به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پارس، این روزها قیمت نفت دوباره در مسیر نزولی افتاده است. تحلیلگران در داخل و خارج به علل مختلف سقوط قیمت اشاره می کنند که توافق هسته ای یکی از مهمترین آنهاست. البته در ادامه با مرور تحلیل های مختلف و روندهای جهانی نشان خواهیم داد که توافق هسته ای سهم بالایی(آنگونه که برخی رسانه ها به مقاصد سیاسی مطرح می کنند) در کاهش فعلی قیمت و علل سقوط احتمالی آینده ندارد. اکنون قیمت نفت برنت به 55 دلار و نفت اوپک به 53 دلار رسیده است که پایین‌ترین قیمت در 5 ماه اخیر است.اما آنچه از ورای این تحولات و نوسانات همیشگی بازار نفت برای ما مهم است آن است که این نوسانات برای اقتصاد ما دلهره آور است؛ هم زمانی که درآمدهای نفتی کاهش می یابد و تمام اقتصاد را تحت تاثیر قرار می دهد و هم زمانی که با افزایش قیمت دلارهای سمی وارد اقتصاد شده و حال اقتصاد را بدتر می کند. با این توضیح و با توجه به اینکه مسئولان وزارت نفت با اطمینان و عزم راسخ از افزایش صادرات نفت می گویند( که البته در جهت بازپس گیری سهم ایران از بازار نفت مورد تایید است) به نظر می رسد همچنان عزمی برای "نوسانگیری" از تحولات بازار نفت و همچنین "سم زدایی" از درآمدهای نفتی وجود ندارد در حالیکه راهکارهایی بسیار ساده وجود دارد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,تحلیلگران از سقوط تاریخی می گویند
, تحلیلگران از سقوط تاریخی می گویند,تحلیلگران موسسه مورگان استنلی هشدار دادند: سقوط قیمت نفت در سال 2015 را می‌توان با برخی از بدترین افت‌های سه‌دهه اخیر مقایسه کرد که سقوط اخیر قیمت‌ها چیزی شبیه اتفاقی است که در سال 1986 میلادی افتاد. همچنین برایان کلی تحلیلگر بازار نفت نیز با اشاره به عواملی چون ورود احتمالی نفت ایران، واکنش مبهم عربستان و تولیدات لیبی و عراق و از همه مهمتر تقویت ارزش دلار در ماه های اخیر پیش بینی می کند قیمت نفت در بازه 30 تا 40 دلار تثبیت شود که به معنی یک سقوط تاریخی است.
,پیش بینی هایی که باز هم اشتباه از آب درآمد
, پیش بینی هایی که باز هم اشتباه از آب درآمد,در حالیکه تحلیلگران پیش بینی می کردند بعد از سقوط 50 درصدی قیمت نفت در یک سال اخیر، 4 دلیل وجود دارد که قیمت ها را احیا خواهد کرد، اکنون بررسی ها از تحقق نیافتن 3 دلیل از 4 تا سخن می گوید. افزایش تقاضا در اثر کاهش قیمت تنها پیش بینی درست بود. اما عرضه نفت نه در آمریکا و نه در اوپک کاهش نیافت، قیمت پایین سهام شرکت های نفتی، بستری برای رشد آنها نشد و کاهش سرمایه گذاری ها روی نفت از شدت اشباع بازار نکاست تا تحلیل ها از احیای بازار به سمت کاهش بیشتر قیمت متمایل شود .
,ایران تهدید است یا عربستان و عراق؟
, ایران تهدید است یا عربستان و عراق؟,در حالی که طی روزهای اخیر برخی رسانه ها، از فشار بشکه های نفتی ایران بر بازار نفت و افزایش مجادله بین اعضای اوپک در مورد سهم بازار می گفتند، برخی تحلیلگران با بررسی آمار تولید کشورها، از مهمتر بودن تهدید عربستان و عراق می گویند. تولید عراق بعد از خروج آمریکایی ها و امنیت نسبی در این کشور طی 7 سال حدودا 2 میلیون بشکه در روز افزایش یافته و هر روز نیز با به ثمر رسیدن قراردادهای مختلف استحصال نفت، به میزان آن افزوده می شود که می تواند فشاری بیش از افزایش یک میلیون بشکه ای ایران بر بازار وارد کند.
,سرمایه دلهره آور
, سرمایه دلهره آور,واقعیت این است که بیش از آن که ایران برای نفت تهدید باشد، بازار نفت برای ایران تهدید است. اگرچه تحلیل های فوق مبتنی بر حدس است و ممکن است اتفاق دیگری رخ دهد اما آن چه مبرهن است این که نفت از متغیرهای زیادی اثر می گیرد که می تواند هر روز آن را دچار تلاطمات کند؛ از شورش در لیبی تا سقوط سهام چین یا تصمیم شاه عربستان و جنگ در عراق. با توجه به ورود مستقیم دلارهای نفتی به اقتصاد کشور و اثرپذیری اقتصاد از آن، هرکدام از اخبار فوق موجب یک تلاطم و دلهره در اقتصاد می شود، تلاطم هایی که اثرات مخرب آن همواره موجب نقد و هشدار کارشناسان بوده و هست.در این شرایط و در حالی که مسئولین دولت با اطمینان و عزم راسخ از افزایش تولید نفت ایران و بازپس گیری سهم ایران از بازار پس از لغو تحریم ها سخن می گویند، به نظر نمی رسد این عزم راسخ برای جلوگیری از ورود مستقیم این نوسانات دلهره آور به اقتصاد وجود داشته باشد. همچنان درصدی از درآمد نفت به خزانه دولت واریز می شود و دولت در بهترین حالت آن را صرف پروژه های عمرانی می کند که در صورت قطع درآمد نفتی، تعداد زیادی از شرکت های عمرانی با بحران مواجه می شوند.
,سم زدایی از دلارهای نفتی
, سم زدایی از دلارهای نفتی,راه های ساده ای برای نوسانگیری از درآمدهای نفتی و سم زدایی از آن وجود دارد که قبلا نیز توسط کارشناسان و نمایندگان مجلس ارائه شده اما در فضای عمومی کشور مورد توجه قرار نگرفته است. یکی از آن ها این است که دولت به جای دریافت درصدی از تمام درآمد نفتی( که هرساله کم یا زیاد می شود)، هرساله برای مخارج خود مقدار ثابتی از پول نفت دریافت کند و مابقی درآمدها در یک صندوق ملی ذخیره شود. اگر درآمد نفت افزایش یافت به منابع صندوق اضافه شود و در صورت کاهش از منابع صندوق برداشت شود. صندوق نفت نروژ یک نمونه موفق راهکار فوق است که درآمدهای نفتی را ذخیره، سرمایه گذاری و در زمان مناسب به اقتصاد تزریق می کند. البته راه های بسیار دیگری هم وجود دارد اما با توجه به منافع دولت ها از نفت، هرگز عزمی برای آن وجود نداشته است. دولت ها ترجیح می دهند با استفاده از منابع نفت پروژه های مختلف تعریف کنند و به محبوبیت خود بیفزایند و هر سال وعده های متنوع به مردم بدهند تا رای بیشتری برای خود کسب کنند نه اینکه به وظایف علمی و منطقی خود عمل کنند
,انتهای پیام/ع
]
ارسال دیدگاه