جشنواره عمار؛ دعوت عمومی به فیلم دیدن

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از  صاحب نیوز ، سال گذشته در جریان سومین دوره  جشنواره فیلم عمار  به مسجد فرشته اصفهان رفتم، کنجکاو شده بودم که این فیلم را ببینم، تن وعی هم بود چون تا به حال در مسجد فیلم ندیده بودم؛ البته اعتقادم بر این است که مخاطب یک فیلم باید حداقل جایش راحت باشد، روی زمین و چهار زانو و با پشت قوز کرده نمی‌توان چندان از فیلم دیدن لذت برد اما در هر حال رفتم و به تماشای این فیلم نشستم. به محض این که وارد مسجد فرشته شدم یک نکته توجهم را جلب کرد و آن استقبالی بود که مردم به رغم تبلیغات اندک جشنواره فیلم عمار از این فیلم داشتند؛ از همه طیف آدمی هم بود از پیرمرد و پیرزن تا بچه‌های کم سن و سال.

چندان دل خوش به یک اکران درست و  حسابی نبودم، اساسا فضا بیش‌تر مناسب روضه بود تا اکران فیلم اما خُب امتحان فیلم دیدن در این فضا هم یک تجربه بدیع بود و حداقلش باعث شد که امروز من تجربه‌ای از فیلم دیدن از این جشنواره داشته باشم که تعریف کنم و بهانه‌ای شود برای نوشتن این سطور.
 

«آخوند چینی» را با همان توصیفات اوضاع که ارائه کردم دیدم و مشکلی هم در حین اکران پیش نیامد اگر مشکلی پیش آمده باشد هم احساس نکرده باشم! ولی از آن روز تا به امروز که حدود یک سال می‌گذرد هر بار یاد جشنواره فیلم عمار می‌افتم یا صحبتش می‌شود به این می‌اندیشم و از این سخن می‌گویم که چه خوب است چنین جمع‌های مردمی برای فیلم دیدن در کشور ما نه فقط در ایام برگزاری این جشنواره بلکه در تمام طول سال وجود داشته باشد.

این که زن، مرد، پیر، جوان و… وقت بگذارند و به تماشای فیلم در فضایی خارج از خانه‌شان و بین جماعتی از مردم بنشینند و تازه نه فیلم داستانی بلند سینمایی بلکه فیلم کوتاه و مستند ببیند یک اتفاق بسیار، بسیار خوشحال کننده است؛ این شیوه عادت فیلم دیدن را در مردم تقویت می‌کند و می‌توان اندک، اندک با ارائه فیلم‌های با کیفیت، سلیقه‌شان را هم ارتقا داد و آن موقع است که فیلم دیدن برای مردم عادت می‌شود، مخاطبان شکل رسمی سینمای ایران هم افزایش می‌یابد و مخاطبانی که سطح سلیقه و آگاهی‌شان ارتقا یافته به هر فیلمی راضی نمی‌شوند.

شیوه اکران جشنواره فیلم عمار ابداعی کشور ما یا این جشنواره نیست حتی در کشور صاحب نامی در سینما چون فرانسه نیز این شیوه اجرا می‌شود بسته‌های ۵۰ تا ۱۰۰ تایی فیلم‌های مستند و کوتاه به سراسر نقاط کشور ارسال می‌شود و اکران‌های این چنینی برگزار می‌شود البته قاعدتا کمی کیفیت محل نمایششان بهتر از اکثر محل‌های اکران فیلم‌های جشنواره مردمی فیلم عمار است اما شیوه همین است که عماری‌ها اجرا می‌کنند و  آن جا هم مردم دست اندر کار اصلی هستند، مردمی که قطعا سواد و شناختشان از سینما بیش از مردم ماست.

مجال‌های این چنینی برای سینمای ما غنیمت است شیوه موفقی که می‌تواند در جشنواره‌های دیگری چون سینما حقیقت و فیلم کوتاه نیز به کار گرفته شود و فیلم‌های فیلمسازان کوتاه و مستند کشورمان هم فرصتی برای نمایش پیدا کنند.