باز هم دست بسکتبال اصفهان خالی شد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از میدان نیوز، ضربه مهلک به پیکره بسکتبال اصفهان زمانی زده شد که باشگاه ذوب آهن برای رهایی از بحران مالی قید تیم داری در این رشته را زد و خط قرمز دور تیمی کشید که برای سال‌های متوالی یک تنه بار سنگین حمایت از این رشته محبوب را در اصفهان برعهده داشت.

با انحلال تیم ذوب آهن هرچند بسکتبال اصفهان دلخوش به حضور فولاد ماهان بود اما سبک و سیاق حضور بخش خصوصی در ورزش پیش از این اثبات کرده بود که روی باشگاه هایی که یک شبه پا به عرصه ورزش می گذارند نمی توان حساب باز کرد، صحبت از تیم هایی است که با صرف هزینه های هنگفت تنها و تنها به دنبال پرکردن ویترین افتخارات خود با جام و مدال هایی هستند که با کمک ستاره های غیر بومی به دست می آید.
متأسفانه بسکتبال این شهر سال هاست به این تفکر مسموم آلوده شده و نگاهی نو برای ترسیم افق های روشن و آینده پایدار وجود ندارد.

آخرین خبر از ناکامی ورزش این شهر انحلال تیم بسکتبال پمینا است که میهمانی ناخوانده برای ورزش این شهر بود اما با حضور کوتاه مدتش حداقل آبروی چندین و چند ساله بسکتبال اصفهان را حفظ کرده بود.

چندی پیش نوشتیم از اینکه با پایان لیگ بسکتبال و پیش از شروع فصل جدید باید تکلیف تیم داری نماینده ای از اصفهان مشخص شود. هشدار ما این بود که بخش حامی بسکتبال که سال گذشته از شمال راهی اصفهان شد باید تکلیف خود را برای تمدید این حضور هرچه زودتر مشخص کند، زودتر از اینکه مسئولان سازمان لیگ بسکتبال دور هم نشسته و جلسه ای برای مشخص کردن کم و کیف لیگ آینده برگزار کنند تکلیف نماینده اصفهان روشن باشد. حالا قرار است پمینای میهمان ماندنی باشد یا تیمی دیگر امتیاز بسکتبال اصفهان را حفظ کند. اما معمولا آنچیزی که در ورزش اصفهان از کمترین اهمیت برخوردار است هشدارهای رسانه ای است. این بار هم پیش بینی ها درست در آب درآمد و پمینا با بستن کوله بار، راهی زادگاهش شد تا حمایت از تیم یا تیم هایی را برعهده بگیرد که بیش از ضرر مادی و معنوی دستاورد برایش به دنبال داشته باشد.

با اعلام انحلال تیم بسکتبال پمینا که سال گذشته با وجود بی مهری باشگاههای اصفهانی حمایت از امتیاز لیگ برتری بسکتبال این شهر رابرعهده گرفت، باز هم دست بسکتبال اصفهان خالی شد. بسکتبال شهری که نه در سال های چندان دور بلکه در همین سال ها نیز بهترین بازیکنان ملی پوش را تحویل تیم های ملی داده و همواره در موفقیت های ملی و بین المللی بسکتبال ایران نقش مهمی ایفا کرده است. هنوز دوره بازی بازیکنانی مانند اوشین ساهاکیان، جواد داوری، آرن داوودی و ارسلان کاظمی نگذشته است. بازیکنانی که در بسکتبال این شهر رشد یافته اند و حالا در خارج این شهر و حتی بسکتبال ایران خواهان بسیاری دارند و خود چشم انتظارند که دوباره درهای بسکتبال خانه شان به روی آنها باز شود.

وقتی خبر از انحلال تیم لیگ برتری از ورزش اصفهان به گوش می رسد این سوال مطرح می شود که مشکل از کجاست؟ آیا واقعا این فوتبال است که سهمی از رشته های دیگر را به جیب زده و فرصت نگاه برابر به رشته هایی مانند بسکتبال و هندبال و والیبال را گرفته است یا مشکل از ناتوانی مسئولان رده بالای ورزش استان و متولیان بسکتبال است؟
اگر این سوال از مسئولان حوزه بسکتبال در استان پرسیده شود پاسخ تقریبا قابل پیش بینی است. اینکه هیات بسکتبال مسئول ورزش حرفه ای نیست و اگر به دنبال اسپانسر می گردد فراتر از وظیفه اش عمل کرده است. البته این پاسخ توجیه مناسبی نیست اما در شرایطی که باشگاههای خصوصی در اصفهان یکی پس از دیگری به دلیل بحران های مالی قید حمایت از ورزش حرفه ای زده اند نمی توان انتظار بیشتری از هیات بسکتبالی داشت که در انجام وظایف خود در بازیکن سازی و حمایت از تیم های پایه نیز  متزلزل عمل کرده است.

اما سوال اصلی باید از متولیان اصلی ورزش استان پرسیده شود؛ اینکه وظیفه تلاش برای متقاعد کردن باشگاههای فعال و سابقا فعال در بسکتبال چرا به خوبی از سوی مسئولان امر انجام نمی شود. چرا مدیران ارشد ورزش استان هیچ گاه در خصوص ورزش حرفه ای صحبتی بر زبان نیاورده و تمام دغدغه اداره کل ورزش و جوانان گویا برگزار کردن یکی پس از دیگری مجامع انتخاباتی هیئت هاست.

اینکه ذوب آهن تمایلی به تیم داری مجدد در بسکتبال ندارد نشان از چیست؟ آیا تسویه حساب با بازیکنان شاکی سال های گذشته این تیم از عهده این مجموعه عریض و طویل برنمی آید تا بدون توجیهاتی که پیش از این بابت عدم حمایت از بسکتبال مطرح می شد خود را برای بازگشت به روزهای پرافتخار گذشته آماده سازند؟ تیم داری ذوب آهن در بسکتبال با بازیکنان بومی و نه حتی ستاره ها خواسته ای است که اهالی این رشته از باشگاه ذوب آهن مطالبه می کنند، چرا که با وجود ضعف در بخش های دیگر که به آنها اشاره شد چشم امید بسکتبال اصفهان فقط به بازگشت پرافتخارترین تیم بسکتبال اصفهان است.

 انتهای پیام/گ