ارزش قلم خبرنگاران به وسعت بی نهایت/برترین توشه‏ ى رهروان این راه، عزم و اراده است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پرستوها، از در روزهای عصر انفجار اطلاعات ، نقش محوری هدایت جوامع اندیشه و قلم خبرنگاران است و اهمیت هوش رسانه ای آنها بیشتر از همیشه حس می شود ، هر فردی که فناوری را نمی شناسد خبرنگار را می شناسد.

امروز قلم در قالب صفر یک از دست خبرنگاران به اطلاعات روز را به همگان می رساند؛ خداوند به عنوان خالق انسان ها همیشه از آینده بشریت در قرآن خود خبر داده است ، در حقیقت قرآن با ارزش ترین رسانه بشریت است.

بی‌جهت نیست که خدای قلم به این سلاح برنده‌تر از هر سلاح برنده دیگر، سوگند خورده است «ن وَ الْقَلَمِ وَ ما یَسْطُرُونَ»(قلم/۱)؛ نون، سوگند به قلم و آنچه می نویسند.

قلم در حقیقت همان نسیم روح بخشی است که مانع جدائی انسان از بیان احساساتش به‌صورت مکتوب می‌شود.

اگر قلم نمی‌بود، کتابت «کاتب» نبود، قلم و «کاتب» بود که توانست چون «موسی» و «عصا» در کاخ فرعون معجزه آفریند.

آری قلم است که اگر در دستان «کاتب» قرار بگیرد، ریزترین حادثه و رخ داد از چشم تیزبین «کاتب» و نوک «قلم» نمی‌افتد و به فراموشی سپرده نمی‌شود.

درود خداوند بر کاتبان زمان که متعهدانه حوادث روزمره کشور را با چشمان تیزبین رصد می‌کنند.

آری این «قلم» است و چشمان تیزبین «کاتبان» که دوردستان زخم برنداشته «خط» می‌کشند و یا دور کفش‌های جهالت و غرور «خط» کشی می‌کنند.

آری این «قلم» است و قلب محزون «کاتب» که در سوگ عزیزان خود نوحه و ماتم نویسی می‌کنند.

رسالت قلم بسیار مهم و خطیر است که در دستان نویسندگان خبرنگاران است

قلم ابزار آموختن است، آموختنی که هیچ‌گاه آموخته‌هایش از بین نمی‌رود، اگر فراموش هم شود، با مراجعه دوباره به نوشته‌ها، جبران مافات می‌گردد. «الَّذی عَلَّمَ بِالْقَلَمِ» همان کس که به‌وسیله قلم آموخت. (علق‏/۴) این وسیله گران‌سنگ و شگفت‌انگیز به همان میزان که در سعادت و نیکبختی انسان مشارکت داشته، در بدی‌ها و فتنه‌انگیزی‌های او نیز نقش مؤثر داشته و دخیل بوده است.
قلم گاهی چون مرکب چموش تندوتیز می‌شود، افسارگسیخته و بی‌پروا، افکار و منویات راکب و نویسنده خود را آشکار و برملا می‌سازد و همه‌چیز و همه‌کس را به باد انتقاد می‌گیرد؛ اما مادامی‌که عنان در دست چابک‌سوار تیزهوش دارد، میراث گران‌بهایش همواره محفوظ خواهد ماند و آن هنگام که از دردها و آلام بشریت و بی‌عدالتی‌هایی که بر او رفته است به رشته تحریر درآورد، قلم و صاحب‌قلم هر دو ماندگار و جاودانه می‌گردند.

قلم اگر رسالتش را به‌خوبی و درستی انجام نداده و درد، رنج و مصیبت‌های موجود در اطرافش را زیر خروارها کلمات و واژگان مفهوم و نامفهوم پنهان سازد، نه‌تنها قداست خود که بی‌ارزشی بودن صاحبش را به نمایش می‌گذارد.

قلم آنگاه عصیان کند و در پیشگاه ظلم و ستم سر بر آستان بندگی نساید و زنجیرهای اسارت را پاره کند، میز خطابه پابرهنگان و محرومان جامعه خویش می‌شود؛ تیتر اول محافل گشته، دهان‌به‌دهان و نسل به نسل می‌چرخد و مورد استقبال قرار می‌گیرد.

اما اگر این هنر زیبای بشر، چهره در زیر نقاب فریب و ریا پنهان کند و خود را به بهای اندک و ناچیز بفروشد، میرزا قلم مکتب‌های دروغین خواهد شد و حقایق را در میان لفاظی های خشک و بی‌روح پنهان کرده و همواره منافع صاحبان خویش را جستجو کند، عامل ریا و دورویی، عامل تخریب و هتاکی شده و ابزاری برنده برای صاحبان زر و زور خواهد شد.

عـفـت قلم یکی از عوامل تعیین کننده در همه زمان ها است

آنگاه‌که خداوند قلم در دست می‌گیرد، برای خود رحمت می‌نویسد. «کَتَبَ عَلى‏ نَفْسِهِ الرَّحْمَه» (انعام/۱۲)؛ خداوند رحمت را برای خودش نوشته است؛ و رحمت خداوند، فراگیر و همه‌شمول است.‌ «وَ رَحْمَتی‏ وَسِعَتْ کُلَّ شَیْ‏ء» (اعراف/ ۱۵۶)؛ و رحمتم همه‌چیز را فراگرفته است‏.

با قلم می‌توان زیباترین جمله‌ها را نوشت و می‌شود بدترین و زشت‌ترین کلمات را تحریر کرد.

قلم این ابزار باارزش، آنگاه‌که در دست انسان باانصاف قرار گیرد، جز حقیقت چیزی نمی‌نویسد، هرگاه در دستان انسان عقده مند و بی‌تربیت و بی‌ادب افتد، همچون شمشیر در دست زنگی مست است که دوست و دشمن را نمی‌شناسد و همه را از دم شمشیرش می‌گذراند. دروغ نویسی، اتهام زدن‌های واهی، توهین به ارزش‌های دینی، استعمال کلمات رکیک و غیرانسانی حتی به دشمنان، اختلاف انگیزی، حرمت‌شکنی و… سبب می‌شود که قداست قلم زیر سؤال رفته و عفت آن از بین برود.

ارزش خبرنگاران و قلم شناخته شده اما هنوز هم تشریفاتی برخورد می شود

رئیس جمهور در آخرین سخرانی خود خبرنگاران را چنین تصویر کرد:«این تلاشگران سپهر خبر و اطلاع رسانی که دل در گرو منافع ملی دارند، تنها به نقل و روایت رویدادها نمی‌پردازند بلکه با عشق به مردم و تلاش حرفه‌ای، واقعیت‌ها و ظرفیت‌های ملی را معرفی و با کژی‌ها و ناراستی‌ها به مبارزه برمی‌خیزند.»

خبرنگاران از هر طیف و رسانه ای امروز مشکلات کار خود را پذیرفته و حتی نامهربانی ها و تبعیض مدیران را تحمل کرده اند تا چراغ اطلاع رسانی روشن و رسالت اصلی شان رسانه بین مردم مسئولین حفظ شود.

سوال این است این روزها که از مشکلات خبرنگاران سخن گفته و اظهار تلاش برای رفع مشکلات آنها می شود چرا برنامه ریزی ها هنوز سطحی و به یک روز ختم می شود؟

شهید محمود صارمی یکی از شهدای خبرنگاری است که پس از شهادتش این روز به عنوان روز خبرنگار نامیده شد ، این روز شهادت قلم به دستان با بصیرت را در صحنه تاریخ تکرار می نماید.خبرنگارانی همچون «شهیدحسن باقری» و «شهید بهرام محمدی‌فرد» که از نخستین خبرنگاران حاضر در طبس بودند یا خبرنگاران شهید «علیرضا افشار»، «شهید سپهر ساجدی»، «شهید سیّدمهدی میرافضلی»، «شهید عبدالوهاب شهرانی»، «شهید ابوالقاسم اخوان» و بسیاری دیگر که شاید اگر تنها به نام هر کدام از این عزیزان اشاره کنیم، طوماری بلند به دست خواهد آمد. 

در انتها لازم است در انتها جله رهبری را باز هم تکرار شود«در دعا مى‏خوانیم: «افضل زاد الرّاحل الیک عزم ارادة»؛  اگر این اراده و عزم وجود داشته باشد، نیروها در وجود انسان به‏کار میفتند؛ استعدادها شکوفا می ‏شوند و فکر و جسم – هر دو – کار میکنند. … کار کسانى که در عالم خبر و گزارش و کارهاى ذهنى و فکرى در ارتباط با مردم هستند، از این جهت بسیار اهمیت پیدا میکند.»

انتهای پیام/ج