پرچم های بی هویت بر دیوار مدارس سمیرم

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از سمنا، امروز میخواهم به موضوعی اشاره کنم که در عین کم توجهی ما عظمتی به وسعت جهان دارد.

پرچم کشور ما ایران دارای سه رنگ پر مفهوم است که در وسط آن کلمه مقدس *الله* نقش یافته و در اطراف، شعار مقدس *الله اکبر* زینت بخش آن است.

بیایید با هم به بررسی این پرچم مقدس بپردازیم:

۱-رنگ سبز پرچم، نشانه آبادانی است، و منعکس کننده آرمانهای ملت بزرگ ایران است برای داشتن کشوری آباد و توسعه یافته.

۲-رنگ سفید پرچم، بیانگر صلح طلبی ملت بزرگ غیور ایران است، که خواهان صلح و آرامش برای تمام هم نوعان خود می باشند.

۳-رنگ قرمز پرچم، نشانه اقتدار و پایداری ملت مسلمان ایران در برابر تجاوزکاران و ستمکاران است.

و تعداد الله اکبر نیز ۲۲ عدد به نشانه پیروزی انقلاب اسلامی در ۲۲ بهمن می باشد.

البته که این رنگها را در پرچم های افغانستان و جنبش آرارات به همان ترتیب سبز،سفید،قرمز می توانیم مشاهده کنیم اما چیزی که متمایز می کند و به پرچم ما برتری می دهد این روز ها کم اهمیت واقع شده است و جای این واجب، ملموس شده است و آن هم نام زیبای الله در دل این پرچم و واژه زیبای الله اکبر در اطراف پرچم که زینت بخش این نماد ملی است.

مدتی است که بر دیوارهای  مدارس پرچم هایی سه رنگ نقش می بندد که البته کار زیبایی است ولی مشکلی به چشم میخورد و آن این که: نام الله که بیانگر هویت و آرمان های این ملت است را در خود جای نمی دهد چه برسد به این که ۲۲الله اکبر را بر خود ببیند.

نام مقدس و ملکوتی الله به شکلی در دل این پرچم جا خالی کرده که یادم به تصاویری از پرچم های ایران در دوره مهندس بازرگان افتاد؛ دوره ای که به دستور امام راحل با حذف شیر و خورشید از پرچم ها، پرچم مقدس کشورمان ایران نه نام الله را در دلش می دید نه الله اکبر را تا زمانی که فرمان امام خمینی رهبر انقلاب این تغییر زیبا را در پرچم به وجود آورد و این اتفاق امروز دارد به صورت خود سر و به دلایلی غیر منطقی پا به میدان نبرد می گزارد.

اما چند سوال :

آیا ادارت و مراکز مرتبط توجه کافی و نظارت را ندارند؟ اگر نظارت می کنند چرا این تصاویر روز به روز به چشم می خورد؟

آیا ارگان های مورد نظر که بزرگترین پرچم دیواری را در کنار گوش خود می بیند وبه این نکته حیاتی توجه ندارد منطقی برای کارشان دارند ؟

مشکل چیست؟ مشکل دشواری این کار است؟ که مسلما نیست.

مشکل هزینه ایست که برای اندکی رنگ قرمز باید صرف شود؟

که این هم در برابر میزان هزینه ی سالانه که برای رنگ آمیزی ادارات، محیط های شهری و…استفاده می شود اصلا به چشم نمی آید.

واما گله دارم از کسانی که بعد خواندن این مقاله دوباره لبخند های معناداری میزنند: دوستان عزیز به نظر من اگر ما به جای این کارها به نکات ریز و ملموسی که در شهرمان جریان دارد توجه می کردیم و در صدد رفع این مشکلات بر می آمدیم قبل از این که جای پای خود را محکم کنند خیلی نتیجه بخش تر بود تا این که مشکلات را نادیده بگیریم یا به یکدیگر پاس بدهیم.

به امید رسیدگی مسئولین مربوطه؛
___________

سید محمد مهدی قائم مقامی

انتهای پیام/