به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از دریاسر، آیا به من می‌آموزید رسم شنا در دریای بصیرت را ...
رسم غوطه‌ور شدن در دریای ولایت را ...
می‌خواهم غرق شوم با دستان بسته‌ات بروم تا اعماق معرفت ...
می‌خواهم در دریای افکارت به آرامش برسم ...
اینقدر آرام شوم که برسم به طوفان و چه طوفانی در دلم برپا شده است برای آمدنت ...
چقدر امواج لحظه‌ها دیر به ساحل زمان می‌رسد ...
می‌خواهم تا آمدنت در این دریا بمانم ...
می‌خواهم وقتی که آمدی دستانم را بگیری به رسم صداقت و یاریم کنی که خوب باشم، خوب بمانم و خوب بمیرم ...
مرا غواص کن در این دریای پر تلاطم چرا که خوب می‌دانم دریای منش تو غریق نجات نمی‌خواهد ...
دلم تنگ است برای بودن تو و نبودن خودم ...
به کجا می‌روم ...
مسیرم کجاست ...
چقدر زود دیر می‌شود ...
من دستان بازم چقدر لبریز است از گناه و تو دستان بسته‌ات چقدر لبریز است از صفا ...
من به بت افکار شیطانی‌ام اقتدا کردم و تو به سقای کربلا، عباس ...
من چه پرآوازه می‌تازم به سوی دنیا و تو چه گمنام می‌بُری از دنیا ...
من چه نام‌آورانه ذلیل می‌شوم و تو چه گمنامانه عزیز ...
می‌شود نگاهم کنی!؟
می‌شود دعایم کنی!؟
شک ندارم به 175 لحظه نگاه تو، 175 بار دعایت و من می‌شوم همان غواص دریای مسیر تو ...
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
الهام شهرامی‌فر
,]
ارسال دیدگاه