شکوفایی سیستان با احیا هنرهای دستی/ صنایع دستی سیستان میراثی جاویدان

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از عصر هامون، صنایع دستی سیستان شامل جواهرسازی، خامه دوزی، گلدوزی، حصیر بافی، قالیچه، سفال، شالبافی و لباس محلی می باشد که ساخت هر کدام در کنار جلوه زیبایش وقت و صبر زیادی می طلبد.

صنایع دستی سیستان قدمتی به اندازه ی تاریخ سیستان دارد

توجه به صنایع دستی و رونق آن در سیستان با توجه به خشکسالی های اخیر و وجود نرخ بیکاری بالا در آن می تواند در کنار رفع بخشی از مشکلات اقتصادی مردم، احیا مجدد این هنرهای زیبا را در برداشته و رشد و شکوفایی را ارزانی مردمانش کند که نیازمند توجه بیشتر مسولان به این بخش می باشد.

زهرا یکی از کسانی است که دستی در هنر دارد و سال هاست به کار قالی بافی و حصیر بافی در شهر زابل اشتغال دارد گفت: بافت قالی را از طریق شرکت در کارگاه های قالیبافی و بافت حصیر را نیزز از مادرم آموخته ام و از طریق آن امرار معاش میکنم.

وی افزود: بافندگی حصیر و قالی دو صنایع دستی اصیل در سیستان به شمار می رود که در کنار در آمدزایی، صبر و بردباری را به من آموخته و آرامش خاطر را برایم به همراه داشته است.
رییس اداره میراث فرهنگی و گردشگری زابل گفت: صنایع دستی سیستان دارای قدمتی باشکوه به اندازه ی تاریخ سیستان است به گونه ای که به جرات می توان گفت در پاره ای از انواع آن در جهان از قبیل جواهر سازی یا خامه دوزی یکی از نخستین سازندگان به شمار می رود.

تولید پارچه خانه خدا در زمان عمرو لیث صفاری در سیستان

علیرضا خسروی گفت: جواهرسازی یکی از صنایع دستی مردم سیستان در گذشته به شمار می رود که در  50 نوع مختلف از قبیل گوشواره، النگو، سربند، گردنبند و سنجاق سینه ساخته می شود. وجود کوره های ذوب کهن نشان از قدمت این هنر در بین سیستانیان دارد به گونه ای که طبق مدارک در فهرست هدایایی که در سده های نخستین اسلام به مراکز حکومتی فرستاده می شد جواهرات سیستان نقش بارزی داشته است.

وی با بیان اینکه هرچند در حال حاضر معرق در سیستان جایگاهی ندارد اما کشف شانه معرق کاری در کاوش های شهر سوخته نشان از قدمت آن دارد ادامه داد: در هنر شال بافی که دارای پیشینه زیادی است از نقوش هندسی جالب و شگفت انگیزی استفاده می شود. تولید زیرانداز، خورجین، پشتی و سفره های آردی بخشی از انواع تولیدات شال بافی با تزیین از طریق منگوله، صدف و سنگ های تزیینی به شمار می رود.

وی افزود: حصیر بافی که با استفاده از ساقه های نی انجام می شود ریشه در تاریخ سیستان دارد و در حال حاضر زنان این دیار با ساخت پرده، سایه بان به این کار اشتغال دارند؛ قالی بافی در سیستان از گذشته تا حال دارای ارزش بالایی است.

وی با بیان مهمترین صنایع دستی مردمان سیستان که از ارزش زیادی برخوردار است قالی سیستان می باشد.افزود: در بافت قالی سیستان از نقوش ساده حیوانی و گیاهی استفاده می شود. انواع زیرانداز، پشتی، پادری و خورجین از دیگر بافت های سیستان به شمار می رود که در این راستا رنگ های سورمه ای، فیروزه ای، زرد و سرخ و نقوش خشتی، دوخشتی، خشته خشته، گلدانی و درختی انواع رنگ ها و نقوش به کار رفته در قالی سیستان می باشند که در زمان عمرو لیث صفاری پارچه خانه خدا در سیستان تولید می شده است.

رییس اداره میراث فرهنگی و گردشگری زابل عنوان کرد: پارچه زابل آنقدر از مرغوبیت برخوردار بوده که در زمان عمرولیث صفاری پارچه خانه خدا در سیستان تولید می شد.
در کاوش های به عمل آمده از شهر سوخته نمونه هایی از پارچه و ابزار پارچه بافی و رسیدگی به صورت چوبی، گلی، سفالی و فلزی وجود دارد که نشان دهنده قدمت پارچه بافی در سیستان به سال های قبل از میلاد می دهد.
وی در این راستا ادامه داد: پتو، شال گردن، باربند، لنگ و حتی خود پارچه از محصولات تولیدی پارچه بافی به شمار می رود. همچنین مردم سیستان از لحاظ تولید مواد اولیه پارچه بافی خودکفا بوده اند به گونه ای که کاشت و برداشت پنبه و حتی تهیه پشم و موی دام و ریسندگی نخ بخشی از فعالیت های آنان بوده است.

خامه دوزی و سیاوه دوزی دو هنر ارزشمند در سیستان می باشند

خسروی با عنوان از خامه دوزی در تزیین سفره، لباس، دستمال و جانماز با استفاده از نخ ابریشم به صورت خام و بدون رنگ استفاده می شود افزود: هنر دیگر زنان سیستان سیاه دوزی است که بر روی لباسها با نخ سیاه ابریشمی به عنوان تزیین سرآستین و پیش سینه  و با دوخت دندان موشی به هم چسبیده انجام می گیرد و زیبایی خاصی به لباس می بخشد و از طرفداران زیادی برخوردار می باشد.

انتهای پیام/گ