چه زمانی رهبر معظم انقلاب مستقیماً مقابل استکبار می ایستند؟/ چرا رهبر در همه امورات کشور ورود مستقیم نمی کنند؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از ورامین ما: رهبر معظم انقلاب در نهمین مراسم دانش‌آموختگی دانشجویان دانشگاه‌های افسری ارتش جمهوری اسلامی ایران فرمودند:  “اگر کشور ما و ملّت ما بخواهد در مقابل عناصر اذیّت‌کننده و موذی عکس‌العمل نشان بدهد، اوضاع آنها خوب نخواهد بود؛ ما تا حالا خویشتن‌داری کردیم.

در قضایای متعدّدی خویشتن‌داری کردیم؛ دست ایران اسلامی از خیلی‌ها بازتر است، توانایی‌های ما، امکانات ما از خیلی‌ها بیشتر است؛ میدانند که اگر بخواهند هماوردی کنند با نظام جمهوری اسلامی، در هیچ صحنه‌ای حریف نمیشوند. ما رعایت ادب اسلامی، رعایت حرمت برادری در امّت اسلامی را نگه داشتیم؛ ما میتوانیم عکس‌العمل نشان بدهیم. اگر بنا شد عکس‌العمل نشان بدهیم، عکس‌العمل‌های ما خشن هم خواهد بود، سخت هم خواهد بود.”

پس از تهدید عربستان توسط مقام معظم رهبری عربستان سعودی عقب نشینی کرده، چنان‌که مقامات عربستانی از طریق وزیر بهداشت و درمان پیام تسلیت خود را به مقام معظم رهبری، رئیس جمهور و دولت، و همچنین مردم ایران ابلاغ کرده و آمادگی خود را جهت همکاری با ایران اعلام نمود.

در این دیدار ایشان به عنوان فرمانده کل قوا وارد عمل شده با صراحت و صلابت مواضع جمهوری اسلامی را در برابر رفتار موذیانه عربستان سعودی بیان نمودند و به نوعی خطوط را برای نیروهایی که به تازگی قدم در ارتش گذاشته‌اند ترسیم نمودند، همچنین ایشان در دیدار اخیر با فرماندهان ارتش فرمودند: اقتداری ایجاد کنید که دشمن جرأت خیال تعرض هم نداشته باشد.

هدف نویسنده از ذکر این موارد جلب توجه مخاطب به موضوع نحوه برخورد مقام معظم رهبری در مقابل مسئولین نظام با توجه به جایگاه آنان می‌باشد و درواقع بررسی این مسئله که چرا ایشان هنگامی که نیروهای مسلح را مورد خطاب قرار می دهند به صراحت و در جایگاه یک فرمانده دستورالعمل‌ها را ابلاغ نموده اما با سایرین از جمله نمایندگان یا دولتمردان به گونه ای دیگر سخن می رانند.

درواقع رهبر معظم انقلاب زمانی که با نیروهای نظامی سخن می گویند خود در جایگاه فرماندهی کل قوای نظامی قرار گرفته و می توان گفت که مسئولیت اجرایی دارند، به همین منظور بسیار مقتدر و محکم در برابر دشمنان نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران ایستادگی می کنند که نتیجه آن را نیز بارها تمام دنیا دیده اند، ولی زمانی که با دیگر اقشار جامعه و مسئولین دیدار دارند فقط توصیه به ایستادگی دارند.

به‌گونه‌ای که سخنان ایشان رنگ و بوی توصیه به خود گرفته و مانند پدری مهربان راه و مسیر صحیح را نشان فرزندان می‌دهند،گاهی آنها را تشویق نموده و در صورت لزوم اشتباهات آنها را متذکر می‌شود، اما در نهایت انتخاب را به خود آنان واگذار نموده و در نحوه عملکرد آنان دخالتی ندارند.

آنچه باید مورد توجه قرار بگیرد این است که دلیل این دو نوع برخورد متفاوت این است که فرماندهان نظامی با دستور مستقیم شخص فرمانده معظم کل قوا تعیین می‌شوند اما نمایندگان و رئیس جمهور با رأی اکثریت مردم در این جایگاه قرار دارند و اگر رهبری بخواهند در کار آنها ورود کنند، دخالت در رأی و نظر مردم تلقی شود، بنابراین ایشان تنها به نشان دادن راه و تأکید بر روی مواضع انقلاب و خطوط قرمز بسنده کرده و کار اجرایی را به خود مسئولین واگذار می نمایند.

به عنوان مثال می‌توان به حاشیه دیدار جانبازان با مقام معظم رهبری اشاره کرد و صحبت یکی از جانبازان در رابطه با توافق هسته ای و هشدار به نمایندگان که ایشان در جواب کار را به آن شخص واگذار نموده و فرمودند: خودتان به نمایندگان بگویید!

همین نوع برخورد ایشان و عدم ورود معظم له در بسیاری از مسائل اجرایی باعث شده این سوال به وجود آید که اگر رفتار و عملکرد فلان مسئول اشتباه است چرا ایشان شخصا وارد عمل نمی‌شوند اما باید دانست که علت این امر درواقع احترام به رأی و انتخاب مردم بوده و این نکته را به ذهن متبادر می‌سازد که نباید در تمام مسائل ریز و درشت کشور توقع ورود رهبری را داشته و منتظر دستور مستقیم ایشان باشیم، بلکه باید با افزایش بصیرت و آگاهی و دقت در خطوط ترسیم شده، حرکت نموده و عملکرد مسئولین را نیز مورد توجه قرار داده و در صورت مشاهده خطا از جانب آنان با انتقاد سازنده و منصفانه و حفظ اتحاد و همدلی موارد را متذکر شویم.

اما این نکته را نیز نباید فراموش کنیم که نقش خواص مؤمن و انقلابی در جهت‌دهی جامعه و اصلاح اشتباهات مسئولین بسیار قابل توجه خواهد بود.

انتهای پیام/ج