پل صراط؛ این مسیر هول‌انگیز را با چه سرعتی طی خواهیم کرد؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا و به نقل از لرسو؛ اگر چه لفظ «پل صراط» در قرآن نیامده اما در برخی روایات، به این لفظ تصریح شده است:

صراط به معنای راه است و منظور از کلمه‌ی «صراط مستقیم» که در برخی آیات قرآن آمده، راه راست و طریق هدایت در همین دنیاست که اگر کسی در این مسیر باشد، در آخرت نیز بر آن خواهد بود و اگر کسی از این مسیر منحرف گردد و پایش بلغزد، در آنجا هم سقوط خواهد کرد.

از امام صادق (ع) نقل شده است، ایشان می‌فرمایند: «صراط، یعنی طریق معرفت خداوند، که شامل دو صراط می‌شود، صراطی در دنیا و صراطی هم در آخرت. اما صراط در دنیا، امامی است که اطاعت او واجب است و اما صراط در آخرت، پلی است که بر روی جهنم زده شده است، و هر کسی در دنیا از صراط دنیا، به درستی رد شود (یعنی امام خود را بشناسد و او را اطاعت کند) در آخرت نیز از پل آخرت به آسانی می‌گذرد. و کسی که در دنیا امام خود را نشناسد، در آخرت هم، قدمش بر پل آخرت می‌لغزد و به درون جهنم سقوط می‌کند.»

امام باقر(ع) فرمودند: «هنگامی که آیه "وجیء یومئذ بجهنم" نازل شد، از پیامبر خدا درباره آن پرسیدند. فرمود: روح‌الامین به من خبر داد هنگامی که خداوند، اولین و آخرین را گرد آورد، جهنم را می‌آوردند که توسط هزار افسار کشانده می‌شود و هرکدام از افسارها را هزار فرشته تندخوی سخت‌گیر در دست دارند. جهنم گودالی دارد که از آن گرمای شدیدی برمی‌خیزد و همچنین دم آتشینی دارد. جهنم صدای آتشین و مهیبی ایجاد می‌کند که اگر خداوند امر مردم را بعد از محاسبه به تأخیر نمی‌انداخت، همه‌ی آنان را هلاک می‌ساخت. سپس شعله‌های گردن مانند از جهنم درمی‌آید که همه مردم نیکوکار و گنهکار را در برمی‌گیرد.

پس خداوند هیچ کدام از بندگان خود را، پادشاه و پیامبر نیافریده جزآنکه فریاد می‌زند: پروردگارا! جانم! جانم! اما تو ای پیامبر خدا! فریاد می‌زنی: امتم! امتم! سپس مسیری بر روی جهنم ایجاد می‌گردد که از لبه شمشیر، تیزتر بوده و دارای سه گذرگاه است؛ در گذرگاه اول، امانت و رحم ایستاده‌اند و در گذرگاه دوم، نماز است و در آخرین گذرگاه، عدالت پروردگار.

مردم وظیفه می‌یابند که روی آن عبور کنند. گذرگاه رحم و امانت، آنان را نگه می‌دارد. اگر از آن نجات یافتند، گذرگاه نماز آنان را نگه می‌دارد و اگر از آن رهایی یافتند نهایتاً به گذرگاه پروردگار خواهند رسد که همان فرموده خداوند است: به راستی که پروردگارت در کمین گاه است.

برخی از مردم بر پل صراط آویزان بوده و گروهی با قدم‌های لرزاننده و عده ای ثابت قدم.

در حالی که فرشتگان در اطراف آنان هستند و می‌گویند: "ای خداوند بردبار، بیامرز و درگذر و به فضل خود بازگرد و به سلامت‌شان دار! به سلامت‌شان دار! "و مردم، همانند پروانه در آتش دوزخ می‌ریزند. پس اگر کسی به رحمت الهی از آن نجات یافت، به آتش می‌نگرد و می‌گوید: سپاس خدایی را که مرا پس از ناامیدشدن، به فضل و منت خود از تو رهانید. به راستی که پروردگارمان، آمرزنده و شکور است.»

ابوبصیرگوید: امام صادق(ع) فرمودند: «مردم به چند صورت از صراط که باریک‌تر از مو و برنده تر از شمشیر است عبور می‌کنند: عده‌ای مانند برق می‌گذرند؛ گروهی مانند دویدن اسب عبور می‌نمایند؛ گروهی سینه خیز می‌روند؛ و عده‌ای به صورت آویزان شده عبور می‌کنند که گاهی آتش، مقداری از بدنشان را فرامی‌گیرد.»

پل صراط، که در روایات برنده‌تر از «شمشیر» و باریک‌تر از «مو» توصیف شده است، راه بسیار دقیق و حساب شده‌ای است که خداوند در همین دنیا، نقطه شروع و ابتدای آن را قرار داده است و ادامه‌ی این راه به جهان آخرت متصل می‌شود.

منابع:

امالی شیخ صدوق

معانی الاخبار، ص32

گردآوری و تنظیم: زهره مروتی