به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از مطالبه‌گر، یکی از مهمترین نقاط حساسی که هر نظام حکومتی باید در برابر آن پاسخگو باشد مساله ایست به نام کارآمدی. در نگاه ابتدایی کارآمدی در موضوعات مختلفی قابل طرح است. از رشد و پیشرفت اقتصادی گرفته تا مدیریت فرهنگی کشور و تا توانایی مقابله و دفاع از مرزهای مملکت. والبته توانایی مقابله با فساد نظام یافته و حتی نظام نیافته.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, مطالبه‌گر,به نظر می رسد به طور مشخص جمهوری اسلامی پس از انقلاب نتوانسته در زمینه ی کنترل فساد اقتصادی و اداری توفیق واضحی داشته باشد. یکی از پاشنه های آشیلی که دشمنان نظام هموراه از آن برای ضربه زدن و تخریب چهره ی جمهوری اسلامی استفاده می کنند دقیقا همین فضای اسف بار فساد اداری است. فسادی که سران قوا را بر آن می دارد تا اجلاس مبارزه با مفاسد اداری بگذارند و مجلس را ترغیب به تشکیل سازمان مبارزه با مفاسد اقتصادی می کند و البته باعث می شود رهبر انقلاب بگوید: «مگر وضعیت برای مسئولان سه قوه روشن نیست؟ با توجه به شرایط مناسب و امیدبخشی که از لحاظ همدلی و هماهنگی و همفکری بین مسئولان امر وجود دارد، چرا اقدام قاطع و اساسی انجام نمی‌گیرد که نتیجه را همه بطور ملموس مشاهده کنند.»
,نگارنده در این نوشته به دلایل و علت های گوناگون این معلول شوم نمی پردازد. و تنها و تنها به دو نکته ی اساسی درباره ی این شبهه ی مهلک وارد بر پیکره ی جمهوری اسلامی اشاره می کند.
,«بعد از “آتش بدون دود” که ما به طور دستمزدی با تلویزیون کار کردیم و به خیر و خوشی گذشت، باز ناگهان، با مساله ی خوف انگیز و کاملا مافیاییِ کلان باج خواهی، آن هم به صورتی نظام یافته و شبکه بندی شده- با حفظ اصول سلسله مراتب زنجیره یی- روبرو شدیم… در تلویزیون آن موقع دو خط یا دو گروه یا دو باند وجود داشت: گروه یا باند سالم، گروه یا باند باج خواه. این دو شبکه، یا باند، یا خط، یا گروه، یا هر چیز دیگر، در کنار هم، با صلح و صفا و دوستی و مودت و رفاقت و مهربانی و گذشت و شادی و نشاط و ورضایت، زندگی می کردند. شبکه ی باج خواه البته دام گستری هم می کرد-گهگاه- تا افراد سالم را که در موقعیت های سوق الجیشی حساسی قرار داشتند به تور بیاندازد و به افراد حزب خود اضافه کند- لیکن این کار را با نهایت وسواس و حوصله و و دقت انجام می داد تا دست زیاد نشود… خب حالا تصور کن تو با یک طرح-طرح خوب- وارد تلویزیون می شوی. قضیه به هر صورت از چهار حالت خارج نیست:
,حالت اول: تو درستکاری و خورده یی به تور نادرستکاران. تو زبان آنها را مطلقا نمی فهمی و آنها زبان تو را.
,حالت دوم: تو درستکاری و خورده یی به تور درستکاران. …آنقدر بحث و جدل و چک و چانه دارد… آنقدر نامه نوشتن و انتظار کشیدن و عرق ریختن دارد که عاقبت متلاشی می شوی…
,حالت سوم: تو (خدای ناکرده، زبانم لال) بدکاری و خورده یی به تور درستکاران. خب… در این حالت تو که شنیده یی همه دزدند و باج بگیر…طبق معمول… مرتبا چشمک میزنی و عشوه می کنی… و آن ادم های… شریف نجیب درستکار …دم نمی زنند تا بالاخره شر تو را از سر خودشان باز کنند…
,حالت چهارم: (تو یک بار دیگر زبان لال) بدکاری و خورده یی به تور بدکاران. این در واقع تنها شکل درست قضیه است.»
,جملات بالا تلخیص قسمتی از کتاب ابوامشاغل- زندگی نامه ی خود نوشت نادر ابراهیمی- است. نادر ابراهیمی در دو اثر «ابن مشاغله» و «ابوالمشاغل» سعی داشته است تا ماجراهای پر پیچ و خم زندگی اش را – به طور مشخص در حوزه ی مسائل اشتغالش- نشان دهد. اما آنچه که در این جا بیشتر مورد بحث است فضایی است که او در تضیح ان دوران ترسیم می کند. چیزی که به وضوح در آن فضا مشاهده می شده است فساد اداریِ سازمان دهی شده در فضای قبل از انقلاب است. که برای مثال بند قبلی به فسادی در صدا و سیمای آن زمان است.
,اصولا انقلاب به معنای قلب و تغییر دفعتی در یک نظام حکومتی است. اما نکته ای که بایستی بدان توجه داشت این است که فرهنگ چیزیست که در پوست و گوشت و خون افراد یک جامعه رخنه می کند و از نسلی به نسل دیگر انتقال می یابد. به واقع نمی توان انتظار داشت که فرهنگ مملکتی یک شبه دچار دگرگونی اساسی شود. و همواره تغییر فرهنگ نیازمند برنامه ها و فعالیت های دراز مدت است. فساد اداری در جو اداری قبل از انقلاب به روایت های حق جویانه ی همان زمان – مانند همین دو اثر نادر ابراهیمی- به غایت ریشه دوانیده بوده است. و هرگونه بررسی این روند بدون توجه به پیشینه ی آن تحلیلی ناقص است. به واقع عملکرد جمهوری اسلامی مجبور بوده است که در ادامه ی شتاب فوق سریع رشد فساد اداری قرار گیرد و سپس در سدد کنترل و بهبود آن برآید. که صد البته انتظارات در این رابطه بسی بیش از این است از نظام جمهوری اسلامی اما نمی توان سابقه تاریخی فساد را نادیده گرفت.
,اما نکته ی دوم آنجاست که هر چند به فضای اداری امروز جمهوری اسلامی ان قلت های فراوانی وارد است و ای بسا بسیاریشان هم به حق باشد. اما آنچه حائز اهمیت است اراده نظام برای مقابله با آن، یعنی امروز دزد نمی تواند فریاد بزند که دزدم. و از طرفی نظام در بزنگاه های اساسی نشان داده است که اراده بر مبارزه با مفاسد اقتصادی و امثال آن دارد ک همین توان از آن جمله به محکوم شدن معاون رئیس دولت دهم و محکومیت پسر رئیس دولت پنجم و ششم اشاره کرد.
]
ارسال دیدگاه