خاموشی ماشین صنعت در فقدان تدبیر مدیران

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانابه نقل از صبح قزوین، ۱۰ تیر در تقویم رسمی کشور با نام روز صنعت و معدن نامگذاری شده است. رسم معمول آن است که در این روز مسئولان نشست خبری برگزار می کنند و همگی با ارائه آمارهای خاص وضعیت را در اذهان عمومی کاملا عادی و حتی بسیار عالی جلوه می دهند. اما این روز شاید زمان مناسبی است تا کمی با دقت بیشتر به وضعیت صنعت و معدن کشور و استان نگاه داشته باشیم.

درصد بیکاری

صنعت همیشه یکی از مهمترین ارکان ایجاد اشتغال در جامعه بوده است، پس هرگاه که نام صنعت به میان می آید نرخ ایجاد اشتغال و درصد بیکاری هم باید مورد بررسی قرار گیرد.

طبق آمارهای رسمی درصد بیکاری در استان ۱۲ درصد می باشد که برای یک استان صنعتی چندان شایسته نیست. استانی که دارای چندین شهرک صنعتی و تعداد بسیار بالایی واحد صنعتی است درصد بیکاری اش شاید باید کمتر از این میزان یاشد. حال این درصد بیکاری وقتی غم انگیزتر می شود که بدانیم این درصد بیکاری کلی است و درصد بیکاری در قشر تحصیلکرده بسیار بیشتر از این میزان است.

درصد بیکاری قشر تحصیلکرده در کشور ۴۲ درصد است و در استان این درصد مشخص نمی باشد. در حالی که شاید این درصد در استانی با ۴۶ واحد دانشگاهی و حدود ۱۳۰۰۰۰ دانشجو بسیار حساس تر و مهمتر باشد.

شرکت های واگذار شده در خصوصی سازی

نکته دیگر که شاید در حوزه صنعت استان به یکی از مسائل بسیار مهم تبدیل شده وضعیت نابسامان واحدهایی است که در طی چند سال گذشته در روند خصوصی سازی و اجرای اصل ۴۴ به بخش خصوصی واگذار شده است.

کارخانه هایی همچون آبگینه و... که دیگر اصحاب رسانه به تجمع هر چند ماه یکبار کارگرانشان در مقابل استانداری متاسفانه عادت کرده اند. شرکت هایی که روزی در ردیف شرکت های موفق در سطح کشور بودند اما اجرای اشتباه اصل ۴۴ و واگذاری آنها به افرادی که صلاحیت و دغدغه و توان مدیریت این واحدها را ندارند و تنها به علت برآوردن مطامع شخصی خود و با استفاده از رانت های مختلف بر کرسی تصاحب این شرکت ها تکیه زده اند. شرکت هایی که  گاهی مبلغ پرداخت شده برای تصاحبشان گاهی به اندازه ارزش زمین آن ها هم نیست.

شاید این معضل آنقدرها مهم باشد که از مسئولین ارشد استانی انتظارداشت با تشکیل کارگروهی به بررسی موضوعات این شرکت ها بپردازدند و یکبار برای همیشه به این موضوع پایان دهند.

صنایع بحران زده

یکی دیگر از مشکلاتی که در چند سال اخیر گریبانگیر صنایع استان آن هم بیشتر صنایع خرد شده، نبود سرمایه در گردش به میزان کافی در این صنایع است. همین امر باعث شده تا در حال حاضر با تعداد زیادی از واحدهای تعطیل و نیمه تعطیل مواجه باشیم و بسیاری دیگر از صنایع نیز با نیم و حتی گاهی کمتر از نیمی از ظرفیت تولید خود در حال ادامه فعالیت هستند.

در حالی که اگر بتوان تسهیلات مورد نیاز این صنایع را تامین نمود می توان به یکباره شاهد جهش بزرگی در راستای ایجاد اشتغال و احیا صنایع تعطیل استان باشیم.

به نظر می رسد این امر نیز با پیگیری مسئولان استانی و به میدان آوردن تمام ظرفیت های تامین سرمایه از قبیل بانک ها و صندوق های تامین سرمایه می تواند شاهد روزهای بهتری باشد.

به نظر می رسد اکر مشکلات صنعت در استان تنها با پیگیری مجدانه و به صحنه آمدن مدیران مرتبط مرتفع خواهد شد. تا وقتی مدیران ما بخواهند از پشت میزهایشان و زیر باد خنک کولرهای قدرتمند دفاترشان در مورد وضعیت کارگران و کارمندان و کارآفرینان و صاحبان صنایع تدبیر کنند امیدی به نتیجه بخش بودن این تدبیرها وجود ندارد.

تنها آنگاه که مدیران با روحیه جهادی دل از نرمی صندلی و سکوت اتاقشان بکنند و در بین اهل صنعت نفس بزنند می توان امید داشت که بسیاری از مشکلات صنعت در چشم بر هم زدنی مرتفع گردد.

انتهای پیام/ر