آنومی عکس سلفی یا خود گرفت!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا، به نقل از صبح توس، با پیشرفت فناوری اطلاعات و ارتباطات و گسترش رسانه ها و همه گیر شدن آن و تنوع و تکثر روزافزون آنها عموم مردم به نحوی دسترسی آسانی به امکانات صوتی و تصویری جدید دارند. پیدایش موبایل های هوشمند که از امکانات عکس برداری و تصویری برداری باکیفیتی هم برخوردار است از جمله مصادیق آن است که روز به روز نقش پررنگ تری در زندگی ما ایفا می کند . این ابزارهای ارتباطی در تلفیق با ابزارهای آنالین، هرروز بیشتر ما را به خود وابسته می کند و در این بستر، انعکاس تصاویر و رویدادهای واقعی جامعه به صورت برخط ضبط و به اشتراک گذاشته می شود.

خود گرفت یا عکس سلفی در دنیای مدرن یکی از پدیده های پرطرفدار عکاسی امروزی گشته است. واقعیتی که فرد درآن به طور مکرر تجربه ی زیسته ی خود را در درجه اول ثبت و آرشیو نموده و همچنین آن را در فضای مجازی به اشتراک می گذارد. این داستان به تسریع و تسهیل شکل گیری ارتباطات اجتماعی می انجامد و منجر به پدیده خودخبرنگاری می شود.از جمله فواید این امر آنست که افرادی که سوژه عکاسی قرار می گیرند خودشان ابتکار عمل را به دست گرفته و تصاویری را منتشر می کنند که خود می‌خواهند و از انتشار عکس‌های غیردلخواه جلوگیری می کنند.
همچنین در خودگرفت دیگر کسی از قاب دوربین جا نمی ماند و همه در یک طرف و باهم در معرض لنز دوربین قرار می گیرند و در بسیاری از مواقع که در یک سفر یا جمع دوستانه یا خانوادگی باید یک نفر از دیگران عکس بگیرد و بقیه در قاب باشند خود با توجه به فرهنگ رودربایستی در ما ایرانی ها خود معضلی قابل تامل است که با عکس سلفی این مشکل حل می شود.
البته این امر مضار و آسیب هایی نیز دارد از جمله می توان به از دست دادن لذت از لحظات حال توسط عکاسان سلفی بگیر اشاره نمود. به نحوی که افراد به جای اینکه از فضاها و لحظات زندگی شان لذت ببرند بیشتر دغدغه شان فراهم نمودن فرصت و شرایطی برای گرفتن عکس سلفی است که برخلاف آموزه های دینی و روانشناسی است که بر استفاده بهینه از لذت از زمان حال،تاکید می کند. از سوی دیگر  این امر برای جامعه سنتی ایران که تا چند سال پیش، عرف جامعه هرگونه انتشار عکس شخصی را ناخوشایند تلقی می کرد پدیده ای قابل تامل است. پدیده ای که لزوما محدود به گروه خاصی نیست و در تمامی اقشار جامعه دیده می شود. رواج این پدیده می تواند مصداق خوبی برای فرد گرایی دنیای مدرن باشد.
فردگرایی که بسیار به مرز نارسیسم و خودشیفتگی نزدیک است. این خودشیفتگی آنجا به اوج می رسد که به همراه فراموشی دیگران به خودنمایی بدل می گردد مخصوصا وقتی کسی از خودش و دوستانش عکس سلفی می گیرد خودش از سایر سوژه های عکاسی به دوربین نزدیک تر و در نتیجه بزرگتر و برجسته تر است و این احتمال زیاد است که رد سلفی گیر بیشتر از اینکه به دقتش بر این  باشد که دیگران در چه شرایطی قرار دارند و چگونه در عکس می افتند حواسش متمرکز بر چگونه افتادن خود است  و این خلاف اخلاق تقدم دیگران بر خود یا از خودگذشتکی است.
افزایش این تمایل فردگرایانه به صورت تصاعدی تا جایی پیش رفته است که گاهی دیده ایم که فردی کنار یک تصادفی نشسته است و سلفی می گیرد و زیر عکسش می نویسد من و یک تصادف مرگبار همین الان یهویی! یا دانشجویان تشریح و کالبد شکافی با اعضای تشریح شده بدن انسان عکس می گیرند و آن را در فضای مجازی منتشر می کنند دیگر اینکه برخی در هنگام آتش سوزی به جای اینکه به فکر کمک به خاموشی آن نمایند و جلوی دامنه دارتر شدن آن آتش سوزی را بگیرند و از تحمیل  خسارت های جانی و مالی بیشتر جلوگیری کنندفقط عکس می گیرند و قس علی هذا.
به نظر می رسد این پدیده از حد نرمال خود گذشته است و به یک آنومی تبدیل شده است لذا می‌بایست نگاه تازه ای به این پدیده داشت و جامعه را از آسیب های آن برحذر داشت.
انتهای پیام/ج