نوجوان معتادی که آرزو هایش رویایی می شود دست نیافتنی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از هزار نیوز ، از کودکِ چهار،پنج ساله تا نوجوان ۱۶،۱۷ساله  به دلیل جبر روزگار و شرایط نابسامان زمانه که خود در به وجود آمدن آن نقشی نداشته برای گذران زندگی شان بایستی از صبح تا شب در خیابان ها سرگردان باشد.

در عصر و زمانه ای که بیشتر خانواده ها ترجیح می دهند یک فرزند داشته باشند تا بتواند از همه لحاظ امکانات لازم را برایش فراهم سازند تا در آینده به جایی برسند و برای خودشان کسی شوند؛ شاهد حضور تعداد بیشمار کودکار کار در خیابان ها هستیم.

اعتیاد کودکان خیابانی یکی از همین آسیب هاست مسأله ای که متاسفانه اکثر کودکان خیابانی و کودکان کار با آن مواجه اند چرا که خیلی ها از همین مساله سوء استفاده کرده و سودهای کلانی به جیب نامبارکشان می رود برای همین هم هست که روی اعتیادآن ها سرمایه گذاری کرده ومعتادشان می کنند؛چراکه کودکان معتاد خیابانی بهترین واسطه فروش مواد برای آن ها هستند.

گاهی وقت ها  در بردسیر به این افراد تکدی گر و معتادی برخورد می کنیم  ، این بار نوجوانی معتاد را دیدیم و چون  اینبار سوژه ما مواد مخدر بود و هم جذاب و هم دارای هیجان.کنجکاو بودم به سرغ این نوجوان رفتیم ، نوجوانی  از خیایانی  به خیابان  دیگر در شهر بردسیر می رود در گرمای ظهر تابستان و روزهای سرد و ابری زمستان. صدای نفس خسته اش توجه ات را به آن  منحرف می کند. پسرک گونی بزرگش را روی زمین می گذارد؛ آه… بلندی می کشد و کمرش را می مالد. به کف دستهایش نگاهی می اندازد، سیاه و زخمی اند. کثیفی صورتش به هیچ وجه نمی تواند رنگ پریدگی چهره و ضعف چشمانش را مخفی کند. حلقه کبود دور چشمانش صورتش را تیره تر جلوه می دهد.

لباس نازک و آستین کوتاهش که به هیچ وجه پوشش مناسبی برای محفوظ داشتن پسرک از بادهای سرد پاییزی به شمار نمی آید منجر به لرزش بدنش و قرمزی انگشتانش شده است. گونی را پشتش می اندازد و نگاه می کند .

می داند چه می خواهد. در یک چشم به هم زدن آنچه را که به دنبالش آمده از زباله ها برمی دارد و در گونی اش می اندازد. چهره اش بر اثر دولاشدن داخل پیاده رو قرمز  شده و رگ پیشانیش متورم شده است. به اطرافش توجهی ندارد. انگار دنیای او دنیای دیگری است. سنش در حدود ۱۵ -۱۴ ساله می زند نفس عمیقی می کشد، گوشه گونی را مچاله می کند و آن را باتمام زور روی کولش می اندازد.پسرک می رود و سایه اش محو می شود. دنیای او دنیای دیگری است.

به رغم تلاش مسوولان در مبارزه با این پدیده و با وجود صرف میلیاردها بودجه ملی و از دست دادن جان هزاران نفر از ماموران در رویارویی با قاچاقچیان، دسترسی به مواد مخدر در کشورمان برای مصرف کنندگان به راحتی امکان پذیر است و

از جمله پیامد های وابستگی به مواد مخدر عبارتند از افزایش فقر، بیکاری، سرقت، آدم ربایی، تجاوز جنسی، قتل، ورشکستگی اقتصادی، بی خانمانی، تکدی گری، ابتلا به بیماری های جسمانی – روانی و ده ها آسیب اجتماعی دیگر.

با توجه به اینکه اکثر افراد بی خانمان که عمدتاً از طریق تکدی گری و روزگار می گذرانند، از طریق کمک های مردمی هزینه مواد مخدر را تامین می کنند همچنین تداوم مصرف مواد به بی خانمانی و گرایش آنها به تامین هزینه های خود از طریق تکدی گری منتهی شدهلذا ضرورت عدم حمایت از افراد متکدی که عمدتاً معتاد به مواد مخدر هستند از طرف شهروندان گامی مهم در کاهش این پدیده زشت و افزایش سلامت اجتماعی خواهد بود.

این تصاویر دلیل بر رد زحمات نیروهای مخلص امنیتی شهر نیست ولی باید به خود اییم که  که مشکل کار ما در کار ریشه ای کردن است و با کارهای ابتدایی و پیش پا افتاده هیچ کاری صورت نمیگیرد و باید بیش از بیش به مقوله فرهنگ مخصوصا فرهنگ عمومی در جهت داشتن جامعه ای سالم و به دور از بیماری بها دهیم.

انتهای پیام/گ