به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانارقم خوردن چهارمین تساوی بدون گل متوالی در دربی گویا یک جرقه‌ی کوچک در انبار اتهاماتی بود که همچون بغض در گلوی هوادار این فوتبال گرد شده بود و هر روز بر شعاعش افزوده می‌شد، چیزی فراتر از غم‌باد، شاید چیزی شبیه غم‌طوفان (!). حتی اگر همچون هواداران مغموم بدبین نباشیم باید شجاعانه اعتراف کنیم نتیجه همان‌طوری رقم خورد که قلعه‌نوئی دوست داشت. شاید این مربی پیروزی را بیش از همه می‌پسندد، اما وقتی احتمال شکست می‌دهد ترجیح می‌دهد دل به تساوی خوش کند. بگذریم قلعه‌نوئی امشب که شاید در کانون توجهات باشد، شاید فردا و هفته‌ی جاری را باید مطابق دربی نیم‌فصل نخست کمی در کوچه‌ی بی‌خیالی طی کند، اما بالاخره او با قهرمانی احتمالی خود بازهم مطابق همیشه در موضع قدرت می‌نشیند و این محتاط بودن خود را با ایده‌های تاکتیکی مدرن توجیه می‌کند.
, شبکه اطلاع رسانی دانا,هواداران امروز شعار می‌دهند تبانی ... تبانی شعار می‌دهند رئیس مافیا کیه ؟؟؟ امیر قلعه‌نوئیه ... شعار می‌دهند امیر ضد فوتبال ... اما همین هواداران فردا با یک قهرمانی بازهم روی سکوها فریاد می‌زنند سرور هرچی لنگیه ... امیر قلعه‌نوئی. انگار عادت شده برای‌مان که امروز در مسیر اعتراض حنجره پاره کنیم و روز دیگر در مسیر پاچه‌خواری بازهم حنجره پاره کنیم. گویا به مردمانی بدل شده‌ایم که نتیجه برای‌مان مهم است. آرمان‌گرا نیستیم، تابع مسیر نیستیم و تنها تابع هدف و خروجی هستیم. خوب همین می‌شود که امیر امروز به ریش این هواداران معترض می‌خندد چون می‌داند این طبیعی است و او می‌تواند با یک قهرمانی نظرها را تغییر دهد و بازهم فاتح قلب‌ها باشد. قلعه‌نوئی در تساوی امروز شاید کم‌ترین سهم، اما برجسته‌ترین سهم را دارد. بیش‌ترین سهم را تفکرات ما به عنوان هواداران فوتبال داریم، همان هوادارانی که ایده‌ی مدیریتی مدیران را فرآهم می‌کنند، همان هوادارانی که آگاه یا ناآگاه ابزار دست بوق‌چی هم می‌شوند و سرخوش روی سکوها فریاد می‌زنند.
,همین هواداری که امروز فریاد می‌زند رئیس مافیا ... نمی‌داند این شعار از کی و کجا باب شد، نمی‌داند چرا باب شد، نمی‌داند جرم قلعه‌نوئی اثبات شده یا نشده برای نشستن روی میز ریاست مافیا چیست. به خدا نمی‌داند تنها می‌داند روزی این جمله را شنیده است و از سر جهل پذیرفته است. بدمان نیاید اما هوادار خوبی برای این فوتبال نیستیم. بدمان نیاید اما کمی غیرت نداریم، شاید کمی جرأت تا برای یک‌بار هم که شده دربی را تحریم کنیم تا بدانند همه‌ی اعتبارشان به من و شمای تماشاگر است.
,بیائید برای محاسبه‌ی سهم قلعه‌نوئی و شاید دائی در این تساوی‌های تکراری، ابتدا سهم ناآگاهی‌ها، سهم بی‌تفاوت بودن‌های خود را بررسی کنیم. این‌که همیشه شعار دادن از سر بی‌اطلاعی و تهمت زدن به شخصیتی همچون قلعه‌نوئی یا دائی راه اعتراض نیست، سکوت و تحریم دربی هم می‌تواند راهی برای اعتراض باشد، راهی عاقلانه که سواد و بی‌اطلاعی‌مان از موضوعات پشت‌پرده نیز به باد انتقاد و چالش کشیده نمی‌شود.
,ای هوادار معترض به خودت بیا این‌چنین پرداختن به این فوتبال ریختن آب به آسیاب همان ضد فوتبال‌هائی است که ناآگاهانه قلعه‌نوئی خطابش کردی.
,انتهای خبر
]
ارسال دیدگاه