عصبانیت مدافعان "اسلام رحمانی" لیبرال از صراحت روشنگرانه سکاندار انقلاب

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از انقلاب نیوز،«اصطلاح اسلام رحمانی که این روزها رایج شده است از ترکیب دو کلمه زیبا به وجود آمده اما معنای واقعی آن چیست؟ آیا منظور این است که برخلاف قرآن که انسانها را به مؤمن، کافر، دشمن و دوست تقسیم می کند باید با همه انسانها، صرفاً با رحمت برخورد کرد؟ و با کسانی که با اسلام و ملت ایران دشمنی می کنند، بر خلاف فرمان پروردگار با محبت، مودّت و مَعدِلَت رفتار کرد؟... آیا اصطلاح اسلام رحمانی، نشأت گرفته از لیبرالیزم غربی است؟ اگر اینگونه باشد این اصطلاح، نه اسلامی است و نه حتی رحمانی و عاطفی، چرا که زیربنای لیبرالیزم یعنی تفکر اومانیستی براساس نفی پروردگار و معنویت شکل گرفته و بر پایه منافع گروههای قدرتمند، استوار است.

تنها گذر ساعاتی از طرح این فرمایشات روشنگرانه راهبر بزرگ انقلاب در دیدار صمیمانه چهار ساعته با دانشجویان کشور ، کافی بود تا آتش توپخانه حملات رسانه ای جریان ضدانقلاب بار دیگر کانون توجهاتش را معطوف به بیان صریح ولی فقیهِ بیدار زمانه ما کند.

سایت ضدانقلاب "کلمه" در دروغی آشکار بدون اشاره مستقیم به فرمایشات مقام معظم رهبری به صورت کامل این گونه تیتر زده است که: «حرف‌های جدید رهبری: اسلام رحمانی غلط است»

این سایت همچنین مدعی شد که سخنان رهبری باعث تخطئه طرفداران اسلام رحمانی گشته است.

عبارت رایجی است که می گوید ، ضمیر مرجع خود را پیدا می کند؛ فرمایشات حکیمانه رهبری عزیز نشان داد که کدام قرائت از اسلام رحمانی باب میل روشنفکرانی است که به جای دلبستن به اسلام ناب محمدی(ص) ، دل در گرو اسلام آمریکایی دارند و هر بار به بهانه ای می خواهند چنین قرائتی را در دل و ذهن نسل جوان به خصوص اقشار دانشگاهی جای دهند.

صدالبته، اسلام رحمانی که ریشه در اندیشه و ادبیات لیبرالیستی و سکولاریستی داشته باشد، خرده گفتمانی انحرافی است که می کوشد با نگاه حداقلی به کارکردهای دین و حتی الامکان حذف همین حداقل ها، اسلام بی خطر برای قطب استکبار را ترویج دهد؛ استکباری که سکان دار انقلاب به درستی و زیبایی فرمود که ستیز ما با آن ، به هیچ وجه تعطیل بردار نیست.

دروغ رسانه های ضدانقلاب در تحریف آشکار بیانات رهبری در حالی است که معظم له ابعاد حقیقی قرائت لیبرالیستی از اسلام رحمانی را مورد توجه قرار داده و آن را در تعارض با گفتمان اصلی اسلام و انقلاب توصیف نمودند و الا کیست که نداند اسلام رحمانی اگر بر مبنا و مدار کلام برآمده از ثقلین باشد، همان اسلامی است که همگان باید جان شیرین خویش را بی هیچ ملاحظه ای در راستای دفاع از آن فدا کنند.

البته از رسانه های ضدانقلاب جز دروغ پراکنی و تحریف حقایق و گام برداشتن در مسیر اغوا و فریب انتظاری نیست اما جای گله از برخی شخصیت های داخلی و بعضاً در دایره مسئولان نظام وجود دارد که چرا با تکرار حرف های مشابه چنین رسانه هایی – ولو این که به صورت ناخواسته باشد- به طرح چنین مباحثی در جامعه دامن می زنند.

استفاده از تعابیری چون اسلام فراشیعی و اسلام بدون خشونت بدون آن که نگاه دین در مفهوم والای "تولی و تبری" در آن گنجانده شود، آن هم از سوی مسئولان نظام اسلامی واقعاً جای بسی تاسف دارد.

از سوی دیگر جای طرح این سوال به طور جدی وجود دارد که چرا برخی به ظاهر روشنفکران مسلمان و مسئولان و سیاسیون حامی آن ها به جای استفاده از اصطلاح «اسلام ناب محمدی» که مورد تاکید خاص امام راحل نیز بود، علاقه مند در بکاربردن عبارت «اسلام رحمانی» در نفی افراطی گری هستند و مهم تر این که چرا بدون صراحت در بیان اهداف خود در این باره، به گونه ای دو پهلو و نفاق گونه سخن می گویند.

برای روشن تر شدن مساله شاید ذکر یک مثال کافی باشد؛ محمود سریع‌القلم در صفحه 174 کتاب «اقتدارگرایی در عهد قاجار» با طرح این ادعای دروغ مبنی بر این که اسلام کسانی مثل شهید شیخ‌فضل‌الله نوری، اسلامی عقب مانده است که توانایی تطابق با لیبرالیسم بعنوان دروازه ورود به وادی پیشرفت را ندارد، اشاره می کند که اسلام (منظور اسلام ناب است) با لیبرالیسم کمتر از «5 درصد»! قرائت مشترک دارد.
 
دلبستگی این جریان سیاسی به لیبرالیسم و قرائت لیبرالیستی از اسلام تا بدانجاست که حسین مرعشی ، برادر زن آیت الله هاشمی رفسنجانی و از اعضای شاخص حزب کارگزاران چند سال پیش در یک مناظره سیاسی ، با حالتی افتخارآمیز و به زعم خود سربلندی هر چه تمام اعلام کرد که «ما لیبرال‌های مسلمانیم».

به نظر می رسد که هشدار جدی و صریح مقام معظم رهبری در این باره می تواند بهترین راهنما برای دانشجویانی باشد که با آراسته شدن به اندیشه انقلابی در پی استکبارستیزی و به خصوص معرفی شاخصه های اسلام ناب محمدی (ص) به جهانیان هستند.

بلا شک بدین جهت هم است که تا به این حد، این بصیرت بخشی شفاف و گویا، رسانه های ضد انقلاب را عصبانی و دریده گو کرده است تا بدانجا که به این آسانی حقایق را وارونه جلوه می دهند. اما آیا به راستی اینان راه به جایی می برند؟!