به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از کاشان اول، روستا نقطه آغاز بوده ولی نقطه پایان نخواهد بود. هرچند خیلی از ماها در روستا بزرگ شده ایم اما تصورمان درخصوص روستا به دلیل زندگی در شهرهای مدرن و صنعتی، عوض شده است. انگار شلوغی میان بزرگراه های طولانی و ارتفاع برج ها، چندان به ما اجازه نمی دهد که جایگاه و هویت واقعی و بدون جایگزین روستاها را به خاطر آوریم. حالا فرصتی داریم تا دوباره و البته با نگاهی کلان تر به اینها فکر کنیم.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, کاشان اول،,بدون شک روستاها و مردم مستضعفی که در آن زندگی می کنند، در بازه های مختلف سی و چندساله این انقلاب بسیار نقش آفرین بوده اند. در پیروزی انقلاب، در سال های دفاع مقدس، در فتنه های مختلف سیاسی-اجتماعی و در برهه های حساس و سخت کشور، همیشه روستاییان نقش آفرین بوده اند. اما به راستی چقدر در دوره ی کنونی که مسأله و قواعد مبارزه عوض شده است به این قشر میدان داده ایم؟ چقدر آنها را به حساب آورده ایم؟ یا اینکه چقدر آنها را از حیز انتفاع خارج کرده ایم؟
,با فرض اینکه یکی از مهمترین پیچ های حیاتی نظام ما که باید به سلامت از آن عبور کرد، عرصه اقتصادی است، چقدر ما برای مردم روستا در این عرصه نقش قائل شده ایم؟ چقدر به جایگاه روستاها هویت داده شده است؟ آیا هنوز روستاییان را به عنوان بهترین تولیدکنندگان به حساب می آوریم؟ خوب است که وضعیت روستاها را درگذشته با الان مقایسه کنیم.
,اگر کل حیات اجتماعی کشور را به عنوان یک موجود زنده در نظر بگیریم، روستا قلب تپنده آن است. یعنی جایی است که در آن هم بازتولید هویتی و فرهنگی و هم تولید اقتصادی صورت می گیرد. دو عرصه مهم و حیاتبخش در تولید کشور کشاورزی و دامداری است که از گذشته بر عهده روستاییان بوده است. این دو عرصه یعنی کشاورزی و دامداری درهمه شرایط و درهمه زمانها مورد نیاز کشور است. تولید این محصول نیز فقط از عهده روستایی با توانایی خاص و موقعیت خاص آن برمی آید. همیشه از روستاها محصولات کشاورزی و دامی به شهرها صادر میشده است. حال چه شده است که به روستا و روستایی توجه نمی شود؟ امروز محصولات روستایی و دامی ما از کجا و چگونه تأمین می شود؟ برای این سؤال ممکن است چند پاسخ وجود داشته باشد:
,- این محصولات از خارج به کشور وارد می شود.
- تولید این محصول از طریق تولیدکنندگان عمده است نه تولیدکنندگان خرد روستایی.
با اندکی بررسی مشخص می شود که این دو عامل مخصوصاً عامل اول نقش مهمی در کنارگذاشتن تولیدکنندگان روستایی داشته است. نادیده گرفتن محصولات تولیدی کشاورزان داخلی به بهانه کیفیت پایین آن و با رانت های مختلف، اقدامی است که آغاز آن عدم مصرف محصولات تولیدی کشاورزان و در ادامه از بین رفتن هویت روستایی و نابودشدن روستاییان کشور است. لذا در چنین شرایطی چیزی به اسم روستا وجود نخواهد داشت. ممکن است در چنین شرایطی برخی بخواهند با اشتغال برونزا یعنی اشتغال نیروی کار روستا در فضای صنعتی این نقیصه را جبران کنند. اما باید گفت این اختلال در چرخه حیات کشور، روستا را از جایگاه واقعی و هویت اصلی اش دور می کند. وارد شدن یک روستایی به فضای کاری مدرن و صنعتی، هم بازتولید فرهنگی روستا و در واقع کل کشور را نابود می کند و هم این تولیدکنندگان بزرگ را به مسلخ می برد. به عبارت دیگر اگر تمام روستاها به سازوکارها و سبک زندگی مدرن و شهری دچار شوند، چرخه حیات کشور از هم می پاشد. این آسیبی است که به راحتی قابل جبران نیست.
,
نتیجه گیری نهایی در استفاده از ظرفیت روستاییان را با بیان کلی تر رهبر انقلاب گره می زنم. ایشان در این سالها به بحث مردمی سازی و استفاده از ظرفیت عمومی مردم بسیار سخن به میان آورده اند. در بحث اقتصاد مقاومتی و ابلاغ سیاستهای آن نیز این موضوع را بسیار مورد توجه قرار داده اند. استفاده از ظرفیت عمومی و مردمی سازی عرصه های مختلف اقتصاد، سیاست و فرهنگ نیازمند آن است که زمینه های نهادی و ساز و کارهای به گونه ای طراحی شود که امکان حضور و اثربخشی مردم وجود داشته باشد. در یک مثال می توان اینگونه بیان کرد که اگر مردم را به مثابه قطار بزرگ انقلاب فرض کنیم، برای اینکه به سمت مقصد حرکت کند نیازمند این است که حکومت با دقت مسیر را ریل گذاری کرده باشد. و الا امکان ایفای نقش مردم وجود نخواهد داشت. این ریل گذاری اعم از سیاستگذاری های کلان، اصلاح قوانین، ترغیب و تشویق مردم و مهیا کردن سایر زمینه هاست. بنابراین نقش دولت چه در قبال روستاییان و چه سایر مردم فراهم کردن زمینه های اثرگذاری و نقش آفرینی آنها در همه زمینه هاست.
____________
محسن باقری
,
, محسن باقری,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه