به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از میانا، شهرستانی که پس از تبریز دارای بزرگترین گستره جغرافیایی و به موازات آن بیشترین آثار ثبت شده تاریخی در استان است ، با دارا بودن ذخایر عظیم تاریخی و قرار گرفتن در مسیر جاده ابریشم ، هنوز اداره ای مستقل بنام میراث فرهنگی ندارد. خبرهای خوب از ثبت آثار ملی سایر شهرستان های استان و برگزاری جشنواره های بومی و محلی در آنها اگرچه برای هم استانی هایمان مایه مسرت است ، ولیکن گاهی سبب آزردگی خاطر دلواپسان میراث فرهنگی شهرستان ویژه میانه می شود.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, میانا,چرا که این شهرستان از زبان استاندار آذربایجان شرقی ویترین آذربایجان است و هم اکنون کالاهای این ویترین در حال نابود شدن تدریجی هستند و اقداماتی نه چندان شایسته برای حراست از آنها صورت نمی گیرد. ثبت آثار ملی در شهرستان های استان از سویی سبب مباهات به پیشینه ی تاریخی و افتخاری دیگر در کارنامه آن است ، ولی از سویی منابع تاریخی فاخر شهرستان میانه با عدم وجود نهادی مستقل و مستقر در این شهر در حال تخریب می باشد.
,۳۰۰ اثر ثبت شده میراث تاریخی در فهرست آثار ملی شاید دلیل محکمی بر با اهمیت بودن این نقطه از استان بلحاظ عقبه تاریخی، جاذبه های گردشگری و اماکن مذهبی است. ولی افسوس که هنوز اداره کل میراث فرهنگی استان ، وجود شهرستانی با چند صد آثار تاریخی را به رسمیت نشناخته و گویا سایت این اداره کل نام شهرستان ویژه میانه را با وجود تذکرهای فراوان قبلی از قلم انداحته است. تاسف بارتر اینکه قیزکورپیسی ، قیزقالاسی ، کاروانسرای جمال آباد ، حمام سنگی ترک و دهها آثار تاریخی میانه از نظر این اداره کل گویا واجد ارزش تاریخی نیستند که در فهرست جاذبه های گردشگری استان قرار گیرند.
,شرایط روبه تخریب قیزکورپیسی و قیزقالاسی بنا شده در ۶۰۰ سال پیش ، نیمه کاره ماندن مرمت کاروانسرای جمال آباد ، تخریب روزافزون آبگرم طبیعی روستای ممان و تخریب خواهرخوانده 33 پل اصفهان یعنی همان ۲۳ پل (شهرچای میانه) و چند ده خبر تاسف بار از وضعیت رو به افول آثار تاریخی این شهر ، آینده روشن و امیدوارکننده ای در حراست از منابع تاریخی و استفاده از این پتانسیل های بالقوه در جهت بهره برداری و ایجاد مشاغل بدست نمی دهد. افزون بر خبرهای بد مطرح شده ، تعطیلی موزه تاریخی شهرستان میانه در چندماه اخیر مزید علتی بر کم لطفی مسئولان میراث فرهنگی استان نسبت به حال و روز ناخوش و در حال مرگ حیات تاریخی این شهرستان است که در این مورد نیز مدیر کل میراث فرهنگی استان جوابگوی پیگیری اخیر رسانه ای نبوده اند.
,حال که شهرهای نزدیک به مراکز استان با وجود ادارات مستقل میراث فرهنگی با چنگ و دندان از میراث تاریخی خود حفاظت می کنند و جشنواره های و آئین های بومی و محلی خود را به ثبت ملی می رسانند ، ولی آیا برخورد تبعیض آمیز در قبال شهرستانی با پیشینه تاریخی چندهزار ساله ، قرار گرفتن در مسیر جاده ابریشم ، با وجود بکرترین منابع طبیعی و موقعیت استراتژیک این شهرستان بعنوان اولین ورودی استان منصفانه است؟
,پایان/
]
ارسال دیدگاه