به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا، به نقل از پیام دلیجان، دلیجان یکی از شهرهای استان مرکزی و مرکز شهرستان دلیجان است که در جنوب شرقی استان قرار گرفته است مردم این شهرستان در گذشته برای بیدار شدن به هنگام سحر، در بالای پشت بام ها با چوب روی پیت می کوبیدند و یا با صدای خروس که به آن «سحرخون» می گفتند، و یا با صدای جارچی که تمام کوبه ها را می کوبید و سپس با صدای بلندی قرآن می خواند و اذان می گفت بیدار می شدند تا سحری بخورند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, پیام دلیجان, پیام دلیجان, ،,
در روستای سینقان و روستای خاوه به شبهای سیزده تا ۱۵ رمضان، «شبهای نیمه» گویند، در این شبها در روستای سینقان پسر بچّه های کوچک در گروههای ۱۰، ۱۱ نفری در مرکز روستا جمع شده بعد از افطار در کوچه ها به راه افتاده و با خواندن اشعار زیر آجیل (نخودچی، کشمش، نُقل، نبات و ...) جمع آوری می کردند و به اعتقاد مردم این کار شُگون دارد، متن این اشعار که بر در هر خانه خوانده می شود چنین است:
,
والشّمس و الضّحی ها / هو هوی هوی
,
والقمر اذا تلها / هو هوی هوی
,
امشب شب نیمه است / که ما میهمانیم
,
آقازاده رو بیدار کنید / سحری خورده / هو هوی هوی
,
و یا می خواندند:
,
دست و در آرد و کیسه کن/ هوهوی هوی
,
صد تومنی رو خرده کن / هوهوی هوی
,
قسمت بچّه های در خونه کن / تا بچّه ها راضی شوند / از در خونه ات راهی شوند
,
در شبهای قدر (۱۹، ۲۱، ۲۳ رمضان) مردم در مساجد احیاء می گیرند و سخنرانی روحانی در مسجد نسبت به شب های قبل طولانی تر است، در این شب ها در مساجد سینه زنی و نوحه خوانی و مدّاحی نیز برگزار می شود و در پایان قرآن بر سر می گیرند.
,
مراسم شب های قدر تا نزدیک سحر در مساجد ادامه دارد، آن گاه مردم به منزل رفته سحری خورده و برای نماز جماعت صبح به مسجد باز می گردند.
,
در روستای زر (دهستان جاسب) و بعضی دیگر از نقاط بررسی شده در ۲۱ رمضان، مراسم سینه زنی و زنجیر زنی مشابه روزهای تاسوعا و عاشورا در خیابان ها انجام می گیرد.
,
در روز بیست و یکم رمضان اهالی نراق هم نخل ها را برداشته و مشابه عزاداری امام حسین (ع) در روز عاشورا به سینه زنی، زنجیرزنی و ... می پردازند، با این تفاوت که دیگر کفن نمی پوشند.
,
در شب ۲۱ ماه رمضان دامداران و گلّه داران شیرواره نمی کنند بلکه شیر را به فقرا می دهند، در گذشته در روز شهادت حضرت علی (ع) در روستای خاوه آب آبادی را هرز می دادند تا به رودخانه برود.
,
در آخرین شب رمضان در گذشته مردم در غروب آفتاب به پشت بام ها می رفتند تا ماه را رؤیت کنند، پیرمردها معتقدند که در هنگام دیدن ماه دعا مستجاب خواهد شد و هر کسی نماز اوّل ماه های قمری را بخواند، در آن ماه مریض نخواهد شد و بَلا بر او نازل نمی شود، در شب آخر رمضان (شب عید فطر) برای تمام کسانی که در سال گذشته فوت شده ای دارند به عنوان بزرگداشت مجلسی در مسجد گرفته می شود.
,
انتهای پیام/ر
]
ارسال دیدگاه