به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا "سید حیدر حسینی یکی از آزادگان پر افتخار شهرستان بانه است که بیش از 80 ماه در اردوگاه های رژیم بعثی در اسارت به سربرده است که به مناسبت سالروز ورود غرور آفرین آزادگان به میهن اسلامی خبرنگار کُردتودی از بانه مصاحبه ای شنیدنی از نحوه اسارت و خاطرات آن دوران با ایشان داشته است که توجه شما را به آن جلب می کنیم.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, کُردتودی , کُردتودی ,,
خبرنگار: با سلام لطفا خودتان را معرفی کنید و بگویید که به چه کاری مشغول هستید؟
, خبرنگار: با سلام لطفا خودتان را معرفی کنید و بگویید که به چه کاری مشغول هستید؟,آزاده: بنده سید حیدر حسینی فرزند سید احمد، متولد سال 1350 و ساکن شهرستان بانه می باشم که در حال حاضر باز نشسته اداره ارشاد و فرهنگ اسلامی هستم.
, آزاده:,,
خبرنگار: در چه سالی و چگونه به اسارت در آمدید؟
, خبرنگار: در چه سالی و چگونه به اسارت در آمدید؟,آزاده: بنده در 12/10/ 1362 وقتی که برای دیدار از خانواده دایی ام به یکی از روستاهای بانه به اسم چومان رفته بودم، توسط گروهگ تروریستی و منحله دمکرات به همراه دایی و دو تا از پسر دایی هایم به اسارت در آمدیم.
, آزاده:,,
خبرنگار: دوران اسارتتان را در کدام یک از اردوگاه های عراق گذراندید؟
, خبرنگار: دوران اسارتتان را در کدام یک از اردوگاه های عراق گذراندید؟,آزاده: وقی که گروهک منحله دمکرات برای خوش خدمتی به اربابان بعثی خود ما را به اسارت در آوردند، تحویل رژیم عراق دادند و آنها نیز به مدت 15 روز در یکی از زندان های عراق با انواع شکنجه ها از ما پذیرایی نمودند و پس از گذشت 15 روز ما را به اردوگاه رومادیه که از قدیمی ترین اردوگاه های نگهداری اسرا در عراق بود و اکثر اسرای آن از اولین اسرای جنگ تحمیلی بودند منتقل نموده و مدت 81 ماه در آنجا در اسارت بسر بردیم.
, آزاده: ,,
خبرنگار: آیا شما فکرش را می کردید که روزی دوباره به ایران باز می گردی؟
, خبرنگار: آیا شما فکرش را می کردید که روزی دوباره به ایران باز می گردی؟,آزاده: بله با اینکه بنده در آن زمان سن و سال خیلی کمی داشتم ولی همیشه ته دلم روشن بود که روزی این دوران پر مشقت به پایان خواهد رسید و ما دوباره با افتخار به آغوش میهن و مردم عزیزمان باز خواهیم گشت چرا که از ته قلب به این آیه شریفه ایمان داشتم که همراه هر سختی آسانی ای نیز هست و وعده خداوند همیشه حق است.
, آزاده:,,
خبرنگار: می شود به چند خاطره ای که از دوران اسارتتان دارید اشاره نمایید؟
, خبرنگار: می شود به چند خاطره ای که از دوران اسارتتان دارید اشاره نمایید؟,آزاده: البته خاطرات زیاد است ولی یک خاطره ای که می خواهم به آن اشاره کنم مربوط به چند سال پیش است که بدون ربط با دوران اسارتم نیز نیست. بنده وقتی که در اردوگاه رومادیه اسیر بودم یک دوستی داشتم بنام کاظم.م. که اهل ملایر بود و دو برابر سن من عمر داشت که چند سال قبل از من به اسارت در آمده بود و همیشه غم و غصه دوری از خانواده اش آزارش می داد و از این جهت خیلی بی تابی می کرد بطوریکه روزی نزد من آمد و گفت؛ سید حیدر دیگر صبرم لبریز شده و می خواهم از اینجا فرار کنم یا موفق می شوم و فرار می کنم یا اینکه در این راه می میرم و جانم را از دست می دهم، به هر حال دیگر تصمیم خودم را گرفته ام. من تا این حرف را از ایشان شنیدم با توجه به آشنایی که از روحیات او داشتم فهمیدم که راست می گوید به همین دلیل نشستم و خیلی نصیحتش کردم و عواقب کار را به او یاد آوری نمودم تا اینکه موفق شدم او را از تصمیمی که گرفته منصرف نمایم. مدتی نگذشت که خبر صلح را به ما دادند و پس از آن قضیه تبادل اسرا پیش آمد و ما آزاد شدیم که چند سال پیش ایشان به همراه خانواده اش به بانه و خانه ما آمدند و از من بخاطر اینکه آنوقت ایشان را از تصمیمی که برای فرار گرفته بود منصرف نموده بودم تشکر نمودند و گفت: اگر حرف های آن روز شما نبود معلوم نبود چه بلایی به سرم می آمد و شاید اصلا زنده نبودم و این روزها را نمیدیدم.
, آزاده:,,
خبرنگار: چه توصیه و انتظاری از مردم در قبال زحماتتان دارید؟
, خبرنگار: چه توصیه و انتظاری از مردم در قبال زحماتتان دارید؟,آزاده: ببینید ما برای اینکه این انقلاب امروز به این نقطه از افتخار و عزت رسیده خون های زیادی داده ایم و چه بسا پدر و مادرانی که فرزندان و جگر گوشه هایشان را تقدیم این انقلاب نموده اند و یا همسران و فرزندان بسیاری که از دیدار شوهران و پدرانشان محروم بوده اند و حسرت دیدار آنها را یک عمر است که تحمل می کنند و ما باید قدردان این همه ایثار و فداکاری آنها باشیم و در راه اعتلای ایران از هیچ تلاشی فرو گذاری نکنیم تا فردای قیامت شرمنده آنها نباشیم.
, آزاده:,,
انتهای پیام/پ
]
ارسال دیدگاه