به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از اترک نیوز، واژه ی اسلام رحمانی از زمان طرح آن توسط برخی افراد نشان می دهد که قطعآ فقط یک واژه ی ظاهرا زیبا از یکی از ابعاد دین مقدس اسلام نیست بلکه مقاصدی پشت این بیان نهفته است که نیاز به تامل بیشتری دارد زیرا اگر تفسیرهای مختلف از اسلام صورت بگیرد شاید علی الظاهر برخی از آنها زیبا جلوه نماید اما قطعا ما را از اسلام ناب محمدی بدور خواهد نمود که طرح اسلام رحمانی نیز یکی از همین موارد است زیرا که قطعا موضوع اسلام رحمانی با اغراض خاص سیاسی در جهت مخالفت با اسلام و آرمان های انقلاب مطرح شده است. این واژه که در ابتدا می تواند ناظر بر بعد لطف و رحمانیت و محبت در اسلام را در ذهن تداعی نماید پشت صحنه اش می تواند رویکردی دیگر داشته باشد که برخی را می توان به شرح ذیل بیان نمود:
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا , اترک نیوز، , اترک نیوز، ,اولا: قرائت های خاص از اسلام مانند قرائت (اسلام سیاسی) یا (اسلام فقاهتی) و یا (اسلام رحمانی) که برخی آنرا مطرح می نمایند شاید بتواند یکی از ابعاد اسلام را در برگیرد اما قطعا می تواند نافی برخی ابعاد دیگر اسلام باشد و اسلام را از جامعیت و کمال بدور نماید مثلا همین واژه ی اسلام رحمانی بعد لطف و رحمت اسلام را مطرح می نماید اما وقتی این واژه با یک رویکرد خاص سیاسی و معرفتی ناظر به قرائت خاص از اسلام مطرح می گردد و اسلام را منحصر به همین بعد می نماید قطعا در پی نفی دیگر ابعاد و قواعد و چارچوب های اسلام خواهد بود که این گفتمان را به نوعی وسیله ای برای روشنفکری و دوری از خشونت می دانند، همچنین تحجر و عقب ماندگی را کنار گذاشتن اما آیا می توان به همین سادگی این موضوع را پذیرفت و به پشت صحنه ی آن یعنی دوری از مبارزه با دشمنان اسلام و انقلاب توجه نکرد زیرا بر اساس آموزه های دینی خودمان ویژگی یک مسلمان واقعی محبت و رحمانیت با مسلمانان و شدت در مقابل دشمن اسلام و مسلمین است (والذین معه اشداء علی الکفار و رحماء بینهم) و اگر قرار باشد با دشمن خدا هم دوستی بشود سپس چه تفاوت میان یک مسلمان و غیرمسلمان در تفکیک دیدگاه وجود خواهد داشت.
ثانیا: وقتی واژه ای این چنین بیان می شود بایستی سوال گردد آیا در مقابل(اسلام رحمانی) ما(اسلام ظلمانی) یا اسلام غیررحمانی همه داریم یا نه؟ و اگر هست چه کسانی به اسلام رحمانی می پردازند و چه کسانی به اسلام ظلمانی؟ قطعا طرح چنین واژه ای (اسلام رحمانی) ابعاد مقابل آن را پررنگ می نماید و نشانگر این خواهد بود که هر آنچه که در اسلام رحمانی نیست حتما در آن اسلام موهوم غیررحمانی خواهد بود و طرح چنین موضوعی نوعی انگ به کسانی است که در مقابل مطرح کنندگان این واژه قرار دارند و این مخالف مبانی دقیق و متقن اسلامی و قرآن کریم خواهد بود زیرا در قرآن کریم دعوت به وحدت شده ایم (واعتصموالجبل الله جمیعا و لا تفرقوا) و اگر اسلام دسته بندی شود خود این عامل تفرقه بین مسلمانان خواهد بود و این همان چیزی است که دشمنان اسلام می خواهند و تاکنون نیز بالاترین ضربات به اسلام از تفرقه ی خود مسلمانان بوده است.
در اسلام اصیل اگر موضوعاتی مانند مجازات مجرمان که خود دلیل بر عدالت و رحمت است مطرح میگردد.برخی می خواهند با طرح مسائلی مانند اسلام رحمانی مبارزه ی با فساد و ایستادگی در مقابل دشمنان اسلام را کمرنگ نمایند.
مقام معظم رهبری در دیدار دانشجویان با اشاره ی به این موضوع مطرح نمودند که کسانی که چنین موضوعی را بیان می کنند( آیا منظورشان این است که برخلاف قرآن که انسانها را به مومن و کافر و دشمن و دوست تقسیم می کند باید به همه ی انسانها صرفا با رحمت برخورد کرد؟ و یا کسانی که با اسلام و ملت ایران دشمنی می کنند بر خلاف فرمان پروردگار با محبت و مودت رفتار کرد؟ ایشان اینگونه حرف های بدون تامل و سطحی را کاری غلط و گمراه کننده خواندند و افزودند آیا اصطلاح اسلام رحمانی نشات گرفته از لیبرالیزم غربی است؟ اگر اینگونه باشد این اصطلاح نه اسلامی است و نه حتی رحمانی و عاطفی چرا که زیر بنای لیبرالیزم یعنی تفکر اومانیستی بر اساس نفی پروردگار و معنویت شکل گرفته بر پایه ی منافع گروه های قدرتمند، استوار است.)
یکی از ایرادات اساسی که به استعمال اسلام رحمانی وارد بوده است این است که بر اساس آموزه های اسلامی و قطعیت قرآن نگاه از سرلطف و مودت شامل دشمنان اسلام و کفاری که قصد دشمنی دارند نمی شود و کسانی که سالها به دشمنی با اسلام و انقلاب اسلامی که برگرفته از اسلام ناب محمدی است پرداخته اند با بیان چنین اصطلاحی از سوی برخی افراد سیاسی آنان را در دشمنی خویش غره می کند چرا که این ابراز لطف به دشمن، از سوی دشمنان به مفهوم نوعی ترس و واهمه است و باعث می شود او در دشمنی اش استوارتر گردد.
نکته ی آخر اینکه عمدتا کسانی اسلام رحمانی را مطرح می نمایند که از روش اسلام و انقلاب اسلامی و اجرای عدالت دل خوشی ندارند و می خواهند با طرح چنین موضوعاتی نارضایتی خویش را پنهان نمایند و یا به دنبال راحت طلبی هستند زیرا قطعا مبارزه ی با دشمنان اسلام رنج و زحمت دارد و عملا زمانی که اسلام اصیل کنار گذاشته شد و از صحنه ی اصلی انقلاب حذف گردید و اسلامی در دستور کار قرار گرفت که بتوانند از آن تفسیرهای مختلف بنمایند در چنین اسلامی مخالفت با منش غربی، سبک زندگی غربی و مشی لیبرالیسم به مفهوم مخالفت با اصل لطف و رحمت و خلاف اسلام رحمانی خواهد بود و جهاد مبارزه بدلیل خشونت در تباین صریح با چنین اسلامی خواهد بود و قطعا شاید این نوعی تایید بر اسلام هراسی باشد که از سوی دشمنان اسلام مطرح شده و هدف بی خاصیت نمودن اسلام است.
عبدالرضا فرزانه – مدرس گروه معارف دانشکده فنی پروفسورحسابی
انتهای پیام/ج
اولا: قرائت های خاص از اسلام مانند قرائت (اسلام سیاسی) یا (اسلام فقاهتی) و یا (اسلام رحمانی) که برخی آنرا مطرح می نمایند شاید بتواند یکی از ابعاد اسلام را در برگیرد اما قطعا می تواند نافی برخی ابعاد دیگر اسلام باشد و اسلام را از جامعیت و کمال بدور نماید مثلا همین واژه ی اسلام رحمانی بعد لطف و رحمت اسلام را مطرح می نماید اما وقتی این واژه با یک رویکرد خاص سیاسی و معرفتی ناظر به قرائت خاص از اسلام مطرح می گردد و اسلام را منحصر به همین بعد می نماید قطعا در پی نفی دیگر ابعاد و قواعد و چارچوب های اسلام خواهد بود که این گفتمان را به نوعی وسیله ای برای روشنفکری و دوری از خشونت می دانند، همچنین تحجر و عقب ماندگی را کنار گذاشتن اما آیا می توان به همین سادگی این موضوع را پذیرفت و به پشت صحنه ی آن یعنی دوری از مبارزه با دشمنان اسلام و انقلاب توجه نکرد زیرا بر اساس آموزه های دینی خودمان ویژگی یک مسلمان واقعی محبت و رحمانیت با مسلمانان و شدت در مقابل دشمن اسلام و مسلمین است (والذین معه اشداء علی الکفار و رحماء بینهم) و اگر قرار باشد با دشمن خدا هم دوستی بشود سپس چه تفاوت میان یک مسلمان و غیرمسلمان در تفکیک دیدگاه وجود خواهد داشت.
,ثانیا: وقتی واژه ای این چنین بیان می شود بایستی سوال گردد آیا در مقابل(اسلام رحمانی) ما(اسلام ظلمانی) یا اسلام غیررحمانی همه داریم یا نه؟ و اگر هست چه کسانی به اسلام رحمانی می پردازند و چه کسانی به اسلام ظلمانی؟ قطعا طرح چنین واژه ای (اسلام رحمانی) ابعاد مقابل آن را پررنگ می نماید و نشانگر این خواهد بود که هر آنچه که در اسلام رحمانی نیست حتما در آن اسلام موهوم غیررحمانی خواهد بود و طرح چنین موضوعی نوعی انگ به کسانی است که در مقابل مطرح کنندگان این واژه قرار دارند و این مخالف مبانی دقیق و متقن اسلامی و قرآن کریم خواهد بود زیرا در قرآن کریم دعوت به وحدت شده ایم (واعتصموالجبل الله جمیعا و لا تفرقوا) و اگر اسلام دسته بندی شود خود این عامل تفرقه بین مسلمانان خواهد بود و این همان چیزی است که دشمنان اسلام می خواهند و تاکنون نیز بالاترین ضربات به اسلام از تفرقه ی خود مسلمانان بوده است.
,در اسلام اصیل اگر موضوعاتی مانند مجازات مجرمان که خود دلیل بر عدالت و رحمت است مطرح میگردد.برخی می خواهند با طرح مسائلی مانند اسلام رحمانی مبارزه ی با فساد و ایستادگی در مقابل دشمنان اسلام را کمرنگ نمایند.
,مقام معظم رهبری در دیدار دانشجویان با اشاره ی به این موضوع مطرح نمودند که کسانی که چنین موضوعی را بیان می کنند( آیا منظورشان این است که برخلاف قرآن که انسانها را به مومن و کافر و دشمن و دوست تقسیم می کند باید به همه ی انسانها صرفا با رحمت برخورد کرد؟ و یا کسانی که با اسلام و ملت ایران دشمنی می کنند بر خلاف فرمان پروردگار با محبت و مودت رفتار کرد؟ ایشان اینگونه حرف های بدون تامل و سطحی را کاری غلط و گمراه کننده خواندند و افزودند آیا اصطلاح اسلام رحمانی نشات گرفته از لیبرالیزم غربی است؟ اگر اینگونه باشد این اصطلاح نه اسلامی است و نه حتی رحمانی و عاطفی چرا که زیر بنای لیبرالیزم یعنی تفکر اومانیستی بر اساس نفی پروردگار و معنویت شکل گرفته بر پایه ی منافع گروه های قدرتمند، استوار است.)
,یکی از ایرادات اساسی که به استعمال اسلام رحمانی وارد بوده است این است که بر اساس آموزه های اسلامی و قطعیت قرآن نگاه از سرلطف و مودت شامل دشمنان اسلام و کفاری که قصد دشمنی دارند نمی شود و کسانی که سالها به دشمنی با اسلام و انقلاب اسلامی که برگرفته از اسلام ناب محمدی است پرداخته اند با بیان چنین اصطلاحی از سوی برخی افراد سیاسی آنان را در دشمنی خویش غره می کند چرا که این ابراز لطف به دشمن، از سوی دشمنان به مفهوم نوعی ترس و واهمه است و باعث می شود او در دشمنی اش استوارتر گردد.
,نکته ی آخر اینکه عمدتا کسانی اسلام رحمانی را مطرح می نمایند که از روش اسلام و انقلاب اسلامی و اجرای عدالت دل خوشی ندارند و می خواهند با طرح چنین موضوعاتی نارضایتی خویش را پنهان نمایند و یا به دنبال راحت طلبی هستند زیرا قطعا مبارزه ی با دشمنان اسلام رنج و زحمت دارد و عملا زمانی که اسلام اصیل کنار گذاشته شد و از صحنه ی اصلی انقلاب حذف گردید و اسلامی در دستور کار قرار گرفت که بتوانند از آن تفسیرهای مختلف بنمایند در چنین اسلامی مخالفت با منش غربی، سبک زندگی غربی و مشی لیبرالیسم به مفهوم مخالفت با اصل لطف و رحمت و خلاف اسلام رحمانی خواهد بود و جهاد مبارزه بدلیل خشونت در تباین صریح با چنین اسلامی خواهد بود و قطعا شاید این نوعی تایید بر اسلام هراسی باشد که از سوی دشمنان اسلام مطرح شده و هدف بی خاصیت نمودن اسلام است.
,,
عبدالرضا فرزانه – مدرس گروه معارف دانشکده فنی پروفسورحسابی
,انتهای پیام/ج
,,
,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه