سیل اقلام وارداتی در دوران پساتحریم، مجالی برای راست شدن قامت اقتصاد ایران نخواهد داد/ ملت، دنبال تاریخی برای جشن اقتصاد هستند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آناج، قلم به آخر انشا رسیده و آنچه که از قرائن مشهود است، مذاکرات 12 ساله به نقطه ی پایان خود نزدیک است. مذاکرات بر دو بعد استوار بود. حفظ حقوق هسته ای و رفع  تحریم های مالی و اقتصادی. این نوشته قصدی برای پرداختن به حفظ حقوق هسته ای ندارد. زیرا که به حد کافی ریز و درشت دستاورد هسته ای ایران مورد مداقه قرار گرفته است. درباره حقوق هسته ای به یک جمله بسنده می شود و آن اینکه دست برتر مذاکره کنندگان و یا به عبارت بهتر، منبع داده های مذاکرات همین دستاورد ها بودند که توسط دانشمندان و شهدای علمی کشور عاید ایران اسلامی شده بود.

اما آنچه که نگارنده، قصد پردازش مذاکرات را دارد، مسئله ی اقتصاد و تحریم های اقتصادی است. سوال این است که اگر کارشناسان تکنوکرات و ژنرال های اقتصادی دولت، حل مشکلات اقتصادی کشور را با فاکتور رفع تحریم ها تضمین می کنند، پیش فرض داده های آنها چیست؟ چه دلیل مبرهنی بر عدم تزلزل واحدهای بیمار صنعتی کشور، پس از لغو کامل تحریم ها وجود دارد؟

اجازه دهید، یک فلش بکی به چند سال گذشته داشته باشیم. بیشک حوزه دفاعی کشور، از شدیدترین و بی رحمانه ترین تحریم ها مواجه بود. این درحالی است که تحریم حوزه های دیگر صنعتی از شدت تحریم تسلیحاتی برخوردار نیستند. با مطالعه ی عملکرد علمی و دفاعی کشور، متوجه می شویم که علی رغم تحریم های شدید، بیشترین پیشرفت و مقاوم سازی، در حوزه ی دفاعی کشور پدیدار شد. این کارنامه چرا در حوزه های صنعتی دیگر حاصل نشد؟ این درحالی است که پیچیدگی صنایع دیگر، به سختی و حساسی صنایع دفاعی نمی رسد.

جواب خیلی آسان است. مدیران صنایع دفاعی کشور، به خودباوری دانشمندان خود رسیدند اما مدیران اقتصادی هنوز اندر خم یک کوچه، به فکر ترسیم اقتصاد وارداتی و لیبرالی هستند. ابراهیم رزاقی کارشناس مسائل اقتصادی در یادداشت خود نوشت: اینکه بر اساس تصمیمات نابخردانه برخی کشورها، درآمدهای نفتی ما دچار نقصان شده جای شبهه نیست اما روند کنونی اقتصاد بر اساس پیش‌بینی‌ها – حتی در صورتی که مبالغ بلوکه شده درآمدهای نفتی مسترد شود- به سمت نقطه‌ بحران پیش خواهد رفت. زیرا سیل اقلام وارداتی که به حدود ۸۰ درصد بالغ می‌شود، مجالی برای راست شدن قامت رنجور اقتصاد ایران نخواهد داد. مقصر هیچکدام از این دغدغه‌ها و مشکلات، تحریم‌ها نیستند بلکه مقصر، مسئله سوء مدیریت‌ها است و به این نکته توجه نمی‌شود که اولین شعار نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران، «استقلال» است. استقلال در همه جنبه‌ها به خصوص در اقتصاد، ترجمان همان کلیدواژه «اقتصاد مقاومتی» است. استقلال آنقدر حائز اهمیت است که شعارهای دیگر نظام یعنی «آزادی» و «جمهوری اسلامی» پس از آن ذکر شده است.

وی افزود: سوالی که بسیاری از کارشناسان تکنوکرات از پاسخ به آن طفره می‌‌روند این است که چرا آمریکا اوج فشار اقتصادی خود را در این سه سال وارد کرده است و چه عاملی باعث شده آنان به این نتیجه برسند؟ پاسخ این است که ما پیش از تحریم‌ها نیز عمدتاً واردکننده کالا و خام فروش بودیم و هیچ پاشنه آشیلی، شکننده‌تر از اقتصاد در کشور ما وجود ندارد. تولیدات در کشور ما صرفه اقتصادی ندارد و سود حداکثری در بخش‌های غیرمولد مانند دلالی است. وقتی که چنین فضایی به دلیل بی‌تدبیری برخی مدیران در کشور شکل می‌گیرد، طبیعی است که آمریکا به فکر قطع شریان حیات اقتصاد و ممانعت از واردات برخی کالاهای ضروری مانند مواد غذایی و دارو بیفتد. به جای اینکه به فکر رفع نواقص باشیم به همان سیاق سابق طی طریق کرده و نتیجه این است که می‌بینیم! اینجاست که راز تاکیدات مکرر رهبر انقلاب بر مقاوم‌سازی اقتصاد مشخص می‌شود.

پاشایی، نائب رئیس خانه صنعت استان و قطعه ساز نمونه کشوری نیز در اینباره می گوید: حتی اگر تحریم ها شکسته شود، چنانچه درهای کشور را یکدفعه به روی واردات باز کنیم، بازهم زمین می خوریم. بر فرض تحریم ها هم برداشته شود، باز صنعت ما ضعیف است، ابتدا باید تجدید قوا کند و سپس مقابل اروپایی ها درآید. وقتی تحریم ها رفع شد نباید درهای کشور را یکباره باز کنیم بلکه باید این اتفاق به تدریج اتفاق بیافتد. چون اگر یکباره درهای کشور گشوده شود تولیدات اروپا که برتر از تولیدات داخلی صنعت ما هستند کمر صنعت داخلی را خواهند شکست. باید توجه کنیم که ما سی و پنج سال است که در تحریم هستیم و تکنولوژی های برتر دنیا به کشور ما وارد نشده است.

نتیجه اینست، جشن هسته ای، در قبال دستاوردها معنا پیدا می کند، ملت ایران به دنبال جشن اقتصادی ایران اسلامی هستند.

انتهای پیام/