غبار روبی قبور مطهر امامزادگان سراب

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از صدای سراب, امامزاده بزرگ «بویوک امامزاده» در جنوب غربى سراب و جنب گورستان عمومى شهر واقع شده است. در دهه شصت قسمتى از گورستان عمومى تبدیل به مزار شهداى جنگ تحمیلى شده است.

کسى نام امامزاده را نمى‏ داند و هیچ گونه سابقه تاریخى مکتوب درباره این امامزاده پیدا نشد. ولى امامزاده بزرگ سراب در گذشته‏ هاى نه چندان دور، پناهگاه مردم منطقه بوده است. با حضور در این مکان مقدّس و با قربانى کردن گوسفند، راه اندازى مراسم عزادارى و… ارادت خود را به این مکان مقدّس ابراز مى‏ داشتند.

الآن هم با وجود وضعیت غیر متعارف امامزاده از لحاظ ساختمانى، در روزهاى پنجشنبه و ایّام خاص از طرف بانوان مراسم مختلفى در این مکان برگزار مى‏شود. و نیز طبق یک سنّت دیرینه در شهر سراب، دسته‏هاى عزادارى حضرت ابا عبدالله الحسین ‰ با نظم و ترتیب ویژه‏اى در روز عاشورا با حضور در این امامزاده ارادت خود را به این خفته در خاک ابراز مى‏دارند. امامزاده بزرگ سراب شجره نامه ندارد و در هیچ یک از کتاب‏هاى انساب و تاریخ مطلبى درباره ایشان مشاهده نمى‏شود. لکن بنا به اعتقاد اهالى، وى از نوادگان حضرت امام موسى بن جعفر ‰ و گویا نامش محمّد بوده است.

جناب آقاى سیّد جمال ترابى طباطبایى بناى بقعه را اینطور تعریف مى‏ کند:

«امامزاده سراب داراى یک درب ورودى چوبى ساده با سردر آجرى مى‏باشد. تمام امامزاده بنایى با ازاره سنگى و بدنه و گنبد و مناره‏هاى آجرى است. سردر امامزاده داراى مقرنس کارى گچى در طاق نما مى‏باشد و لچک‏هاى بالاى آن با آجر لعابى (کاشى) تزیین یافته بود ولى تمام آن ریخته و جاى کاشى‏ها روی ملات گچ دیده مى‏شود که آجرها به شکل مثلث و چند ضعلى منتظم بوده است. ابعاد بنا در مجموع ۲۵/۱۰×۲۰/۲۰ متر است و داراى دو مناره به ارتفاع نُه متر مى‏باشد و اثرى از کنگره و مأذنه آن باقى نمانده است. نوع ساختمان ساده ولى در بعضى قسمت‏ها با آجر چینى تزیینى (جناغى)، تنوعى به ظاهر ساختمان داده‏اند. سبک بنا و حجم ستون‏ها آن را به قرن هشتم و نهم منسوب مى‏دارد ولى بعضى مصالح ساختمانى در ازاره ساختمان به کار رفته که قدیمى‏تر از بناى آجرى هستند مانند سنگ‏هاى تراشیده و نقش‌دارى که در ازاره بیرونى به کار رفته است. نظایر این سنگ‌ها به طور ساده یا منقوش تمام ازاره و پله‏ها را در بر گرفته است. داخل امامزاده از دو قسمت متمایز تشکیل شده است. در سمت راست مسجدى کوچک و نیمه ویرانه در ابعاد ۸×۲۵/۱۰ قرار دارد که از کفش کن امامزاده راه دارد. کفش کن در وسط بنا قرار دارد ولى حایلى ما بین کفش کن و صحن وجود ندارد. سمت چپ بنا با ابعاد ۸/۱۱×۲۵/۱۰ متر و نُه طاق کروى و گهواره‏اى مقام امامزاده را تشکیل مى‏دهد. مقام امامزاده چهار ستون (پایه طاق نماها) دارد که فاصله ستون‌ها از همدیگر ۱۲/۴ متر (اضلاع شمالى و جنوبى) و ۲/۴ متر (اضلاع شرقى و غربى) مى‏باشد و در میان چهار ستون، قبر قرار دارد و بالاى آن، گنبد کروى آجرى تعبیه شده است. ستون‏ها ۴/۱ متر اندازه دارند. پوشش داخلى امامزاده و مسجد آجرى و بدون هیچ نوع تزیینات و سنگ نبشته و تاریخ بنا و سازنده بنا مى‏باشد».

در حال حاضر اداره کل میراث فرهنگى استان آذربایجان شرقى نسبت به مرمّت و بازسازى بقعه امامزاده اقدام می‌نماید و عملیات عمرانى در بقعه را شروع کرده است.

درب اصلى بقعه در ضلع جنوبى واقع شده و به حیاط امامزاده که حدوداً ۵۶۰۰ متر مربّع وسعت دارد، باز مى‏شود. این حیاط قبلاً به صورت گورستان عمومى استفاده مى‏شد. ولى حدود ۱۴ سال است این گورستان متروکه اعلام شده و از دفن اموات جلوگیرى مى‏شود. در قسمت شرقى آن مزار شهداى دفاع مقدّس شهر سراب قرار دارد. امامزاده فاقد امکانات رفاهى از قبیل زایرسرا، حسینیه و… مى‏باشد.

از نظر فضاى بیرونى نیز دچار مشکل است و فقط داراى آب و برق می‌باشد به تازگى از طرف اداره اوقاف شهرستان سراب ضریح آلومینیومى براى نصب بر روى مرقد این امامزاده ساخته شده است.

این بنا به شماره ۹۱۸۴ در تاریخ ۱۴/۴/۱۳۸۲ به ثبت آثار ملّی و تاریخى رسیده است.

انتهای پیام/پ