logo
چهارشنبه 29 مهر 1405 | چهارشنبه 21 اكتبر 2026 |
اخبار داغ
  1. فصل ناآرام رؤیاها؛ تب تند جشنواره‌ها در کالبد رخوت‌زده سینما و تئاتر
  2. دو دوزه بازی های پاکستان به بهانه میانجی گری بین تهران- واشنگتن/ سفرهای "عاصم منیر" به نام میانجی گری به کام کاهش قیمت نفت!
  3. روسیه و‌ پاکستان می توانند توافق اسلام آباد را احیا کنند/ انتقال اورانیوم از کشور شایعه است
  4. حقوق بازنشستگان زیر فشار تورم؛ فاصله مستمری تا هزینه‌های زندگی چقدر است؟
  5. دو نفتکش متخلف در تنگه هرمز متوقف شدند
  6. بیرق بیداری؛ صدای پای آزادی از کوچه‌پس‌کوچه‌های تبریز
  7. بازی با نام‌های جنجالی برای داغ کردن آنتن دیجیتال؟/ از ادعای شکایت چهره‌های سیاسی تا تکذیب صریح ثابتی
  8. چگونه کنترل تنگه هرمز به سلاح قدرتمند ایران تبدیل شد؟/ "مادر بمب ها" تهدید یا مانور رسانه ای!
  9. دولت فرانسه در مهار اعتراضات دانش‌آموزی ناکام مانده است/ برخورد خشونت‌آمیز پلیس به تشدید اعتراضات دامن زد
  10. زنگ خطر عفونت‌های تنفسی در مدارس؛ آنفلوآنزا در آستانه اوج‌گیری؟
  11. با بیش از ۴۰ شناور متخلف برخورد شد
  12. پیام رهبر انقلاب در پی افتخار آفرینی تیم امید کشتی آزاد
  13. عاشقانه‌ای در بند سیاست؛ بازی با تاریخ در قاب مشروطه
  14. جنجال فوتبالیست سابق علیه صداوسیما؛ تلهٔ عوام‌زدگی یا آینهٔ خشم عمومی؟
  15. اعتراضات فرانسه چه ارتباطی با حمله آمریکا به ایران دارد؟/ جنگی که تاثیرش جهانی شد!
  16. ناوهای آمریکایی جرئت نزدیک شدن به تنگه هرمز را ندارند/ دشمن اشتباه محاسباتی کند معادلات را پشیمان کننده تغییر خواهیم داد
  17. تهدیدهای ترامپ علیه ایران؛ اهرم فشار برای بازگشایی تنگه هرمز
  18. ضیافت چوب و خیال در قلب پایتخت؛ آنچه در جشنواره تئاتر عروسکی خواهیم دید
  19. طنین سازها فراتر از پایتخت؛ از غوغای شیراز تا صحنه‌گردانی در ۴۰ شهر
  20. فرانسه با صدای آزادی، آزادی را خفه کرده است/ عدالت جویی نسل نو دامن دولتمردان فرانسوی را گرفته است

یادداشت

آتش زدن یا غبار روبی با مژه

آتش زدن یا غبار روبی با مژه
کجا پنهان شده اند این روزنامه های زنجیری که رفتار استکبارستیزانه را در کمال وقاحت مورد تمسخر قرار می دهند ولی در مقابل ظالمین از خدا بی خبر سکوت می کنند و چهره مستکبران را چون آرایشگرانی ناشی پیوسته بزک می کنند و پرچمشان را با مژه غبار روبی می کنند، تا مبادا اخم استکبار را به چشمان خود ببینند.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از نسل فردا ؛ یکی از دستاوردهای انقلاب اسلامی در قالب شعار همین شعار تاریخی "مرگ بر آمریکا" است، که مردم در ابتدای شکل گیری این نهضت به تبعیت از پیشوایشان ، آن را به شعاری به یاد ماندنی و ماندگار و سرلوحه خویش بدل ساختند و آن را به پایگاهی مردمی تبدیل کردند. اما امروزه با گذشت ۳۶ سال از انقلاب شکوهمند اسلامی رفته رفته این شعار پایگاه مردمی خود را در معرض خطر می یابد، البته این خطر نه از باب کنار گذاشتن این شعار پر محتوا از طرف مردم است، چرا که هنوز این شعار در راس نگاه استکبارستیزانه مردم قرار دارد، بلکه این خطر فراتر از این سخنان است و آن این است که این شعار فقط در حد یک شعار و حتی کمتر باشد.

چند وقتی است که از گوشه و کنار حرف هایی مبنی بر کنارگذاردن این شعارها برای بهبود روابط با غرب و در راس آنان آمریکا به گوش می رسد و این موضوع تا جایی پیشرفت که در انتخابات ۹۲ یکی از پرچالش ترین مباحث شناخته می شد و عده ای تاکید ویژه ای برای ارتباط و تعامل با غرب داشتند.

حال این سوال پیش می آید که اصلاًٌ چرا مرگ بر آمریکا، چرا لگد کردن پرچم آمریکا، یا اصلاً آتش زدن آن پرچم، مگر پرچم یک کشور نماد تاریخی و شخصیت و اعتبار آن ملت و شعور ملی آن ملت نیست؟ پس اصلاً چرا این کارها؟

در پاسخ به این سوال اولاً از اهداف بلند مدت انقلاب اسلامی ایران اصلاح عالم است. حال چه فرقی می کند این عالم آفریقا باشد یا آمریکا. انقلاب اسلامی پیوسته به دنبال اصلاح عالم بشریت است و هدفی جز این ندارد، که پدیده ای به نام بیداری اسلامی و حتی نامه مقام معظم رهبری(مد ظله العالی) به جوانان اروپایی و... ادله ای بر این مدعا است و می توان اصلاح نظام مستکبر آمریکا را در همین راستا و از اهداف ایران اسلامی دانست. ثانیاً آتش زدن این پرچم توهین به مردم آمریکا نیست، همچنان که موضع ما همین بوده ، هست و خواهد بود که ما با مردم آمریکا دشمن نیستیم، بلکه این حرکت نشانه خشم ما علیه سیاست های استکباری و ظالمانه آمریکا می باشد و پرچم آمریکا سمبل نظامی مستکبر و خائن به حقوق بشر محسوب می گردد.

ثالثاً آتش زدن این پرچم ، حاوی این پیام برای مردم این کشورهاست که بدانند دولت مردان آنها حیثیت و اعتبارشان را لکه دار کرده اند. لاجرم باید بکوشند با دقت در انتخاب رهبرانشان و بعضاً اعتراض به عملکرد آنها موجبات تغییرات و انقلابات اساسی در سیاست های این کشورهای مستکبر را پدید آورند.

رابعاً مگر خون مردم آمریکا از مردم سایر ملل رنگین تر و شریف تر است و چه مزیت و برتری دارد که نباید خاطر شریف حضراتشان ناراحت شود، در حالیکه هر ساله میلیون ها انسان بی گناه در اثر سیاست های ظالمانه و استعمار گرایانه و استکباری آنها یا جانشان را از دست می دهند و یا از کمترین حقوق طبیعی و حتی غریزی خودشان محروم می گردند.

حال با توجه به این مسائل یا مردم آمریکا حامی سردمدارانشان هستند یا خیر. که اگر باشند، با توجه به نقش آنها در انتخاب دولتمردان خود شریک جرم محسوب می شوند و در مقابل تضییع و جنایات حقوق بشری دولتمردانشان مسئول هستند. پس اگر در این صورت توهین تلقی شود، نا به جا نیست و پر بیراهه نیست، زیرا کسی که به ظلم راضی است، هم رده ظالم و یا حتی بالاتر است. ولی اگر مردم آمریکا نوعی، حامی دولتمردانشان نباشند فلذا باید راهشان را از سردمدارانشان جدا کنند و به دنبال تغییر و انقلاب اساسی باشند.

با این تفاسیر چگونه می توان انتظار داشت که آمریکا و کشورهای غربی، مسلمانان را در سرتاسر عالم مورد تحقیر و توهین قرار دهند و قرآن این مسلمانان را آتش بزنند، اما مسلمانان نتوانند آنها را تحقیر کنند و یا حتی صدایی بر بیاورند. و کجا پنهان شده اند این روزنامه های زنجیره ای و زنجیر پاره کرده که این اعمال استکبارستیزانه را در کمال وقاحت مورد تمسخر قرار می دهند ولی در مقابل این ظالمین از خدا بی خبر ، در مقابل این شارلی ابدو ها چون موشی سکوت می کنند و چهره این مستکبران را چون آرایشگرانی ناشی پیوسته بزک می کنند و پرچمشان را با مژه غبار روبی می کنند، تا مبادا اخم استکبار را به چشمان خود ببینند.

این گونه برنامه های استکبار ستیزانه نتیجه عملکرد آمریکا نسبت به مسلمانان و انقلاب است و خود آمریکا سبب اینگونه عکس العمل هاست و در جهان سیاست آتش زدن، لگد کردن پر چم یک کشور نماد اعتراض و تنفر نسبت به سیاست های آن کشور است؛ و اگر امروز این شعارها و این گونه کارها در بین مردم ساری و جاریست، ولی همچنان استحاله و فرو رفتگی در زندگی غربی جریان دارد و این نشان از عدم تبیین و تعلیم این شعار و مبانی مستحکم ، منطقی و عمیق آن برای مردم است.

یادداشت از مرتضی داودوندی

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, نسل فردا ,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,

انتهای پیام/ش

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه