به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا، به نقل از سبلانه،بیست و هفتم آذرماه، یادآور شهادت، آیتاللَّه دکتر محمدمفتح است که از پیشروان اندیشه وحدت حوزه و دانشگاه بود.به پاس خدمات چشمگیر شهید مفتح در راه ایجاد وحدت حوزه و دانشگاه و لزوم ارتباط، همکاری و همفکری این دو قشر اندیشمند و فرهیخته، این روزبا نام روز وحدت حوزه و دانشگاه نامگذاری شده است.وحدت حوزه و دانشگاه یکى از آرمان ها و شعارهایى بود که امام راحل(ره) پس ازشهادت مفتح آن را مطرح نموده تا مگر دست اندرکاران نظام طرحى بریزند و این آرمان را به جامه عمل بپوشانند.شکی نیست که حوزه علمیه به سبب قدمت و همچنین محبوبیت از منظر اعتقادی در جامعه و دانشگاه به جهت وجود بسترهای کاربردی برای علوم و فنون مختلف، اگر بتوانند با نگرش خلاقانه دینی، امواج فکری و فرهنگی دامنه دار تولید کنند، حتما بسیاری از شگردهای جنگ نرم دشمنان خنثی خواهد شد. ازسویی دیگرتردیدی نیست که حوزه و دانشگاه به تنهایی نمی توانند کاری کنند؛ حوزه نمی تواند زیرا تحولات اجتماعی نیاز به دانش های جدید دارد و دانشگاه نیز قادر نیست زیرا جامعه ایرانی متدین و دین دار است و حوزه متکفل آن است؛ بنابراین این دو قشر باید دست به دست هم دهند و در اصول کلی که تدین جامعه بر مبنای خردورزی است، یکی شوند و کمک کنند تا جامعه به سوی صلاح برود. روند وحدت حوزه و دانشگاه در دهه اول و دوم انقلاب همراه بود با هدف گذاری برای ارتباط حوزه و دانشگاه، ایجاد تفاهم بیشتر، درک متقابل در جهت رفع سوء تفاهمها، آشنایی با روشهای هم دیگر، آشنایی با علوم و محیط آموزشی یکدیگر و نزدیک شدن صفوف همدیگر در مبارزه با استبداد و استکبار جهانی و این تلاشها در برقراری حاکمیت دینی به ثمر نشست و در دهه دوم با سرمایه گذاری کلان موفقیت‌های نسبی هم داشتیم و گفتمان وحدت حوزه و دانشگاه به عنوان یک گفتمان برتر و نامحسوس در تار و پود نظام و جامعه در این دو دهه ایفای نقش کرد.بنابراین در این دو دهه نقش‌های اساسی و بنیادینی چون استقرار نظام حکومت، نوشتن قانون اساسی و تشکیل قوای نظام جمهوری اسلامی را داشته است.
در مجموع با توجه به ضرورت‌ها و دیدگاه‌ها و ارزیابی‌هایی که درباره وحدت حوزه و دانشگاه صورت گرفته و با عنایت به موفقیت‌های نسبی و کاستی‌ها و موانع موجود حوزه و دانشگاه با تعامل و همگرایی‌هایی که تاکنون داشته، توانسته است گام های بلندی در این خصوص بردارد و امروزه باید به این توافق برسد که چگونه باید افق‌های کلان و عمده جامعه را برای آینده تصویر کرد و آن گاه با تصویر چنین افق‌هایی می‌توان به اهداف و ضرورت‌های که موردانتظار را به مرحله تحقق رسانده و نگرانی‌های دلسوزان انقلاب را به امید مبدل سازد. این یک واقعیت است که وحدت حوزه و دانشگاه، تجسّم «عینیّت دیانت و سیاست» است.
مقام معظم رهبری دراهمیت این موضوع می فرمایند : مسأله‌ى وحدت حوزه و دانشگاه به اعتقاد من یکى از اساسى‌ترین و پیچیده‌ترین و عمیق‌ترین مسائل انقلاب است.
درحال حاضرهیچ کس انتظار یک دانشگاه خلق الساعه‌ى صد در صد اسلامى را ندارد، اما همه انتظار دارند که جهت حرکت، به سوى ایجاد یک دانشگاه صد در صد اسلامى باشد. این منظور حاصل نخواهد آمد مگر با وحدت عمیق و عملى حوزه و دانشگاه و روحانى و دانشجو و این یک ضرورت و نیاز انقلابى است. در نظام اسلامى، علم و دین پابهپا باید حرکت کند ووحدت حوزه و دانشگاه، یعنى همین. وحدت حوزه و دانشگاه، معنایش این نیست که حتما بایستى تخصصهاى حوزهیى در دانشگاه و تخصصهاى دانشگاهى در حوزه دنبال بشود. امتیازات حوزه و دانشگاه باید تبادل شود: اخلاص، صفا، ایثار، معنویت، زهد، احترام به سنت‌هاى اصیل و ارزشمند، از یک سو و توجه به واقعیات، دید باز و گسترده، وسعت بینش، نوگرایى مفید، نگرش سازنده و پویا و استفاده از روشهاى جدید و کارساز از سوى دیگر، مى‌تواند و باید که مکمل هم شوند.راه در حوزه شدن دانشگاه نیست .راه در دانشگاه شدن حوزه نیست .راه این نیست که به سوی ادغام حوزه و دانشگاه قدم برداریم . حوزه حوزه است و باید حوزه بماند همان طور که دانشگاه .دوطرفه بودن و هم ارز بودن بهترین دلیل برای وحدت افکار و رشد و ترقی علم و دین در کنار هم می باشد.وحدت حوزه و دانشگاه یعنی وحدت بدون قدرت طلبی و حسادت ، رقابت و انحصار طلبی و بدون احساس عدم توانایی. امروز نوبت نسل سوم حوزه و دانشگاه است که با هوشمندی و درایت از نقاط مثبت و منفی فعالیتهائی که تاکنون صورت گرفته بهره گیرد و نقش بسیار مهم و خطیر خود را در نهادینه کردن ارزشهای انقلابی و تکمیل پروژه وحدت ایفا نموده و در به انجام رساندن تکلیف بزرگی که از طرف خدا و مردم بر دوش حوزه و دانشگاه است، تمامی همت و تلاش خود را معطوف دارد.
نویسنده : عارف اسماعیل زاده گیوی « مدرس دانشگاه»
,
,
,
,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه