به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل ازگل رامیان، روز چهارشنبه 14 مرداد در تقویم ملی بنام روز صدور فرمان مشروطیت نامگذاری شده است، به همین بهانه محقق و پژوهشگر رامیانی «عبدالحمید جعفریان» خلاصه ای از تاریخ واقعه مشروطیت در رامیان را برایمان بازگو می کند که بخش اول آن با عنوان «واقعه مشروطیت در رامیان (1)» در این پایگاه خبری منتشر شد و ادامه آن در ذیل آورده شده است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, گل رامیان, واقعه مشروطیت در رامیان (1)»,«ارشدالدوله» برادر «محمدعلی شاه» سرانجام با تهیه لشکری که عمدتا از طرفداران ضدمشروطه بودند، را به طرف تهران حرکت داد این سپاه از دو بخش تشکیل شده بود: بخش اول از طریق مازندران و فیروزکوه به طرف ورامین رفت و بخش دوم به فرماندهی «علی اکبر خان میرفندرسکی» فرزند ارشد «میرسعداله خان» که از طرف محمدعلیشاه ملقب به امیرعشایر شده بود با همراهی قلیچ ایشان و جمع زیادی از ترکمنان از شاهرود حرکت کرد و در جعفرآباد ورامین به هم پیوستند که «یغرم خان ارمنی» فرمانده ارتش انجمن مشروطه او را تار و مار و ارشدالدوله را تیرباران کرد.
, .,علی اکبرخان امیرعشایر به همراه قلیچ ایشان و دیگر ترکمنان از صحنه فرار کرده و بطرف شاهرود حرکت کردند، بدستور آیت الله شیخ عبدالحسین جعفری گروهی از انقلابیون رامیان و منطقه در جنگلهای نوده منتظر ورود این گروه شدند که به محض ورود آنها مورد هدف قرار گرفتند ، 18 تن از این گروه به قتل رسیده و مابقی به همراه قلیچ ایشان و علی اکبرخان میرفندرسکی دستگیر شدند علی اکبرخان امیرعشایر بواسطه هادی شاه برادر مهدی شاه میرفندرسکی از مرگ نجات یافت و قلیچ ایشان به همراه دیگر اسراء ترکمن پس از مدتی زندانی شدن در رامیان با دادن فدیه بسیار آزاد شد.
,واقعه سوم: با فرار میرسعدالله خان میرفندرسکی حاکم مغول استراباد به ترکمن صحرا دولت مشروطه تصمیم به دستگیری او گرفت. امیر اعظم حاکم استراباد مامور این دستور شد. او تصمیم گرفت زن و بچه میرسعدالله را بعنوان گروگان به استراباد برده تا میر سعدالله تحویل امیراعظم شد و سرانجام او (میرسعدالله خان) مجبور شد خود را تسلیم نماید.
,امیراعظم او را از طریق گردنه قزاق به تهران فرستا . گو.یند در کاروانسرای ما قزاق او را خفه کردند. با مرگ میرسعدالله خان مجددا امیرعشایر به صحنه بازگشت و به بهانه مرگ پدرش درصدد انتقام از مهدی شاه میرفندرسکی و رامیانی ها شد . او به نزد محمدعلی شاه رفته و اظهار داشت حاضر است پس از فتح رامیان و تنبیه آنها سپاه دیگری را بطرف تهران برای فتح تهران حرکت دهد و گفت فتح رامیان فتح تمام مازندران و کلید پیروزی تهران است. با این سخنان محمدعلی شاه که جمعیت زیادی از لزگی ها را به همراه داشت به همراه یک عراده توپ و یکی از لزگی های فرمانده و جمع کثیری از ترکمنان را آماده حرکت و جنگ با رامیان کرد.
, .,این لشکر را حدود پنج تا 12 هزار نفر ذکر کرده اند، ابندا پیکی به نزد آیت الله شیخ عبدالحسین جعفری رامیانی رهبری مردم، فرستاد که ایشان جواب رد در همراهی او و تسلیم شدن داد و کاملا وقوف یافت که جنگ اتفاق خواهد افتاد. به دستور وی 400 تفنگچی از رامیانیها و منطقه از جمله آقا محمد چورلی و سیدعلی، سیدالمجاهدین از فندرسک در رامیان ستاد فرماندهی تشکیل داده و در ضلع شمال شرقی رامیان آماده نیروهای محمدعلی شاه شدند.
,کمیسر دولت روس از نزدیک موضوع را به نفع محمدعلی شاه قاجار پیگیری می کرد بطوریکه جاسوسان آنها از رامیان خبر دادند که برای سرکوب رامیان دو هزار قزاق و دو عراده توپ لازم است. و سردار اشرف استرابادی نیز مامور شد با 400 نیرو یک عراده توپ آنها را در این جنگ همراهی کند.
,جنگ شروع شد و آیت الله شیخ عبدالحسین رامیانی به همراه دیگر مجاهدین انقلابی با کمال رشادت دو شبانه روز در مقابل آنها مقاومت کردند .
,10 تن از رامیانی ها بنامهای مولاصادقلو، امامقلی کاغذلو، نصرعلش(جعفریان)، اکبرچشک، شاه بلد بای، استادشعبان خیاط، باقرکَل، ملاداود، آنا، آقارضا شاه بلد بای که داوطلبانه در تیررس دشمن قرار داشتند تا آخرین قطره خون خود ایستادگی کرده و به شهادت رسیدند.
,نیروی مهاجم با جمعیت زیاد وتجهیزات در حال پیشروی بود. بزرگان رامیان چاره ای جزکمک از مجاهدین شاهرود نداشتند لذا چهار نفر از آنها بنامهای میرحسن خان فرزند ارشد مهدی شاه میرفندرسکی، ملابابارضایی، ابوالحسن بیاک سعیدی، سیدعلی سیدالمجاهدین بطرف شاهرود رفته و از مجاهدین مشروطه تقاضای کمک نمایند.
,خلاصه توافق حرکت مجاهدین از شاهرود به رامیان فراهم شد، این گروه 400 نفره بعد از ورود به رامیان به جبهه درگیری رفته و با تمام تجهیزات سپاه محمدعلی شاه و امیرعشایر را تارومار ساختند تعاقب ترکمنان و لزگی ها ادامه یافت ، محمدعلی شاه از ترس دوباره به خاک روسیه گریخت . دو تن از مجاهدین شاهرودی از جمله مرتضی قلی خان از آنها شهید و به همراه دیگر شهدا در میدان امام علی(ع) رامیان دفن شدند.
,مجاهدین یک ماه در رامیان و فندرسک باقی ماندند و پس از آرامش منطقه به شاهرود بازگشتند(1329 هجری قمری)
,خدمات مردم شریف رامیان و فندرسک و منطقه را در این بخش از تاریخ به مشروطه و ایران نبایستی نادیده گرفته شود.
,محقق و پژوهشگر رامیانی: عبدالحمید جعفریان
,انتهای پیام/ج
]
ارسال دیدگاه