سال‌های سخت و طاقت‌فرسای محاصره، خدیجه«سلام الله علیها» آنها را یاری می کرد و با کمک‌ ابوطالب علیه السلام برای آنها آذوقه و پوشاک می فرستاد و با زحمات و فداکاری های وصف ناپذیرش موجب تسلی خاطر رسول گرامی اسلام در آن شرایط دشوار و طاقت فرسا بود. پیامبر اکرم «صلى الله علیه وآله »همواره مى فرمودند: تا هنگامى که ابوطالب وخدیجه زنده بودند، هرگز غم واندوهى بر من مستولى نشد.

حضرت خدیجه «علیهاالسلام» پیش از ولادت در کتاب آسمانی انجیل که بر حضرت عیسی نازل شد، به عنوان «بانوی مبارکه» و «همدم مریم در بهشت» یاد شده است. همچنین درعصر جاهلیت که بسیاری از زنان به انحراف های عصر جاهلی آلوده بودند، حضرت خدیجه علیهاالسلام به خاطر قداست وپاکی به عنوان «طاهره» یعنی پاک سرشت و پاک روش خوانده شد. از سویی نیز شخصیت خدیجه «علیهاالسلام» آن چنان چشم گیر بود که اورا به عنوان «بانوی بانوان» و «سرور زنان» می خواندند. و به دلیل کثرت اموال و املاک، او را «ملکه البطحاء» می‏گفتند. مهم تر از مکنت مادی ، ثروت بی‌پایان معنوی او بود. او با رد درخواست بزرگان و اشراف قریش که به خواستگاری او آمده بودند و انتخاب پیامبر«صلی الله علیه واله»به عنوان همسر خود، نعمت برخورداری از ثروت مادی را با تضمین سعادتمندی آخرت و بهره‌مندی از نعمت‌های ابدی بهشت، کامل نمود و خردمندی‌اش را به رخ همگان کشید. او برای دستیابی به این نعمت، اولین مسلمان و اولین تصدیق کننده پیامبر«صلی الله علیه واله» شد و به همراه او اولین نماز را برپا داشت.

حضرت خدیجه«سلام الله علیها» اوّلین زنی بود که اسلام آورد و دوشادوش پیامبر برای اعتلای کلمه‌ی توحید تلاش کرد و سختی‌ها و دشواری‌های زیادی را تحمّل نمود. در روایات آمده است که روزی رسول خدا «صلی الله علیه واله» حضرت خدیجه را یاد کرد و گریست. یکی از همسران حضرت وقتی این حال پیامبر را دید گفت: چه چیز شما را بر پیرزنی از پیرزنان بنی‌اسد گریانید؟ خدیجه«سلام الله علیها» بیش از همسری مسن برای شما نبود… رسول خدا«صلی الله علیه واله» بسیار ناراحت شد و فرمود: سوگند به خدا، پروردگار کسی را بهتر از خدیجه نصیبم نکرد. زیرا در حالی که مردم، کفر می ورزیدند، او به من ایمان آورد؛ در حالی که مردم تکذیبم می کردند، او مرا تصدیق کرد؛ در حالی که مردم محرومم کرده بودند، او با دارایی های خود با من مساوات کرد و خداوند از او به من فرزندانی عطا کرد، که از سایر همسرانم چنین موهبتی نصیبم نشد.

آری از میان همسران پیامبر تنها خدیجه«سلام الله علیها» شایستگی این را داشت که در مقام ام الائمه باشد. خدیجه حامل ودیعه‌ی بزرگ و عظیم الهی در درونش بود، ودیعه‌ای که سرچشمه‌ی برکات آسمانی و الطاف بی پایان خداوند به شمار می‌رود. ودیعه‌ای که خداوند متعال در قرآن کریم از او به عنوان “کوثر” و خیر کثیر یاد کرده است.

امامان معصوم علیهم السلام در موارد متعدد به وجود نورانی جده خود، حضرت خدیجه «علیهاالسلام»، مباهات و افتخار کرده اند. امام حسین «علیه السلام» روز عاشورا، در ضمن خطبه ای که خود را به دشمن معرفی می کرد، فرمود: «شما را به خدا سوگند، آیا می دانید که جده من خدیجه علیهاالسلام دختر خویلد است». امام سجاد «علیه السلام» در مجلس یزید در دمشق، در فرازی از سخن رانی اش، خود را چنین معرفی می کند که: «من پسر خدیجه بانوی بزرگ اسلام هستم». هم چنین در دعای ندبه هنگامی که امام عصرمان را یاد می کنیم، چنین می خوانیم: «کجاست پسر پیامبر برگزیده اسلام صلی الله علیه و آله و پسر علی پسندیده علیه السلام و پسر خدیجه والا مقام علیهاالسلام »… به راستی خدیجه «سلام الله علیها» ، تجسم حقیقت و نمونه انسان کامل، و تسلیم محض خدا ورسولش بود.

وی که به تمام صفات والای انسانی آراسته بود، از هیچ اقدامی در یاری دین خدا فروگذار نکرد و در این راه، نه تنها اموال، بلکه همه هستی خویش را درپیشگاه حضرت حق در طبق اخلاص نهاد ونمونه کاملی از عبودیت و بندگی را به تصویر کشید… وما امروز به پاس آن زحمات و جانفشانی ها که در راه اعتلای حق و حقیقت و انسانیت صورت پذیرفت، یاد و خاطره ی آن حضرت را گرامی می داریم و این مصیبت بزرگ را به پیشگاه سلاله پاکش حضرت بقیه الله الاعظم «ارواحنا له الفداء» و همه شیعیان جهان تسلیت عرض می کنیم.

انتهای پیام/