آمریکا در ایران به دنبال چیست؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از صبح توس، همزمان با ملی شدن صنعت نفت در ایران، این ایالات متحده امریکا بود که پس از عبور از سیاست انزوا گرایی که به منظور ایجاد فرصتی برای تقویت داخل، مورد توجه قرار گرفته بود به میدان تعاملات بین الملل وارد شد و سعی کرد که در ردیف کشورهای صاحب اثر در حوزه روابط بین الملل در بیاید تا بتواند به رشد اقتصادی خود شتاب بیشتری به دهد.

ایران نیز به عنوان یک کشور دارای منابع طبیعی فراوان و همچنین موقعیت استراتژیک، در چشم سیاست گذاران ایالت متحده مورد توجه قرار گرفت و از انجایی که دولت مصدق گمان می کرد که امریکا قدرت سوم است و مشی جداگانه ای ازانگلیس و شوروی دارد، در ماجرای ملی شدن نفت به عنوان یک بازیگر از سوی ایران به رسمیت شناخته شد و همین مقدمه ای بر دخالت های بعدی ایلات متحده امریکا در ایران گردید.

نفوذ ایالات متحده امریکا در ایران که پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ شروع شد رفته رفته باعث شد تا حکومت پهلوی با روابط گسترده نظامی و اقتصادی خود در نهایت به صورت یک پایگاه جدی تامین منافع ایالات متحده امریکا در بیاید، و در نهایت ایران به عنوان ژاندارم منطقه از سوی آمریکا مطرح شود.

انقلاب اسلامی که در بطن خود استکبار ستیزی و مقابله با استعمار را در برداشت بطور طبیعی مورد پسند دولت ایالات متحده امریکا قرار نگرفت و از انجایی که امریکا منافع و نفوذ خود در ایران را به خطر می دید، دست به دشمنی با انقلاب اسلامی زد و راهای گوناگون از کودتاء نظامی و تحمیل جنگ تا نفوذ بر نخبگان و استفاده از انها برای براندازی را مورد امتحان قرار داد، تا بلکه حکومتی که منافع انها را نادیده گرفته بلکه در صدد مقابله با آن بر می آید را از بین برده یا تضعیف کند.

بسته شدن سفارت آمریکا در ایران که به محلی برای جاسوس و اقدامات ضد انقلابی تبدیل شده بود باعث شد تا مشکل جدی بر سر راه سازمان های امنیتی امریکا به منظور پیگیری سیاست نفوذ در ایران ایجاد شود، اگر چه انها از طریق سیستم های ارتباطی با عوامل جاسوس خود یا پهن کردن تورهای اطلاعاتی در سفرهای خارجی نخبگان اقداماتی را به منظور نفوذ در ایران انجام دادند.

گسترده شدن رسانه ها و پیدایش اینترنت و شبکه های اجتماعی و ماهواره ها زمینه جدی را برای نفوذ فرهنگی امریکا در کشورمان ایجاد کرد، هدف آمریکا در راستای نفوذ فرهنگی تغییر سبک زندگی ایرانی و به طبع فراهم کردن زمینه همدلی و حداقل بی تفاوتی با استکبار ستیزی به عنوان یکی از مولفه های هویتی انقلاب اسلامی بود.

دیپلماسی همیشه یک سری اهداف مشخصی داشته است که در مذاکرات به صورت صریح از سوی دو طرف اعلام می شود، و از سوی دیگر اهداف نا پیدایی دارد که به صورت غیر رسمی دنبال می شود، مذاکرات ایران با قدرت های بزرگ جهانی هم از این قاعده جدا نیست، در واقع امریکا و رای هدف اعلامی ” جلوگیری از دست یابی جمهوری اسلامی ایران به بمب اتم” اهداف دیگری نیز دارد که یکی از این اهداف که از سوی رهبر انقلاب نیز اعلام شد فراهم آوردن شرایط” نفوذ” در ایران می باشد.

اما سئوالی که مطرح می شود این است که آمریکا از نفوذ در ایران چه هدفی را دنبال می کند؟

شاید مهمترین عرصه دیپلماسی در دوران امروز دیپلماسی عمومی می باشد که در کانون توجه آن ” ملت ها” قرار دارند، آمریکا به عنوان دشمنی که برای براندازی جمهوری اسلامی هرگونه فعالیتی از جنگ تحمیلی ۸ساله تا تقویت گروهای تروریستی را انجام داده و به نتایج مورد نظر خود نرسیده است به خوبی می داند که بزرگترین سرمایه انقلاب اسلامی پشتوانه مردمی آن می باشد و از همین رو می باشد که در صدد ضربه به این موتور محرکه نظام اسلامی می باشد و به این منظور به دنبال ” نفوذ “در ایران می باشد.

مذاکرات ایران با قدرت های بزرگ جهانی که در دوران دولت حسن روحانی تبدیل به مذاکره مستقیم با آمریکا شده بود، این فرصت را به امریکایی ها داده است که در نقش یک عنصر صلح طلب و خیرخواه مردم ایران وارد شوند و به گونه ای به القای این مطلب بپردازند که ما خیرخواه ملت ایران هستیم و این دولت های پیشین بودند که با لج بازی خود باعث شدند که شما دچار مصائب تحریم شوید.

از همین رو شاهد هستیم که در جریان جشن های خیابانی ها به مناسب اعلام توافق ایران به ۵+۱ که با جمعیت کمی در نقاط مرفه نشین تهران و مراکز بعضی استان ها شکل گرفت، بعضی با پرچم ها و نمادهای حمایتی نسبت به آمریکا به خیابان ها ریختند.

با این توضیحات خطر نفوذ سیاسی فرهنگی ایالات متحده با هدف همراه سازی نخبگان با خود و همچین جداسازی انها از حکومت امری است که از قبل توافق هسته ای امکان آن می رود، موضوعی که مورد توجه رهبر انقلاب نیز قرار گرفته است.

انتهای پیام/ج