آیا امسال گرمی محصول بر زمین نخواهد ماند؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از  دقیانوس  محمد علی امیری در یادداشتی نوشت: صدای گوش خراش تراکتور را که می شنوی و یا وقتی که بوی بد کودهای دامی زمین های زراعی را پر می کند متوجه می شوی که کشاورزان زحمتکش برای حرکت در مسیر اقتصاد مقاومتی، اسب همت را زین کرده و فارغ از تئوری های دهن پرکن دانشگاهی و آکادمیک با اراده ای مثال زدنی به امید روزهای سبز برداشت وارد گود رقابت شده اند و بر آنند تا نام کشاورزی را با جهاد عجین و معنا کرده و به همگان بگویند که چگونه می شود لیتر لیتر عرق ریخت و گرم گرم محصول تولید کرد. آنهم برای بازاری که چندان بسامان نیست.

کشاورزی در اندیشه های بزرگان نظام اسلامی ما آنچنان بالا بوده است که حضرت امام (رحمه الله علیه) بعد از قطعنامه و در پیامی که برای باسازی کشور دادند در بند سوم آن به اهمیت کشاورزی پرداخته و آوردند: توجه به بازسازی مراکز صنعتی نباید کوچکترین خللی بر ضرورت رسیدن به امر خود کفایی کشاورزی وارد آورد، بلکه اولویت و تقدم این امر باید محفوظ بماند و مطمئنا خود کفایی در کشاورزی مقدمه ای است برای استقلال و خود کفایی در زمینه های دیگر

اما با همه این اوصاف نبود سیاستهای ثابت و ماندگار و وجود رفتارهای سیاسی در بدنه تصمیم ساز وزارتخانه تا سازمانهای تابعه در سالهای متعدد و در دولتهای مختلف، باعث ایجاد هرج و مرج در بازار کشاورزی گردیده است. روند روبه رشد تولیدات کشاورزی که بسیاری از آن مدیون تلاش و حضور خود مردم در عرصه فعالیت بوده و البته با حمایتهایی نهادهای دولتی هم همراه بوده است نشان دهنده گوشه ای از ظرفیت های بالای منطقه است.

اما آنچه که همیشه در ذهن کشاورزان نقش می بندد این است که آیا، در ساال زراعی جدید ما با یک الگوی کشت مناسب و البته با قابلیت اجرایی بالا مواجه هستیم یا خیر؟ و ضمانت اجرای آن چیست؟

و آیا بعد از همه این مسائل و کشت های صورت گرفته بازار مناسبی برای همان مقدار محصول وجود دارد و یا مثل سال پیش، عرضه فراوان و قیمت نامناسب را بهمراه جولان دلالان باز هم خواهیم داشت؟

و در این میدان تنظیم بازار قرار است چه نقشی را ایفا نموده و از ظرفیت گمرک منطقه جهت صادرات محصولات چه استفاده ای شود و یا اگر هم به هر دلیلی با کشت بیش از نیاز بازار مواجه شدیم برای صنایع بسته بندی و مباحث فرآوری اقدامی صورت گرفته و یا مثل همیشه در موقع خرابی بازار کلیاتی در این مورد گفته می شود؟ و همه از نبود این صنایع گله می کنند!! و معلوم نمی شود که این وسط نقش اجرا کننده و حمایت کننده چه می شود؟

و آیا باز هم در همان وانفسای قیمت ها، پایانه های حمل و نقل یکمرتبه از راه رسیده و نرسیده، قیمت ها را چنان بالا می برند که از قیمت فروش هر کیلو محصول هم بالاتر می رود و آنموقع است که تولیدکننده را در دوراهی فرستادن و یا باقی گذاشتن در زمین و پوسیده شدن می گذارد؟ نظارت بر این پایانه را باید از چه نهادی مطالبه کرد و آیا در چنین مواردی نمی شود، حتی از و جود ماشین های سنگین نهادهای نظامی برای تعدیل قیمت استفاده کرد یا نه؟

و باز هم مثل همیشه بسیاری از افراد مسئول برای فرار از پاسخگویی نبود تشکل های خصوصی را فریاد می زنند و هرچند در مواردی پربیراهه هم نمی گویند اما در اقتصاد کنونی ما، که نقش تشکل های خصوصی در همه قسمت ها ضعیف و غیرموثر است آیا لازم نیست تا از طرف دولت نگاه ویژه و با حمایت گری بالایی در راه اندازی این تشکل ها صورت گیرد تا این مجموعه ها سرپا بایستند و بعد به حال خود رها شوند با به سرانجام واقعی خود برسند؟

و در واقع همین این اوصاف و سوالات برای این است تا پاسخی در خور شأن شنیده شود، تا همگان بدانند آیا می توانند به این سوال ذهن خود پاسخ دهند که آیا در سال زراعی جاری، گرمی از محصولات بر زمین می ماند؟

 در ادامه توجه شما را به تصاویری از مراکز دپو سیب زمینی و پیاز خرید تضمینی در شهرهای جیرفت,بلوک ،عنبرآباد و منوجان در سال زراعی گذشته جلب می کنیم و امیدواریم امسال شاهد این تصاویر نباشیم:

انتهای پیام/