مربیگری مهد، ازجمله مشاغل پنهان در نگاه مسئولان!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از تنکابن 24، مریم، مربی مهد، فارغ‌التحصیل مترجمی زبان انگلیسی از دانشگاه آزاد، حدود 6 سال است که در مهدکودک مشغول فعالیت است.

وی اظهار کرد: از روی علاقه و یا ذهنیت قبلی نسبت به کار در مهدکودک، این شغل را انتخاب نکردم. بلکه وقتی دیدم باگذشت پنج سال از اخذ مدرک کارشناسی و با توجه به دوندگی‌های بسیار و شرکت در آزمون‌های استخدامی متعدد، هیچ امیدی از یافتن شغل موردعلاقه و یا متناسب با رشته تحصیلی‌ام وجود ندارد، به‌ناچار دست به نخستین آگهی جذب نیرو پاسخ مثبت داد.

این مربی مهد در ادامه افزود: اتفاقاً نخستین آگهی جذب نیرو که نظرم را به خود جلب کرد متعلق به همین مهدکودک بود. خلاصه پس از طی کردن مراحل اولیه در این مرکز مشغول به کار شدم و در حال حاضر نزدیک به 6 سال سابقه کار دارد.

وی در پاسخ به این سوال که میزان رضایت شما از کار در مهدکودک چقدر است، اظهار کرد: باگذشت 6 سال از فعالیت در این مهدکودک، همواره نگران بیکار شدنم هستم، چراکه در شغل ما هیچ ضمانتی جهت تداوم فعالیت مهدکودک وجود ندارد.

مریم گفت: هر روز احتمال آن می‌رود که مسئول مهد به بهانه اینکه دخل‌وخرج این مرکز با یکدیگر همخوانی ندارد، عذرمان را بخواهد و همگی ما از فردا خانه‌نشین شویم.

وی ادامه داد: درحالی‌که شغل مربی مهد از پرمسئولیت‌ترین و پراسترس‌ترین مشاغل موجود در جامعه است، اما نبود امنیت شغلی در این حرفه مهمترین و اصلی‌ترین دغدغه و نگرانی من و بیش از نود درصد از همکارانم است. نگرانی که با توجه به درخواست‌های مکرر همکارانمان در سراسر کشور و در طی سال‌های متعدد تاکنون راه به‌جایی نبرده و حتی هیچ مسئولی تا به امروز در سخنرانی‌ها و جلسات هر روزه خود حرف یا سخنی از این قشر زحمت‌کش جامعه به میان نیاورده و گویی حرفه مربیگری مهد در زمره یکی از هزاران شغل رایج در کشور محسوب نمی‌شود.

به او میگویم که نگران نباشد و احساس تنهایی نکند؛ زیرا خبرنگاران نیز سال‌ها طعم تلخ سرگردانی این یک بام و چندین هوایی را در کام خود احساس می‌کنند و نگران فردای نامعلوم خود هستند.

وی با تأکید بر اینکه به‌جرئت می‌توانم بگویم بیش از نودوپنج درصد از همکارانم در شهرستان تنکابن و یا در اکثر مناطق کشور به‌عنوان مربیان مهدکودک با حقوق ماهیانه‌ای کمتر از 500 هزار تومان مشغول به کار هستند، افزود: حال تصور کنید برخی از همکارانم که بنا بر دلایلی مسئولیت اداره یک خانواده سه و حتی چهارنفری را باوجود اجاره مسکن و هزینه تحصیل فرزندان را نیز بر عهده دارند، چگونه می‌توانند با این میزان حقوق از عهده این مخارج برآیند؟

از او می‌پرسم، با توجه به چنین شرایطی چرا حاضر به ادامه کار در مهدکودک هستید؟
پاسخ می‌دهد: بنده به شرایط خودم که در مقایسه با دیگر همکاران از شرایط نسبتاً بهتری برخوردار هستم اشاره می‌کنم. بنده به‌عنوان یک زن در جامعه، با دارا بودن مدرک کارشناسی زبان انگلیسی و تجربه پنج سال بیکاری پس از اخذ مدرک و با دارا بودن 6 سال سابقه مربیگری مهد، در صورت عدم رضایت نسبت به حقوق ماهیانه خود، چطور می‌توانم عدم آمادگی خود را نسبت به ادامه همکاری در این موسسه اعلام کنم؟ آیا پس از خروج از این موسسه شرایط بهتری در انتظارم خواهد بود؟ آیا آینده بهتری خواهم داشت؟ چگونه می‌توان بار دیگر به آینده بهتر در شغل دیگری امیدوار بود؟

خانم عبدالهیان از دیگر مربیان مهد در شهرستان تنکابن طی گفت‌وگویی اظهار کرد: اگرچه در نظر مسئولان بهزیستی دارا بودن رشته تحصیلی مرتبط با تربیت کودک از امتیازات مربیان محسوب می‌شود، اما سپری کردن دوره‌های آموزش مربیان که هرساله از سوی سازمان بهزیستی برگزار می‌شود، به‌عنوان یک ضرورت اجتناب‌ناپذیر ملاک اصلی در سنجش توانایی مربیان مهدکودک به شمار می‌رود.

وی درباره اهمیت سابقه کاری مربیان می‌گوید: گرچه دارا بودن سابقه کار و برخورداری از مدرک تحصیلی مرتبط با کودکان، یک امتیاز برای مربی محسوب می‌شود ولی در نظر مسئولان بهزیستی این تخصص‌ها و یا چنین مزیت‌هایی اهمیت ندارد، بلکه تنها معیار معتبر برای بهزیستی پرداخت هزینه کلاس‌های آموزش مربیان است که هیچ تأثیری در ارتقا سطح دانش مربیان نیز ندارد.

این مربی مهد ضمن ابراز نارضایتی از عدم‌حمایت مسئولان از مربیان مهدکودک بیان کرد: متأسفانه هیچ نهاد و یا سازمانی از مربیان مهد حمایت نمی‌کند تا جایی که به دلیل عدم استطاعت مالی که اغلب مدیران مهد از آن دم می‌زنند درصد بیشتری از حق بیمه مربیان توسط خودشان پرداخت می‌شود.

وی تصریح کرد: اظهار ناتوانی مالی و عدم استطاعت مالی که اکثر قریب به‌اتفاق مسئولان مهدکودک‌ها از آن دم می‌زنند موجب شده تا اغلب مربیان به‌جای پرداخت هفت درصد سهم بیمه شونده تا سقف 50 درصد از سهم بیمه خود را از محل حقوق ناچیز ماهیانه پرداخت کنند، چراکه تنها دل‌خوشی بنده و دیگر همکارانم به‌عنوان مربیان مهد همین بیمه‌های سالیانه‌ای است که برخلاف دیگر مؤسسات توسط خودمان پرداخت می‌شود.

انتهای پیام/ج