قانون فصل الخطاب است برخورد سلیقه ای نکنیم

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از "ناصرون " وضع قانون، اجرا و تمکین به آن تنها راه اداره یک جامعه است. گاها اتفاق می افتد که یک ماده قانونی در یک ادعا یا دعوا به نفع ما و گاهی به ضرر خواسته شخصی ماست در این دو شرایط باز هم تمکین به قانون لازم است و هر گونه اعتراض باید در چارچوب همان قانون باشد. نمی شود زمانی که قانون به خواسته ما رای صادر کند را خوب و عدالت بدانیم اما وقتی قانون بر خلاف خواسته ما باشد آن را بی عدالتی بدانیم و بر قانون و قانون گزار حمله کنیم و قانون را اجرا نکنیم.

چندی است آقای .خ. به حکم قانون ممنوع التصویر شده است ظاهرا این حکم مورد رضایت عده ای خصوصا اصلاح طلبان قرار نگرفته است ایشان که مدام بر طبل رعایت قانون کوبیده و می کوبند در اکثر جلسات خود این حکم را نقد و خلاف عدالت دانسته است و به روش های مختلف این حکم قانونی را نقض می کنند. برخورد سلیقه ای و شخصی با قانون فضا را برای استمرار قانون دشوار می کند در این شرایط عدم رعایت قانون دلیلی غیر منطقی برای فرار از قانون و انجام تخلف دیگر افراد جامعه خواهد شد.

بعد از انتخابات سال 88 عده ای تحت عنوان تقلب به خیابان ها ریختند بدون آن که یک ماده یا تبصره از قانون را دلیل حرکت خود ابراز کنند. در مجاری قانونی که نظام برای معترضین در نظر گرفت حاضر به گفتگو نشدند و خواسته های خود را از کف کوچه و خیابان جستجو کردند تا کنون بعد از 6 سال از آن اتفاق غیر قانونی هنوز هم از آن جریان دفاع می کنند. این در حالی است که این گونه حرکات اگر متوقف نشود بدعتی علیه قانون ایجاد خواهد شد که جمع بندی آن در آینده بسیار سخت خواهد بود.
نکته دیگر اینکه این اتفاق و آوردن مردم معترض به خیابان ها، آتش زدن سطل زباله یا اتوبوس و یا اموال عمومی مردم کار شق القمری نیست و از هر گروهی که بخواهد بی قانونی کند بر می آید.

برخی در آن جریان گفته رییس جمهور به عده ای معترض را دلیل ان مشکلات می دانند این در حالی است که اصل حرکت اشتباه و غیر قانونی بوده است و اشتباه یک مدیر یا فرد دیگری بار قانونی آن اشتباه را کاهش نمی دهد.
سال ها بعد رییس‌جمهور مطلوب همان قشر معترض که "خس و خاشاک" خطاب دادن اختشاش گران را دلیل اصلی اختشاشات می دانستند این ادبیات را به شکل بدتری ادا کردند " ترسو - بی شناسنامه بی سواد -بجهنم "، اما کسی به خیابان ها نریخت و این ادبیات را تقبیح نکرد.
مثال دیگر بحث ممنوع تصویر شدن "خ" است. بار دیگر باید افزود که قانون قانون است سلیقه و خواسته ما نقشی در پذیرش آن ندارد این افراد همان هایی هستند که از به زندان افتادن معاونین رییس جمهور سابق( بقایی و رحیمی) به جرم اختلاس بسیار خرسند از قانون و قاضی هستند و آن را عدالت می دانند اما حکم مهدی هاشمی یا ممنوع تصویر کردن فردی خاص را بر نمی تابند و در برنامه ها و جلسات  خود عینا رفتارهای خلاف قانون را تکرار می کنند.

این در حالی که قانون و قاضی این دو حکم ها ثابت بوده است.
نکته ی قابل توجه حضور دولتی ها خصوصا مدیران ارشد استانی و شهرستانی در این جلسات است که واقعا جای تاسف و تعجب دارد. وقتی مجری قانون در فضا و مکانی باشد که عینا قانون را رعایت نکرده باشند چه توقعی از عامه مردم باید داشت.

امید است رعایت و احترام به قانون را سرلوحه کار خود قرار بدهیم و سلیقه و خواسته شخصی یا حزبی خود را ملاک قرار ندهیم، زیرا شرایط عدم رعایت قانون برای دیگران هم مساوی است. قانون گریزی هنر نیست مگر این که معتقد باشیم جز افرادی ویژه هستیم و از قانون رانت ویژه و مصونیتی بخواهیم./انتهای پیام

یادداشت: مهدی مظلومی