عشق های کوچه و برزنی، اشک های پشیمانی، سرانجامی مبهم

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از آفتاب دل،  دوره نوجوانی یکی از دوره های پر رمز و راز در طول حیات انسان می باشد که فرد از نظر روحی و روانی درگیر بسیاری از روزمره هایی می شود که اگر راه درست تشخیص بدهد از بسیاری از آسیب های اجتماعی که در این دوران اتفاق می افتد دور خواهد ماند.

نوجوان پس از رسیدن به سن بلوغ براساس نقشی که طبیعت به او سپرده است نیاز شدید به شخص دیگری می کند تا خلاء و کمبود خویش را با وجود کسی دیگر کامل کند و در این راه متاسفانه دختران بیشتر از پسران آسیب می بینند.

ولی این سوال پیش خواهد آمد که آیا واقعا می توان عشق و علاقه ابراز شده در کوچه و برزن را عشق و علاقه ی حقیقی قلمداد نمود و بر آن اعتماد کرد؟

معمولا دختران هنگامی که در تعارض فکری با والدین خود قرار می گیرندو از لحاظ عاطفی تحت فشار شدیدی قرار گیرد،در این صورت، برای ارضای نیازهای روانی خود به اجتماع کشیده می شود و با اولین آشنایی با جنس مخالف ابراز محبت و احساس ،عاشق شدن در او شکل می گیرد و فکر می کند کسی پیدا شده که او را می فهمد و تایید می کند.

یک تماس از طرف جنس مخالف و آغاز رابطه ای بدون شناخت با سرانجامی مبهم که اغلب داستان تکراری بسیاری از دختران ایرانی است که بر اثر یک اشتباه، مسیر زندگی شان تغییر کرده است. یک تماس و آغاز رابطه ای بدون شناخت با سرانجامی مبهم و غیرقابل پیش بینی.

با "دوستت دارم" ، "از شما خوشم آمده"، "تو همان مرد یا زن رویاهایم هستی" شروع می‌شود و چنین آشنایی هایی وقتی در جدی ترین موارد، به ازدواج ختم می شود، هنوز چندماهی از ازدواج نگذشته شعله های عشق فروکش می کند و اختلافات ظاهر می شود...

احساسات و غرایز بر این گونه آشنایی ها و ازدواج ها حاکم است، نه عقل و منطق و شناخت واقعی، حتی در دوستی هایی هم که هر دو طرف با نیت و هدف ازدواج پای در این راه می گذارند کمتر دیده شده که به سرانجام خوبی برسند. این دختران و پسران با همه مخالفت هایی که به طور معمول از سوی والدین شان ابراز می شود، زندگی مشترک را آغاز می کنند، ولی غافل از این واقعیت هستند که زیر یک سقف زندگی کردن و با هم بودن اصل مهم زندگی نیست."

اغلب والدین از آگاهی و شناخت کافی درباره نحوه رفتار صحیح با فرزندانشان برخوردار نیستند که خود باعث بروز مشکلاتی در خانواده می شود.
عشق هایی در کوچه و برزن که خود را تافته جدا بافته ای  از دیگران می دانند و به خیال اینکه آنهاجدا از دیگران هستند ممکن است به بسیاری از منجلاب ها کشیده شوند.

اولین و مهمترین پایگاه و تکیه گاه برای دختر نوجوانتان باید خانه ای باشد که در آن زندگی می کند زیرا محیط پرتنش و پر از دعوای خانوادگی او را از خانه و والدین فراری خواهد داد.

ایجاد رابطه صمیمانه با نوجوانان باعث می شود که بسیاری از نیازهای فرزند در محیط خانواده برآورده شود و نوجوان دچار کمبود محبت نشود و خانه به پناهگاه عاطفی و امن برای نوجوان تبدیل شود و بدین ترتیب او در این پناهگاه احساس امنیت کرده و آرام می گیرد و بدنبال پناهگاه دیگری نمی گردد.

انتهای پیام/