بگذاریم زنانگی هایمان حفظ شود

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از زنان خبر؛ سال‌هاست زن بودن را فراموش کرده‌ام! دیگر دغدغه های دخترانه ندارم! در عوض راننده خوبی شده‌ام! حسابدار خبره، مامور خرید زرنگ، مدیر توانمند، باربر قوی، استراتژیست باهوشی شده‌ام! اما دیگر خودم نیستم!  مدت زیادی است که در خودم گم شده‌ام! چه کسی مرا به عرصه‌های مردانه کشاند، در حالی که شانه‌هایم، بازوانم و زانوهایم هنوز زنانه‌اند؟

من برای مرد شدن ساخته نشده‌ام، اما افسوس که ناآگاهانه مدت‌هاست به مرد بودنم افتخار می‌کنم!

بعد مردانگی درون، در زن امروزی چشمگیرتر و از ابعاد دیگر انرژی روانی دور شده است و با مدرنیته شدن جوامع صنعتی، زن امروزی در جهت بعد مردانگی درون پیشرفت چشمگیری حاصل کرده و احتمالا از ابعاد دیگر انرژی روانی دور مانده است.

گوناگونی نقش زنان در زندگی به عنوان همسری وفادار، مادری مهربان و کارمندی وظیفه شناس یا مدیری موفق امروزه جایگاه ویژه ای پیدا کرده و مورد توجه قرار گرفته است.

از طرفی چگونگی دور شدن زنان جوامع صنعتی و مدرن از سرشت و فطرت طبیعی خود مسئله ای است که نمی توان به راحتی از آن چشم پوشی نمود. از آنجایی که هر زن دارای مردانگی درون و هر مرد دارای زنانگی درون می باشد پس لازم است افراد بتواند در این زمینه به تعادل برسند.

تفاوت‌های جنسیتی چیزی است که نمی‌توان منکر آن شد، استیون پینکر (روان‌شناس تجربی) می‌گوید: هر پدر و مادری که دختر و پسر داشته‌اند، می‌دانند دنیای زنانه و مردانه از همان ابتدا متفاوت است.

این‌که وجود زن را به مادر بودن گره بزنیم، نادیده گرفتن توانمندی‌های دیگر اوست، اما نمی‌توانیم منکر این نقش مهم در زندگی بانوان شویم. نقشی که نه فقط بر ایجاد حس رضایت در خود آنها، که برای زندگی نسل بعد و جامعه بشری هم مهم است و نقش حامی و سرپرست را برای فرزندان و حتی اطرافیان ایفا می کند و در پروش افراد موثر است.

با توجه به چهار بعد انرژی درونی زنان می توان گفت که در صورت به تعادل رساندن این چهار بخش است که یک زن توانایی و قابلیت همسری با حفظ نقش معشوقه بودن و مادری مهربان و کارمند یا مدیری موفق خواهد بود.

اگر بخواهیم زنان یک جامعه از نقش‌های زنانه‌شان راضی باشند، باید کاری کنیم تا آنها حتی اگر شغلی هم ندارند، افق روشنی را برای خود تصور کنند.

 زنی که چند سال از فعالیت‌های اجتماعی فاصله می‌گیرد و به خاطر فرزندان در خانه می‌نشیند، اگر احساس کند زحمات این دورانش دیده می‌شود و در دارایی‌ها و به دست آوردن‌های همسرش سهیم است، می‌تواند با رضایت بیشتری زندگی کند تا زنی که حس می‌کند تمام فداکاری‌هایش یک وظیفه تلقی شده است.

اگر نقش‌های زنانه به معنی حذف کامل از اجتماع و رشد علمی و اقتصادی نباشد، زنان به‌خاطر به دست آوردن موقعیت بهتر، زن بودن خود را ندیده نمی‌گیرند بلکه به آن افتخار می‌کنند و در نهایت گرفتار نارضایتی درونی برای فاصله گرفتن از فطرت‌شان نمی‌شوند.