به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا و به نقل از لرسو؛ در نوازش اصوات نیک، گوش تنها دروازه‌ی ورود نواها است و دل مرکز استماع. اگر گفته آید که انسانی‌ترین هنرها موسیقی است سخن به گزافه ایراد نشده است زیرا هر هنری را ترجمانی لازم است تا یافته‌ها از یک سوی به سوی دیگر منتقل شود و با این کار در مسیر واگویگی این هنر برای دیگران چه بسیار نکات شریف و مهمات ظریف که برجای می‌ماند و منتقل نمی‌شود و دست لذت به شاخه‌ی اشباع نمی‌رسد. اما در این هنر شریف دل‌های بی‌واسطه اغیار فیض نوازش و همدلی و سازش را دریافت می‌کنند و این برخورداری آسمانی و لطف رحمانی به دلایلی چند است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, لرسو,یک آنکه: دل ها زبان خود را که همان موسیقی است به راحتی می‌دانند و دریافت می‌کنند و آن را می‌خوانند و دیگر الهامات غیبی را نیازی به مفسر نیست پس در این هنر فراخاکی یکی «موسیقی» به عنوان نوازنده و یا خوانند و یک «عیسی قی» به عنوان شنونده کافیست تا پیام منتقل شود و اغیار را در این میانه کاری نیست و به همین خاطر است که مولوی نی را حریف هر آن کسی می داند که از یار خود بریده و گویی که در نوازش نی گم کرده دیرین خود را می‌یابد و زبان و لهجه و قومیت و موطن را جایگاهی نمی‌داند.
,اما به براستی مگر موسیقی را چه نوازشی است که دل را می‌رباید و اندوه را می‌زداید و غصه را می‌کاهد؟ مگر مخروبه دل چه گنجایشی دارد که هر سازی را بر آهنگ خود می پذیرد و هرگز نفاق نمی‌کند و خوشباشی خود را اعلام می‌کند و توان نهان داشتن شادابی خود را ندارد؟
,و بی‌شک هرکه را گوید مرا به الحان و اصوات و مزامیر خوش نیست، یا دروغ گوید یا نفاق کند و یا حس ندارد و یا از جمله ستوران هم خارج باشد.
,گروهی برآنند که موسیقی موجود را در میان انسان ها تقلید اصوات حاصله از حرکت دورانی افلاک و یا استماع این لحن ها قبل ازخلقت در بهشت است که مردم با حلق(آواز) و ساز آن را می‌نوازند.
,و این موسیقی ریشه در بهشت و آسمان دارد و اندر بهشت مگر اهل بهشت را سماع باشد و آن چنان بود که هر درختی صوتی و لحنی مختلف می‌آید و چون مولف شوند آن اصوات، طبایع را اندر آن لذتی عظیم باشد.
,اما ممکن است ابجدخوانی از اهالی موسیقی این رازناکی را رد عالم انسان‌ها بداند و حیوانات را از لذت موسیقی تهی بداند در جواب باید گفت در این عالم جماد و نبات و حیوان و انسان همه و همه از فیض موسیقی بهره مندند-هرچند انسان ها در ساختن موسیقی منحصربفردند- زیرا همه‌ی موجودات سمیع و بصیر و هشند و با انسان‌های نامحرم ناخوشند و شاهد گفتار فوق داستانی از اسحاق موصلی است که گویند روزی در باغی بلبلی بر شاخه ای نغمه خوانی می کرد اسحاق شروع به خواندن کرد آن بلبل از فرط لذت استماع آواز اسحاق خاموش شد و از آوازخوانی ایستاد و آن چنان مست صدای اسحاق شد که از درخت افتاد و جان داد.
,پس موسیقی را بر ارواح و اشیا احاطه ایست انکارناپذیر.
,و در این عالم خاکی و در گستره‌ای به نام ایران زمین، خدای بزرگ، لرزبان‌های عزیز را به فیض داشتن ذوق و شوق نعمتی داده تا با استفاده از الحان بهشتی فرهنگ خویش را بیارایند و از مرزهای خاکی بگذرانند و تا فواسوی دیگر کشورها گسترش دهند و به جهان معرفی کنند.
,موسیقی لری یکی از شاخه‌های غیرتمند روحانی و جسمانی ایرانی است که توانسته با تمام فراز و فرودهای دهور و عصور و حضور افراد و... قدرتمندانه به سیر خود ادامه دهد و آثار بدیع و زیبا و هنرمندانی قوی و دانا را تحویل جامعه موسیقی دهد.
,موسیقی لرستان بدون هیچ شکی اگر توان تبلیغ و رساندنش به اقصای عالم باشد، از آن نوعی است که همه ابنای بشر می‌خواهندش زیرا برخاسته از زلال‌ترین ذوق‌ها و نرم‌ترین حنجره هاست؛ گرچه ساخته‌های زیباری لری براساس روزگار خود، آمیخته‌ای از عشق و لطافت و صید و تفنگ و سنگر و نبردند اما همین موسیقی در برهه‌هایی از زمان نیازمند تذکر و یادآوری است تا مبادا از خط سیری که دارد منحرف شود.
,انتهای قسمت اول/
,نویسنده: رضا حسنوند (شوریده لرستانی)
]
ارسال دیدگاه