محروم از نگاهند اما باز هم زندگی برایشان جاری است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از  قابوس نامه، خبرنگار ما با سه جوان نابینای گنبدی که هر یک توانسته اند با وجود این نقص به موفقیت هایی برسند انجام داده است که در ادامه این گفتگو ها را می خوانید:

محمد میرقاسمی نابیناست ولی این محرومیت از نگاه مانع از تحصیل او نشده است است .
او ضمن نوشتن برنامه های رایانه ای برای نابینایان هم اکنون دانشجوی ترم دوم دانشگاه فردوسی مشهد در رشته روانشناسی کودک است.

درست است که او هنوز درسش تمام نشده اما دغدغه کار دارد و خیلی خودمانی می گوید: دولت گفته استخدامی نداریم ،شاید اگر استخدامی برای یک فرد بینا نباشد او بتواند آجر بالا بیندازد و کار کند اما تکلیف من نابینا چیست؟

سامان هم نابیناست و ساز می نوازد . او تعبیر جالبی از خود دارد و برای مدام راه رفتن و در خیابان بودن خود می گوید ” من مانند آب جاری هستم ” و برای رفع اضطراب های خاصی که دارم اکثر اوقات در حال راه رفتنم.

او که گاهی بدون عصا و با تکیه بر هوش خود در خیابان راه می رود می گوید: می خواهم به دیگران ثابت کنم که ما گوشه گیر نیستم و با جامعه در ارتباطم.

سامان از جامعه گله می کند و می گوید: جامعه ما را نمی فهمد . گاهی نگاههایی به ما می شود که شاید جنبه تمسخر دارد و هر قدر هم تلاش می کنیم این دید عوض شود موفق نمی شویم.

مشکل سامان نداشتن یک سرپناه است و از هم خانگی با افرادی می گوید که دچار اعتیاد هستند و این مسئله او را آزار می دهد و می گوید از لحاظ مالی امکان تهیه خانه را ندارم.

بنیامین جوان ۲۴ ساله گنبدی نیز از نعمت دیدن محروم است .
او دانشجوی ترم ۴ حقوق دانشگاه دولتی مازندران است که با اشاره به حمایت های خانواده اش خود را بی نیاز از هر کمکی می داند.

بنیامین امیدوار است که پس از اتمام درسش آزمون وکالت دهد و در این شغل فعالیت کند.

او می گوید: مشکلات در شهرهای دیگر به نسبت شهرستان گنبد کمتر است و سطح پائین آگاهی و سواد برخی خانواده های نابینایان مشکلاتی را برای آنها بار می آورد که از آن جمله می توان مشکلاتی که برای ایجاد ارتباط با جامعه دارند اشاره کرد.

او می گوید برای خودم چیزی نمی خواهم ولی کاش برای انجمن نابینای شهر مکان مخصوصی مشخص شود تا ما بتوانیم آموزش های مختلفی که در شهرهای دیگر دیده ایم و آموخته های خود را به دیگر نابینایان آموزش دهیم.

بنیامین زمینه سازی و تسهیل تحصیل نابینایان و معرفی یک معلم رابط خوب که تخصص داشته باشد را از دیگر نیاز های نابینایان نام می برد و می گوید متاسفانه معلمانی قبلا معرفی شده اند که نه تنها با خط بریل بلکه نحوه ارتباط با نابینایان هم آشنا نبودند.

این جوان نابینای گنبد به دیگر نابینایان توصیه می کند قدم اول را برای کسب تخصص خودشان بردارند تا برای اشتغال نیز بتوانند خود کاری کنند و در مرحله بعد از جامعه انتظار همراهی داشته باشند.

انتهای پیام/