به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا زهرا لطیفی، روانشناس در گفت وگو با خبرنگار طنین یاس، توجه بیش از اندازه برخی زنان برای آرایش صورت و ناخن یا پوشیدن لباس‌هایی خارج از عرف را نوعی خلاء احساسی و عاطفی دانست و اظهار داشت: در بیشتر مواقع افراد برای دیده شدن و متمایز بودن با سایر افراد جامعه دست به چنین اقداماتی می‌زنند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, طنین یاس،,وی با بیان اینکه حس " دیده نشدن"، " مورد بی توجهی قرار گرفتن"، " مورد بی‌مهری قرار گرفتن" برگرفته از کمبودهایی است که از دوران نوجوانی یا حتی بعد از ازدواج برای افراد به وجود می‌آید و این حس می‌تواند یک خیال یا یک توقع بیش از اندازه از طرف جامعه برای ابراز محبت و توجه باشد.
این مشاور خانواده افزود: برای کسانیکه هیچ چیز برای دیده شدن ندارند، متمایز بودن و جلب توجه فقط از طریق کوتاه‌ترین راه آن هم طرز پوشش، آرایش و حتی راه رفتن و در برخی از مواقع هنجارشکنی مُیَسَر است از این رو از مکانیز "جبران" استفاده می‌کنند.
زهرا لطیفی با بیان اینکه آرایش زیاد ابتدا به عنوان یک اهرم جبران برای بازگشایی عقده‌های روانی، بعد به صورت یک عادت و سپس به صورت وابستگی محض در بانوان خود را نشان می‌دهد به طوری که دیگر قادر نخواهند بود بدون آرایش در محافل عمومی ظاهر شوند و همین وابستگی آنها را تا مرض " خودزشت پنداری" پیش می‌برد.
وی ادامه داد: بالا رفتن میل به جراحی‌هایی بینی، پلک، گونه گذاشتن، انواع پروتز آن هم در عنفوان جوانی حاد شدن بیماری روانی " خود زشت پنداری" است که برای جبرانش دست به هر کاری می‌زنند.
این روانشناس با اشاره به اینکه فرهنگ سنتی و دیرینه ایران، آرایش‌های تند و زننده را برای بانوان به ویژه دختران جوان و نوجوان نمی‌پسند، گفت: به طور قطع با استفاده از این روش بعد از مدتی از سوی جامعه ترد می‌شوند و با برجسب‌هایی که بر این دست زنان زده می‌شود نه تنها نتوانسته‌اند به هدف خود برسند بلکه آماج تهمت‌ها نیز قرار می‌گیرند.
این روانشناس افزود: علاوه بر آسیب‌هایی که آرایش زیاد بر روح و فکر بانوان وارد می‌کند، جسم نیز خالی از خلل باقی نمی‌ماند و قطعا استفاده مستمر از این مواد شیمایی که به علت مصرف زیاد به صرفه هست که از ارزان‌ترینشان هم استفاده شود؛ طراوت و زیبایی پوست را گرفته و باعث افتادگی بیشتر، زرد شدن چهره شده و چون در این مواد آرایشی برای ماندگاری بیشتر از سرب استفاده می‌شود، بیماری های مختلفی از جمله ناباوری را برای بانوان به همراه دارد.
لطیفی در ادامه تغییر سبک زندگی به ویژه تغییر در باورهای فرهنگی، دینی که باعث تغییر در افکار و روحیات افراد جامعه می‌شود را مهم‌ترین عامل گرایش بانوان به آرایش زیاد دانست و افزود در این مسیر تغییر ذائقه آقایان برای انتخاب همسر، مقبولیت نسبی این بانوان در جامعه و همچنین بالا رفتن افراطی حس زیبایی و جوان ماندن از دیگر دلایل این پدیده در جامعه است.
انتهای پیام/خ
وی با بیان اینکه حس " دیده نشدن"، " مورد بی توجهی قرار گرفتن"، " مورد بی‌مهری قرار گرفتن" برگرفته از کمبودهایی است که از دوران نوجوانی یا حتی بعد از ازدواج برای افراد به وجود می‌آید و این حس می‌تواند یک خیال یا یک توقع بیش از اندازه از طرف جامعه برای ابراز محبت و توجه باشد.
این مشاور خانواده افزود: برای کسانیکه هیچ چیز برای دیده شدن ندارند، متمایز بودن و جلب توجه فقط از طریق کوتاه‌ترین راه آن هم طرز پوشش، آرایش و حتی راه رفتن و در برخی از مواقع هنجارشکنی مُیَسَر است از این رو از مکانیز "جبران" استفاده می‌کنند.
زهرا لطیفی با بیان اینکه آرایش زیاد ابتدا به عنوان یک اهرم جبران برای بازگشایی عقده‌های روانی، بعد به صورت یک عادت و سپس به صورت وابستگی محض در بانوان خود را نشان می‌دهد به طوری که دیگر قادر نخواهند بود بدون آرایش در محافل عمومی ظاهر شوند و همین وابستگی آنها را تا مرض " خودزشت پنداری" پیش می‌برد.
وی ادامه داد: بالا رفتن میل به جراحی‌هایی بینی، پلک، گونه گذاشتن، انواع پروتز آن هم در عنفوان جوانی حاد شدن بیماری روانی " خود زشت پنداری" است که برای جبرانش دست به هر کاری می‌زنند.
این روانشناس با اشاره به اینکه فرهنگ سنتی و دیرینه ایران، آرایش‌های تند و زننده را برای بانوان به ویژه دختران جوان و نوجوان نمی‌پسند، گفت: به طور قطع با استفاده از این روش بعد از مدتی از سوی جامعه ترد می‌شوند و با برجسب‌هایی که بر این دست زنان زده می‌شود نه تنها نتوانسته‌اند به هدف خود برسند بلکه آماج تهمت‌ها نیز قرار می‌گیرند.
این روانشناس افزود: علاوه بر آسیب‌هایی که آرایش زیاد بر روح و فکر بانوان وارد می‌کند، جسم نیز خالی از خلل باقی نمی‌ماند و قطعا استفاده مستمر از این مواد شیمایی که به علت مصرف زیاد به صرفه هست که از ارزان‌ترینشان هم استفاده شود؛ طراوت و زیبایی پوست را گرفته و باعث افتادگی بیشتر، زرد شدن چهره شده و چون در این مواد آرایشی برای ماندگاری بیشتر از سرب استفاده می‌شود، بیماری های مختلفی از جمله ناباوری را برای بانوان به همراه دارد.
لطیفی در ادامه تغییر سبک زندگی به ویژه تغییر در باورهای فرهنگی، دینی که باعث تغییر در افکار و روحیات افراد جامعه می‌شود را مهم‌ترین عامل گرایش بانوان به آرایش زیاد دانست و افزود در این مسیر تغییر ذائقه آقایان برای انتخاب همسر، مقبولیت نسبی این بانوان در جامعه و همچنین بالا رفتن افراطی حس زیبایی و جوان ماندن از دیگر دلایل این پدیده در جامعه است.
انتهای پیام/خ
وی با بیان اینکه حس " دیده نشدن"، " مورد بی توجهی قرار گرفتن"، " مورد بی‌مهری قرار گرفتن" برگرفته از کمبودهایی است که از دوران نوجوانی یا حتی بعد از ازدواج برای افراد به وجود می‌آید و این حس می‌تواند یک خیال یا یک توقع بیش از اندازه از طرف جامعه برای ابراز محبت و توجه باشد.
این مشاور خانواده افزود: برای کسانیکه هیچ چیز برای دیده شدن ندارند، متمایز بودن و جلب توجه فقط از طریق کوتاه‌ترین راه آن هم طرز پوشش، آرایش و حتی راه رفتن و در برخی از مواقع هنجارشکنی مُیَسَر است از این رو از مکانیز "جبران" استفاده می‌کنند.
زهرا لطیفی با بیان اینکه آرایش زیاد ابتدا به عنوان یک اهرم جبران برای بازگشایی عقده‌های روانی، بعد به صورت یک عادت و سپس به صورت وابستگی محض در بانوان خود را نشان می‌دهد به طوری که دیگر قادر نخواهند بود بدون آرایش در محافل عمومی ظاهر شوند و همین وابستگی آنها را تا مرض " خودزشت پنداری" پیش می‌برد.
وی ادامه داد: بالا رفتن میل به جراحی‌هایی بینی، پلک، گونه گذاشتن، انواع پروتز آن هم در عنفوان جوانی حاد شدن بیماری روانی " خود زشت پنداری" است که برای جبرانش دست به هر کاری می‌زنند.
این روانشناس با اشاره به اینکه فرهنگ سنتی و دیرینه ایران، آرایش‌های تند و زننده را برای بانوان به ویژه دختران جوان و نوجوان نمی‌پسند، گفت: به طور قطع با استفاده از این روش بعد از مدتی از سوی جامعه ترد می‌شوند و با برجسب‌هایی که بر این دست زنان زده می‌شود نه تنها نتوانسته‌اند به هدف خود برسند بلکه آماج تهمت‌ها نیز قرار می‌گیرند.
این روانشناس افزود: علاوه بر آسیب‌هایی که آرایش زیاد بر روح و فکر بانوان وارد می‌کند، جسم نیز خالی از خلل باقی نمی‌ماند و قطعا استفاده مستمر از این مواد شیمایی که به علت مصرف زیاد به صرفه هست که از ارزان‌ترینشان هم استفاده شود؛ طراوت و زیبایی پوست را گرفته و باعث افتادگی بیشتر، زرد شدن چهره شده و چون در این مواد آرایشی برای ماندگاری بیشتر از سرب استفاده می‌شود، بیماری های مختلفی از جمله ناباوری را برای بانوان به همراه دارد.
لطیفی در ادامه تغییر سبک زندگی به ویژه تغییر در باورهای فرهنگی، دینی که باعث تغییر در افکار و روحیات افراد جامعه می‌شود را مهم‌ترین عامل گرایش بانوان به آرایش زیاد دانست و افزود در این مسیر تغییر ذائقه آقایان برای انتخاب همسر، مقبولیت نسبی این بانوان در جامعه و همچنین بالا رفتن افراطی حس زیبایی و جوان ماندن از دیگر دلایل این پدیده در جامعه است.
انتهای پیام/خ
وی با بیان اینکه حس " دیده نشدن"، " مورد بی توجهی قرار گرفتن"، " مورد بی‌مهری قرار گرفتن" برگرفته از کمبودهایی است که از دوران نوجوانی یا حتی بعد از ازدواج برای افراد به وجود می‌آید و این حس می‌تواند یک خیال یا یک توقع بیش از اندازه از طرف جامعه برای ابراز محبت و توجه باشد.
این مشاور خانواده افزود: برای کسانیکه هیچ چیز برای دیده شدن ندارند، متمایز بودن و جلب توجه فقط از طریق کوتاه‌ترین راه آن هم طرز پوشش، آرایش و حتی راه رفتن و در برخی از مواقع هنجارشکنی مُیَسَر است از این رو از مکانیز "جبران" استفاده می‌کنند.
زهرا لطیفی با بیان اینکه آرایش زیاد ابتدا به عنوان یک اهرم جبران برای بازگشایی عقده‌های روانی، بعد به صورت یک عادت و سپس به صورت وابستگی محض در بانوان خود را نشان می‌دهد به طوری که دیگر قادر نخواهند بود بدون آرایش در محافل عمومی ظاهر شوند و همین وابستگی آنها را تا مرض " خودزشت پنداری" پیش می‌برد.
وی ادامه داد: بالا رفتن میل به جراحی‌هایی بینی، پلک، گونه گذاشتن، انواع پروتز آن هم در عنفوان جوانی حاد شدن بیماری روانی " خود زشت پنداری" است که برای جبرانش دست به هر کاری می‌زنند.
این روانشناس با اشاره به اینکه فرهنگ سنتی و دیرینه ایران، آرایش‌های تند و زننده را برای بانوان به ویژه دختران جوان و نوجوان نمی‌پسند، گفت: به طور قطع با استفاده از این روش بعد از مدتی از سوی جامعه ترد می‌شوند و با برجسب‌هایی که بر این دست زنان زده می‌شود نه تنها نتوانسته‌اند به هدف خود برسند بلکه آماج تهمت‌ها نیز قرار می‌گیرند.
این روانشناس افزود: علاوه بر آسیب‌هایی که آرایش زیاد بر روح و فکر بانوان وارد می‌کند، جسم نیز خالی از خلل باقی نمی‌ماند و قطعا استفاده مستمر از این مواد شیمایی که به علت مصرف زیاد به صرفه هست که از ارزان‌ترینشان هم استفاده شود؛ طراوت و زیبایی پوست را گرفته و باعث افتادگی بیشتر، زرد شدن چهره شده و چون در این مواد آرایشی برای ماندگاری بیشتر از سرب استفاده می‌شود، بیماری های مختلفی از جمله ناباوری را برای بانوان به همراه دارد.
لطیفی در ادامه تغییر سبک زندگی به ویژه تغییر در باورهای فرهنگی، دینی که باعث تغییر در افکار و روحیات افراد جامعه می‌شود را مهم‌ترین عامل گرایش بانوان به آرایش زیاد دانست و افزود در این مسیر تغییر ذائقه آقایان برای انتخاب همسر، مقبولیت نسبی این بانوان در جامعه و همچنین بالا رفتن افراطی حس زیبایی و جوان ماندن از دیگر دلایل این پدیده در جامعه است.
انتهای پیام/خ
وی با بیان اینکه حس " دیده نشدن"، " مورد بی توجهی قرار گرفتن"، " مورد بی‌مهری قرار گرفتن" برگرفته از کمبودهایی است که از دوران نوجوانی یا حتی بعد از ازدواج برای افراد به وجود می‌آید و این حس می‌تواند یک خیال یا یک توقع بیش از اندازه از طرف جامعه برای ابراز محبت و توجه باشد.
,این مشاور خانواده افزود: برای کسانیکه هیچ چیز برای دیده شدن ندارند، متمایز بودن و جلب توجه فقط از طریق کوتاه‌ترین راه آن هم طرز پوشش، آرایش و حتی راه رفتن و در برخی از مواقع هنجارشکنی مُیَسَر است از این رو از مکانیز "جبران" استفاده می‌کنند.
,زهرا لطیفی با بیان اینکه آرایش زیاد ابتدا به عنوان یک اهرم جبران برای بازگشایی عقده‌های روانی، بعد به صورت یک عادت و سپس به صورت وابستگی محض در بانوان خود را نشان می‌دهد به طوری که دیگر قادر نخواهند بود بدون آرایش در محافل عمومی ظاهر شوند و همین وابستگی آنها را تا مرض " خودزشت پنداری" پیش می‌برد.
,وی ادامه داد: بالا رفتن میل به جراحی‌هایی بینی، پلک، گونه گذاشتن، انواع پروتز آن هم در عنفوان جوانی حاد شدن بیماری روانی " خود زشت پنداری" است که برای جبرانش دست به هر کاری می‌زنند.
,این روانشناس با اشاره به اینکه فرهنگ سنتی و دیرینه ایران، آرایش‌های تند و زننده را برای بانوان به ویژه دختران جوان و نوجوان نمی‌پسند، گفت: به طور قطع با استفاده از این روش بعد از مدتی از سوی جامعه ترد می‌شوند و با برجسب‌هایی که بر این دست زنان زده می‌شود نه تنها نتوانسته‌اند به هدف خود برسند بلکه آماج تهمت‌ها نیز قرار می‌گیرند.
,این روانشناس افزود: علاوه بر آسیب‌هایی که آرایش زیاد بر روح و فکر بانوان وارد می‌کند، جسم نیز خالی از خلل باقی نمی‌ماند و قطعا استفاده مستمر از این مواد شیمایی که به علت مصرف زیاد به صرفه هست که از ارزان‌ترینشان هم استفاده شود؛ طراوت و زیبایی پوست را گرفته و باعث افتادگی بیشتر، زرد شدن چهره شده و چون در این مواد آرایشی برای ماندگاری بیشتر از سرب استفاده می‌شود، بیماری های مختلفی از جمله ناباوری را برای بانوان به همراه دارد.
,لطیفی در ادامه تغییر سبک زندگی به ویژه تغییر در باورهای فرهنگی، دینی که باعث تغییر در افکار و روحیات افراد جامعه می‌شود را مهم‌ترین عامل گرایش بانوان به آرایش زیاد دانست و افزود در این مسیر تغییر ذائقه آقایان برای انتخاب همسر، مقبولیت نسبی این بانوان در جامعه و همچنین بالا رفتن افراطی حس زیبایی و جوان ماندن از دیگر دلایل این پدیده در جامعه است.
,انتهای پیام/خ
,]
ارسال دیدگاه