نگاهی به عملکرد رئیس مجلس و حامیانش در روند بررسی توافق هسته ای

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از  نسیم زنجان ، رئیس مجلس از ابتدای آغاز به کار تیم هسته ای دولت جدید، بر خلاف رویه همیشگی سال های گذشته، اجازه ورود بدنه مجلس به موضوع هسته ای را نداد. و نهایتاً در مورد تصویب نهایی توافق هسته ای نیز تلاش کرد، تا رأی شورای عالی امنیت ملی را جایگزین رأی مجلس نموده و نمایندگان ملت را از روند تصمیم گیری در این مورد حذف کند. لذا ورود مجلس به موضوع برجام بیش از یک ماه به طول انجامید.
متنی که در پایان مذاکرات هسته ای ایران و ۵+۱ در وین، به زبان انگلیسی منتشر شده و در دسترس عموم رسانه ها و کارشناسان ایران و جهان قرار گرفت، در قریب به ۱۵۰ صفحه ریز به ریز تعهدات هسته ای ایران و غرب در برابر هم را معلوم کرده است، تا اینکه هیچ یک از طرفین، به اصطلاح نتواند دبه کند. اما متأسفانه متن بدست آمده، همان گونه که در گزارش کارشناسانه کمیسیون ویژه برجام نیز مورد تصریح قرار گرفته است، اولاً به صورتی مهندسی شده، که جای ایرادگیری و نقض تعهدات غربی ها را به راحتی باز گذاشته است، ثانیاً باز کننده درهای سری ترین مراکز نظامی و علمی کشور به روی جاسوسان دشمن خواهد بود. ثالثاً ایران را به یک استثناء در جهان بدل ساخته که باید تحت نظارت ویژه قرار گیرد، رابعاً پیشرفت هسته ای کشور را در محاقی ۱۰ ساله فرو برده و از همه مهمتر تحریم های کشور را به تدریج و با کندی تعلیق و آن هم نه لغو خواهد کرد؛ یعنی زیر ساخت تحریم ها حفظ شده و راه بازگشت پذیری آنها ممکن و مسیر باج خواهی مضاعف از ملت و دولت ایران در این زمینه را باز گذاشته است. و بسیاری ایرادات دیگر که علاقه مندان باید آن را به تفصیل مطالعه کنند.
این متن که تعارض جدی آن با فرمایشات مقام معظم رهبری و خطوط قرمز حفظ منافع ملت ایران در همان نگاه اول محرز بود، از سوی معظم له مورد استقبال واقع نشد و ایشان در خطبه های نماز عید فطر، تصمیم گیری درباره آن را به مجاری قانونی واگذار کردند. اما بعد از این فرمایش روشن و صریح، تعدادی از نمایندگان مجلس با محوریت آقای علی لاریجانی به پشتوانه جریانی بیرون از مجلس اصرار داشتند که منظور از بررسی در مجرای قانونی، شورای عالی امنیت ملی است و مجلس در این قبال مسئولیتی ندارد.
رئیس مجلس از ابتدای آغاز به کار تیم هسته ای دولت جدید، بر خلاف رویه همیشگی سال های گذشته، اجازه ورود بدنه مجلس به موضوع هسته ای را نداد. و نهایتاً در مورد تصویب نهایی توافق هسته ای نیز تلاش کرد، تا رأی شورای عالی امنیت ملی را جایگزین رأی مجلس نموده و نمایندگان ملت را از روند تصمیم گیری در این مورد حذف کند. لذا ورود مجلس به موضوع برجام بیش از یک ماه به طول انجامید، آن هم در شرایطی که دولت حاضر به دادن لایحه این موضوع به مجلس نبود. حال آنکه، طبق قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، هر آن چه که در معاهدات بین المللی برای ایران تعهدآور باشد، باید به تصویب مجلس شورای اسلامی برسد.
اما مقام معظم رهبری اگر در خطبه های عید فطر به صورت عام از مسیر قانونی صحبت کردند، در سخنرانی خود در جمع خبرگان به صراحت فرمودند که: «به نظر ما مصلحت نیست که ما مجلس را از این قضیه برکنار بداریم ... بنده هیچ توصیه‌ای ندارم به مجلس شورای اسلامی که با این چه‌جوری عمل بکند. اولاً نوع تصمیم‌گیری چه‌جوری باشد؟ به‌نحو تصویب یا رد باشد، یا به‌نحو دیگری تصمیم‌گیری کنند؟ آیا رد کنند، آیا تصویب کنند؟ بنده هیچ توصیه‌ای ندارم. نظر متَّبَع، نظر نمایندگان ملّت است در مجلس...»
ولی با استنکار مجدد و تعلل غیرقانونی دولت برای ارسال لایحه برجام به مجلس، طرحی ۹ بندی از سوی برخی نمایندگان همسو با دولت، با عنوان «اقدام متناسب و متقابل دولت ایران در اجرای برجام» با قید ۲ فوریت به مجلس آمد که در آن مجلس شورای اسلامی از جایگاه تقنینی و نظارتی مستقیم و صریح خود عزل و صرفاً به توصیه کننده کلیات و بدیهیات بدل شده است. این متن سبک و سخیف که علاوه بر تناسب محتوایی، حتی از نظر حجمی هم حداقلِ همخوانی را با متن برجام ندارد، بدون در نظر گرفتن مین گذاری های شفاف در مسیر برداشتن تحریم و با نقض صریح خطوط قرمز مقام معظم رهبری و برخورد تحقیرآمیز و خرد کننده با دستاوردهای هسته ای کشور، به گونه ای نوشته که هیچ نسبتی مستقیمی با متن برجام ندارد. اینجا نیز آقای رئیس مجلس مهمترین مدافع این تخفیف مسئولیت و کاهش مشارکت و جایگاه مجلس هستند!
همان گونه دولت جمهوری اسلامی برآمده از رأی مستقیم ملت است، مجلس شورای اسلامی نیز برآمده از رأی مستقیم ملت است، اگر دولت آنچه در توان داشته گذاشته است، اکنون به صراحت قانون اساسی و خواست مقام معظم رهبری مجلس شورای اسلامی نیز فرصت دارد تا در تعیین سرنوشت ۱۰سال آینده کشور نقش آفرین باشد.
حال اگر آقای دکتر لاریجانی، دکتر بروجردی و تعداد معدود دیگری از نمایندگان این توانایی را در خود نمی بینند، نباید سقف پرواز خود را بر بدنه عمومی مجلس تحمیل کنند. استنکاف مکرر و مصرانه رئیس مجلس در پذیرش این مسئولیت تاریخی ریشه در هر خاستگاهی داشته باشد، یادآور رفتار ایشان در فتنه ۸۸ است. در آن برهه نیز که موضع گیری شفاف و صریح مسئولین ارشد نظام، برای خروج کشور از وضعیت ابهام و رفع شبهه از ذهن مردم لازم بود، شاهد سکوت طولانی مدت و نهایتاً موضع گیری دیر هنگام آقای لاریجانی، آن هم پس از بیرون افتادن دستان آمریکا و اسرائیل از آستین فتنه گران در حرمت شکنی عاشورا بودیم، که حکم نوشداروی پس از مرگ سهراب را داشت.
اکنون که نتایج فاجعه بار متن برجام با بررسی کارشناسی یک کمیسیون رسمی زیر نظر خود مجلس محرز گشته و باید تکلیف آن برای تاریخ این مرز و بوم مشخص شود، تعلل بی جا دیگر چه توجیهی دارد و چه تبعاتی را به دنبال خواهد داشت؟!!
حضرت امام خامنه ای رهبر مظلوم و شجاع انقلاب اسلامی، همان گونه که از حقوق قانونی و اختیارات دولت یازدهم حمایت کرده اند، به قطع و یقین همین حمایت را از مصوبات مجلس شورای اسلامی نیز خواهند داشت، خصوصاً اگر این تصمیمات کارشناسانه و حافظ منافع ملت ایران در برابر زیاده خواهی مستکبران باشد. مضافاً اینکه مردم نیز در آینده ای نه چندان بر اساس همین عملکردها، منتخبان بعدی خود را راهی صحن تصمیم گیری خانه ملت خواهند کرد.
مقام معظم رهبری که مشروعیت همه مصوبات شورای عالی امنیت ملی وابسته به تأیید و امضای ایشان است، به صراحت نظر خود را تابع نظر نمایندگان مجلس قرار داده اند، اما متأسفانه برخی نمایندگان مدعی اصولگرایی و ولایتمداری اصرار دارند تا هزینه تصمیم گیری در این امر مهم و خطیر را از ذمّه خود برداشته و آن را به عهده عنوان شورای عالی امنیت ملی –بخوانید مقام معظم رهبری- بگذارند.
«أَحَسِبَ النَّاسُ أَن یُتْرَکُوا أَن یَقُولُوا آمَنَّا وَهُمْ لَا یُفْتَنُونَ* وَلَقَدْ فَتَنَّا الَّذِینَ مِن قَبْلِهِمْ فَلَیَعْلَمَنَّ اللَّهُ الَّذِینَ صَدَقُوا وَلَیَعْلَمَنَّ الْکَاذِبِینَ» (عنکبوت/3 و 2)
آیا مردم پنداشتند که تا گفتند ایمان آوردیم رها مى‏شوند و مورد آزمایش قرار نمى‏گیرند؛ و به یقین کسانى را که پیش از اینان بودند آزمودیم تا خدا آنان را که راست گفته‏اند معلوم دارد و دروغگویان را [نیز] معلوم دارد.

انتهای پیام /